Κώστας Ριτσώνης, [Σαν βρέχει θυμάμαι το Παρίσι…]

Goran Bregovic & Μιχάλης Γκανάς, Το τραγούδι της βροχής
(τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας / δίσκος: Θεσσαλονίκη Γιάννενα με δυο παπούτσια πάνινα (1997))

Σαν βρέχει θυμάμαι το Παρίσι
τη συνοικία Μπιτονβίλ
μες στο κλειστό δωμάτιο
Μαροκινοί Σπανιόλοι Πορτογάλοι
και δυο παιδιά απ’ τον Βόλο
ακούνε ένα πικρό τραγούδι της βροχής
πάνω στη λαμαρίνα

Καταραμένες πόλεις της Ευρώπης
κτισμένες πάνω σε ηλεκτρικά καλώδια
και τσιμεντένιες γέφυρες

Από τη συλλογή Αγκαλιά (ποιήματα 1969-1971) (εκδ. Διαγωνίου, 1974) του Κώστα Ριτσώνη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κώστας Ριτσώνης

5 thoughts on “Κώστας Ριτσώνης, [Σαν βρέχει θυμάμαι το Παρίσι…]

  1. παλιότερα, σε βροχή και σε κρύο, είχα την έννοια μου στα αδέσποτα ζώα – τώρα σε όλα τα αδέσποτα πλάσματα, που έγιναν πολλά εξαιτίας της λάθος κρίσης και δε χωρούν όσοι χώροι κι αν ανοίξουν για να παρηγορήσουν τις δύσκολες μέρες και νύχτες του χειμώνα που έγινε η ζωή

    Μου αρέσει!

  2. Θαρρώ πως στο γενετικό μας αποτύπωμα,
    χίλια χρόνια τώρα,
    ταξιδεύει μες το αίμα μας, ως αρχέγονος ρυθμός,
    το πικρό τραγούδι της βροχής πάνω στη λαμαρίνα.

    ΥΓ Σας θαυμάζω (και σας ευχαριστώ). Πραγματικός θησαυρός το ιστολόγιό σας.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.