Πάνος Θασίτης, Ν’ αποσυρθούνε ήσυχα

Ν’ αποσυρθούνε ήσυχα

[Ενότητα α’]

Με τις φωνές μάς αποπήραν —τα σκυλιά—
με πέτρες και με ξύλα μάς ξορκίσαν.
Τι κάναμε ή έστω τι θα κάνουμε γι’ αυτούς,
αυτά κινήσαμε να πάμε να τους πούμε.
Και όχι ψέματα —όπως μας το φωνάξαν κάποιοι—
όχι λόγια καν, μα έργα, με φωτογραφίες κι αριθμούς
που δε γελούνε.
Τι τους ήρθε και θυμώσαν;

*

Τρέχα-γύρευε τώρα πάλι απ’ την αρχή,
άρπαζε, χτύπα, σκόρπισε, ξερίζωνε,
σωφρόνιζε, εξαφάνιζε,
κάνε —προσεκτικά— πάλι μεταρρυθμίσεις
φέρνε και το νερό και το δρόμο —που αργήσαν ομολογουμένως κάπως,
ρίχνε, λιγάκι και για λίγο, τις τιμές —που τεχνητά ανεβήκαν—
με το καλό και —μοιραία— με το κακό
να μας δεχτούνε όπως-όπως πάλι,
ήσυχα τουλάχιστον τους λόγους μας ν’ ακούσουν
ν’ αποσυρθούνε ήσυχα —στο διάβολο να πάνε!

Από τη συλλογή Ελεεινόν θέατρον (1980) του Πάνου Θασίτη

Πηγή: Πάνος Θασίτης, Τα ποιήματα 1946-1979 (Θεσσαλονίκη, εκδ. Παρατηρητής, 1990)

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Πάνος Θασίτης

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s