Άνθος Πωγωνίτης, Η νύχτα

Η νύχτα

Πάνω από της ερήμου την άμμο
πολλά συγκινήσεων καραβάνια περνούν.
Των πελμάτων τα ίχνη την παρουσία τους
μαρτυρούν, στη σιωπή που κυριαρχεί.

Ήχος ανύπαρκτων λέξεων
Άγγελος προσδοκίας.
Το τέρμα σαν Ιθάκη να φανεί
χαμόγελο Πηνελόπης,
χαμένου Βασίλειου θρόνος
Αισθημάτων εκδήλωσις.

Η πορεία στη μόνωση διδάσκει πολλά.
Της ύστερης βούλησης τη χλαμύδα πετάς
και γυμνός, τον εαυτό σου υψώνεις μαχόμενος
να εκμηδενίσεις την έρημο.

Πάντα ενώπιος ενωπίω.
Η γυμνότης εκτείνεται ως τα πόδια του άγνωστου Θεού
που στο χάος πορεύεται.
Απ’ τη λεπτομέρεια στο μύθο.
Απ’ τ’ όνειρο στη μικρή πράξη
Κι απ’ τη ζωή στο θάνατο περνάς.

Είσαι έτοιμος τα πάντα να δεχτείς
Τα πάντα να αρνηθείς
Να δώσεις και τα υποδήματά σου αν χρειαστεί
της Σαχάρας την έρημο να περάσει κι ο Νέρων.

Επιστρέφεις στο λίκνο της γυναίκας
που της επιθυμίας της προϊόν είσαι.
Στον ίσκιο τής στέγης, που πρώτη
χωρίς επιφύλαξη έδωσε τη στοργή της.

Ιστός αράχνης γίνεται ο συλλογισμός σου
Και κρατάς τους χτύπους του ρολογιού στα χέρια σου
σκαλί του χρόνου, ομοίωμα προσδοκίας.

Το ανάστημα του Χριστού
στο ήθος του Καγιάφα εγκατελείφθη
το συσχετίζεις κι οραματίζεσαι,
λίγο καπνό να κυματίζει μαντίλι
και μια τσιμινιέρα να μεταβάλει τα ιδανικά
σε θούριο ζούγκλας.

Η νύχτα
δημιούργημα των ανθρώπων.

Από τη συλλογή Οπτικές γωνίες (1972) του Άνθου Πωγωνίτη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Άνθος Πωγωνίτης

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s