Παναγιώτης Αργυρόπουλος, Δύο μοναχικοί ποιητές

Δύο μοναχικοί ποιητές

Ένας νεαρός μοναχικός πιγκουίνος
Έγραφε με το ράμφος του πάνω στον πάγο
Ποιήματα για του ψύχους τη μοναξιά.
Τα αντέγραφε ο ήλιος με τις αχτίδες του
Και τα ’στελνε σ’ όλη τη γη.
Ελάχιστοι τα διαβάζανε.
Ανάμεσά τους ένας γέρικος κάκτος
Που ζούσε μόνος στην έρημο.
Έγραφε κι αυτός ποιήματα με τ’ αγκάθια του
Πάνω στης άμμου το δέρμα.
Οι δύο ομότεχνοι
Αντάλλασσαν μεταξύ τους τα ποιήματά τους
Με τη βοήθεια του ήλιου.
Ο πιγκουίνος σ’ ένα ποίημά του ευχόταν
Να γέμιζε γύρω του ο τόπος με άνθη
Κι ο ίδιος να γινόταν μια μέλισσα
Και να ’φτιαχνε πασίγλυκο μέλι.
«Τι λόγια είναι αυτά;»
Του έστειλε απάντηση ο κάκτος.
«Η κάψα και το χιόνι μας κάνανε ποιητές
Κι εσύ θα τ’ άλλαζες όλα αυτά
Για να γίνεις ζαχαροπλάστης;»

Αδημοσίευτο και ανέκδοτο ποίημα (2008) του Παναγιώτη Αργυρόπουλου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Παναγιώτης Αργυρόπουλος

Advertisements

One thought on “Παναγιώτης Αργυρόπουλος, Δύο μοναχικοί ποιητές

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s