Μαρία Αρχιμανδρίτου, Πρόζα με happy end

Πρόζα με happy end

[Μέρος I]

Από τ’ όνομά μας κάτω
Χτίζουν φωλιές σαν χελιδόνια οι κίνδυνοι.
Λεξούλες τώρα γράφουν πιρουέτες θάρρους
στο παρελθόν πλατύσκαλο.
Και η πόρτα που ’κλεινε έξω το φθινόπωρο
τρίζει ακόμα κάτω απ’ τις σκέψεις μας.
Όμως η κάμαρη τα φύλαγε τα χρόνια μας καλά
ώσπου το δρόμο χάσαμε ως τη μνήμη.
Από το Μάιο κατάγομαι
κι έξω ο καιρός
διστακτικά δανείζει μέρες στο Δεκέμβρη.
Με έφηβα λάθη, πόθους απρόσεκτους
εκεί που το φιλί ισχύει ακέραιο ακουμπάς.
Άναψε λύπη ολόκληρη η πανσέληνος
από τη νύχτα αφαιρώντας
κι εγώ του ανέμου τη φορά στ’ όνειρο διορθώνω.
Λύεται πας ο της ψυχής χειμών ανάμεσά μας.
Σαν νόμο θα τηρήσω τ’ όνομά σου, λες
και ώρες φιλάργυρες στα πάθη θάλλουν.

Από τη συλλογή Η κατίσχυση των ρόδων (2002) της Μαρίας Αρχιμανδρίτου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Αρχιμανδρίτου

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s