Μίμης Σουλιώτης, Θλίβομαι

Θλίβομαι

Θλίβομαι όποτε βλέπω τις κερκίδες
ακίνητες χωρίς ωρυόμενες ψυχές απάνω τους.
Μου δίνουν την εντύπωση πως έτυχα
σε θλίψη αρχαίου θεάτρου
που το ερείπωσε η αλλεπαλληλία των αιώνων
και το θρηνούν οι αμφίθυμοι ποιητές. — Και όμως,
εκκρεμούν οι αντερόβγαλτες ιαχές,
το ευάν ευοί και τα Άξιε Ταύρε του μισθωτού πλήθους:
εκεί, έτσι, τα φαντάζομαι και φαντασιοσκοπώ μόνος μου
και μου χαρίζουνε αισθήματα αισιοδοξίας,
σε πλήρη αντίθεση με τις αθλιότητες
της ύστερης καπιταλιστικής ανίας.

Από τη συλλογή Βαθιά επιφάνεια (1992) του Μίμη Σουλιώτη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μίμης Σουλιώτης

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s