Σπύρος Τσακνιάς, Αμφίβιο

Αμφίβιο

Ζούσε εξίσου άνετα στο φως και στο σκοτάδι κι ισορροπούσε εύστοχα ανάμεσα στην αλήθεια και το ψέμα. Δεν ήξερες ποτέ σου αν χαμογελάει από ευγένεια από συνήθεια από πίκρα από χαρά ή από θλίψη. Κι όταν θύμωνε ή έκλαιγε τα πράγματα περιπλέκονταν ακόμα περισσότερο. Γενικώς ειπείν επρόκειτο για πλάσμα συμπαθές. Ένα ωραίο αμφίβιο περίτρομο και θαρραλέο.

Από τη συλλογή Ιστορίες για το Σέργιο (1976) του Σπύρου Τσακνιά

Πηγή: ανθολογία Η δεύτερη μεταπολεμική ποιητική γενιά (1950-1970) του Ανέστη Ευαγγέλου (εκδ. Παρατηρητής, 1994)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s