Ζέφη Δαράκη, [Πεσμένα φύλλα…]

Πεσμένα φύλλα – πρόσωπα που σαπίσανε στη μνήμη
και τα παράθυρα χτιστήκανε με πέτρες
Κοιτάζω τις ανταύγειες του αίματός μου
ανάσκελα γέλια κι άλλα που κρεμάστηκαν από απελπισία
κι είναι το πένθος της ψυχής μόνιμη λάμπα στη γωνία
Κρέμονται μέσα μου μελανιασμένα φώτα

αχ, ο αέρας μου ’λειψε
παίζει το πιάνο μόνο του με παγωμένα πλήκτρα

Από τη συλλογή Εμπλοκή (1971) της Ζέφης Δαράκη

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s