Κάρολος Τσίζεκ, Ανώφελη μεταμέλεια

Ανώφελη μεταμέλεια

Στη μοναξιά μου, σιωπηλή σαν έρημη εκκλησία,
της θύμησής σου το άσβηστο πάντα θα καίει καντήλι
κι αν την καρδιά σου μάτωσα με μια απερισκεψία,
ποτέ μου δεν ανέμισα του χωρισμού μαντίλι.

Της νεανικής μου αστοχασιάς, μια ολόκληρη ζωή,
εσύ κι αν με συγχώρεσες, το σφάλμα εγώ πληρώνω,
μα χρόνια πέρασαν πολλά και πια δεν ωφελεί
άσκοπα ν’ απελπίζομαι κι αργά να μετανιώνω.

Αγάπη, τρυφερότητα, στοργή και καλοσύνη,
αυτά που ως τα γεράματα μάζευα ψίχα ψίχα
σαν τον φτωχό που προσδοκά ψωμί από ελεημοσύνη,
μου τα είχες δώσει από καρδιάς, μα εγώ καρδιά δεν είχα.

Από τη συλλογή Στίχοι έρωτα και αγάπης (2005) του Κάρολου Τσίζεκ

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κάρολος Τσίζεκ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s