Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους, Αγριομέλισσα

Αγριομέλισσα

Με κομμένη ανάσα στο σπίτι σου ορμώ
και από του διαδρόμου το βάθος
κελαρυστή διακρίνω τη φωνή σου
να με καλεί με προσμονή
πνιχτή από ατμούς στο πολύχρωμο λουτρό σου
κι ενώ θεά της καρδιάς μου
τρεχάτη προβάλλεις
με γυμνά πόδια
στους καθρέπτες των μαρμάρων
η ευωδία του κορμιού σου
με τραβά αχαλίνωτα∙
τα χέρια μας σμίγουν
και ενόσω η θέρμη σου με χαϊδεύει
ο έρωτας απ’ τα μαλλιά με πιάνει∙
μα ενώ πλέω μες στην αγάπη μας
συχνά μπερδεύεται η ψυχή μου
και με της χαράς την κούραση
το κεφάλι μου στο μέτωπό σου γέρνω
και μες στο σπάνιο μάτι σου
πιτσιλωτό με βαθιά κόρη
θέλω να φωλιάσω
η ράχη μου στην αίγλη της ίριδας
να αναπαύομαι αιώνιο είδωλο
σε καστανό ανάκλιντρο
και στην ματιά σου να σωθώ
που καίει θερμό καλοκαίρι
μες στ’ ανθισμένα βότανα
εκεί μακριά στα λιβάδια της ποίησης
μαζί σου να φύγω

Από τη συλλογή Αλεξανδρινά ποιήματα (1991) του Μάριου Μαρίνου Χαραλάμπους

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s