Βασίλης Αμανατίδης, Μια σχολική υδρόγειος στο μπαλκόνι

Μια σχολική υδρόγειος στο μπαλκόνι

[Ενότητα v. μια σχολική υδρόγειος στο μπαλκόνι]

Και την κοιτώ από το τζάμι,
αρνείται, δε γυρνά

Στη θάλασσά της: μπλε
Καφέ τα βουνά της
Οι πεδιάδες: πράσινες
Όλα κανονικά

Είναι πλαστική

Είπα, και αν τη βγάλω στο μπαλκόνι
Άραγε θα πει κανείς
Τι γυρεύει μες στις γλάστρες του
η Γη;

Τα βράδια την ποτίζω
Πράσινο στο καφέ
Λίγο μπλε στο πράσινο
Καφέ στο μπλε

(Θαλαβού, πεδισσά, θαλιάδες)

Και πάντα απάνω στο τσιμέντο
Έστω για να ’χει συντροφιά
Ο ακίνητος βασιλικός μου

Κοιτάω την κοιτώ, κοιτάω την κοιτώ
(Δε γυρνά)

Από τη συλλογή Καλοκαίρι στο σπίτι + Έξι αποδείξεις ικανοτήτων, ποιήματα (2003 – 2004) (το Οκτασέλιδο του Μπιλιέτου, 43-44, Οκτώβριος 2004-Φεβρουάριος 2005) του Βασίλη Αμανατίδη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Αμανατίδης

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s