Άνθος Πωγωνίτης, Δάκρυ

Δάκρυ

Σταλαγματιά δροσιάς σε πέταλα θυμίζει.
Το θρίαμβο της άνοιξης στα δάση.
Πρόσωπο που χάραξε λεπίδι.
Απεγνωσμένες έρευνες ματιών∙
κι από σπασμένα όνειρα σε δάχτυλα κομμάτια.

Θύμα σε χέρια δήμιου.
Αγχόνες που στηθήκαν για ιδέες.
Ήττες ηρώων και
μεταίχμια που καθρεφτίζονται στο χάος.

Σε τάφους κλεισμένες αναμνήσεις.
Αισθημάτων κομμένες κλωστές.
Παραθύρια που καρτερούν δυο χέρια να τ’ ανοίξουν.
Απελπισμένες προσμονές
κι αγρύπνιες που το βήμα τους εχάσαν μες στη νύχτα.

Μαντίλια που ανεμίζουνε.
Σταθμούς με παγωμένες οπτασίες
κι όρκους με το θάνατο που σμίγουν.

Ίσκιο μελαγχολίας που ’φτασε με τ’ άλογο της μνήμης.
Νόστους που ντυθήκανε πορφύρα παρουσίας.
Λιμάνια που δεν έρχονται, καράβια βουλιαγμένα.
Φωλιές που μένουν μοναχές στην ομορφιά τ’ Απρίλη.
Πικρά τοπία και παρόν χωρίς τον εαυτό του.

Δάκρυ
αν ήσουν λίμνη
στην όχθη σου θα χτίζαν πολιτείες
οι υποκριτές.

Από τη συλλογή Γραμμές σε καθρέφτη (1964) του Άνθου Πωγωνίτη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Άνθος Πωγωνίτης

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s