Σταύρος Ζαφειρίου, Το πρόσωπό σου μια σκιά

Άκης Πάνου, Ήπια τα χείλη σου και χάνομαι
(τραγούδι: Λεωνίδας Βελής / δίσκος: Άκη Πάνου: πρώτη γνωριμία με τον Λεωνίδα Βελή (1984))

Το πρόσωπό σου μια σκιά

Να ξεπεράσουμε το χώρο
Και το χρόνο της δράσης μας
Να ξεπεράσουμε τη φαντασία της ζωής
Να προσανατολίσουμε την ευτυχία μας
Στην ουσιαστική αντίληψη της φύσης
Το λουλούδι κομμένο στα τέσσερα
Αιμορραγεί
Κι ενσωματώνει τον έρωτα
Γονιμοποιώντας την απόλυτη γυναίκα

Κάθε βράδυ
Η μυστική οσμή του αφαλού σου
Μ’ εκσφενδονίζει σε ασπρόμαυρα πλάνα
Σε μπαράκια φανταστικά
Αναπλάθω το σχήμα του κόσμου
Όπως τ’ αντιλαμβάνεται ο αισθησιασμός μου
Αντικρούω το κάθε τι που συλλαμβάνει
Η δυαδική κεραία των προσώπων και των πραγμάτων
Είμαι μετέωρος πάνω απ’ τα πρόσωπα και τα πράγματα
Και αρνούμαι ό,τι δεν είναι παραίσθηση

Όλο το αίμα μου συσσωρεύεται έκπληκτο
Στην καινούρια αφετηρία του
Χαμηλά χαμηλότερα στην άκρη του πούτσου μου
Παράφορα αφήνομαι στην υγρή σύσπασή σου
Παράφορη
Καθολική μητέρα
Φυτρώνω λεπτό τριαντάφυλλο ανάμεσα στους μηρούς σου

Από τη συλλογή … και να μπλοφάρουμε στο όνειρο (1984) του Σταύρου Ζαφειρίου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Σταύρος Ζαφειρίου

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.