Δημήτρης Γ. Παπαστεργίου, Στα χρόνια μας διαρκώς

Στα χρόνια μας διαρκώς

Φθινοπωριάζει.
Ο ήλιος γραπώνεται, απ’ τα σεντόνια,
τα χαλιά, τα ράφια∙
απ’ όπου βρει.
Αβοήθητος
πάνω απ’ του χάους τη Χάρυβδη,
του Χρόνου τα βαρούλκα,
που τον τραβάει απ’ τα μαλλιά
τα πόδια τού μαγκώνει.
Του πέφτει το διάδημα, η πλάστιγγα, το σκήπτρο.

Κι εμείς στελέχη του χαμού
στην απονιά εθισμένοι
του κλείνουμε τα δάχτυλα στα πορτοπαραθύρια.
Ίσως γιατί στα χρόνια μας διαρκώς φθινοπωριάζει.

Από τη συλλογή Furor scribendi (εκδ. Ars Poetica, 2013) του Δημήτρη Γ. Παπαστεργίου

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s