Μαρία Τζίκα, (Κάτι σαν) φιλανθρωπία

(Κάτι σαν) φιλανθρωπία

Ενσωματώνω
στον άχρηστο καιρό μου
ηρωισμούς,
καινούρια μέλη
κραδαίνοντας ο νους
ανστηλώνει
ανάπηρα σημεία του χάρτη,
εκεί που ζουν παιδιά με χαλινούς λαιμούς
κι ωρολογιακά χέρια
γυναίκες
σκαλωμένες σε χρωματιστές κρεμάστρες
άντρες που βούλιαξαν στο φθαρμένο μπατζάκι τους,
έχουν αφήσει από καιρό το πόδι τους
στα σκουλήκια.

Κρατάω πάντα από ευγένεια
ένα μοιρασμένο χαρτονόμισμα
κι ένα καλοντυμένο γεύμα
ακουμπώ στην πλάτη των μυρίων πόνων τους,
δέκα χαμόγελα όλα κι όλα
που περισσέψανε από προσωπικά παθήματα
φεύγω υψηλότερη της πράξης
ενώ από την άκρη του παγκόσμιου οφθαλμού
φεγγρίζουν ακόμη
παιδιά που γηράσκουν με μιαν άγουρη νεκρότητα
γυναίκες που έμαθαν να αισθάνονται
στην απάθεια της μοναξιάς,
άντρες που κατεργάζονται ζωή
θαμμένοι στην αδελφική τους πέτρα.
Χάνονται όλοι ολοένα πιο βαθιά
στις αλληλέγγυες
φαντασιοπληξίες μου,
στη γενναιότητα της κοιμωμένης μου
θέασης.

Από τη συλλογή Ελαττωματικό χώμα (2015) της Μαρίας Τζίκα

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Τζίκα

2 thoughts on “Μαρία Τζίκα, (Κάτι σαν) φιλανθρωπία

  1. Παράθεμα: Μαρία Τζίκα, (Κάτι σαν) φιλανθρωπία – worldtraveller70

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.