Νικηφόρος Βρεττάκος, Δίχως εσέ

Μάνος Χατζιδάκις & Clifton Νivison, Dedication
(τραγούδι: New York Rock & Roll Ensemble)

Δίχως εσέ

Δίχως εσέ δε θα ‘βρισκαν
νερό τα περιστέρια.

Δίχως εσέ δε θ’ άναβε
το φως ο Θεός στις βρύσες του.

Μηλιά σπέρνει στον άνεμο
τ’ άνθη της· στην ποδιά σου
φέρνεις νερό απ’ τον ουρανό
φώτα σταχυών κι απάνω σου

φεγγάρι από σπουργίτες.

Από τη συλλογή Το βιβλίο της Μαργαρίτας (1949) του Νικηφόρου Βρεττάκου

Πηγή: Νικηφόρος Βρεττάκος, η εκλογή μου, ποιήματα 1933-1991 (εκδ. Ποταμός, 2008)

Advertisement

6 thoughts on “Νικηφόρος Βρεττάκος, Δίχως εσέ

  1. Η Αγάπη στην Ποίηση του Βρεττάκου διοχετεύεται μέσα από πάναγνα φίλτρα… νερό, περιστέρια, φως, βρύσες, μηλιά, άνθη, ποδιά, ουρανό, φώτα σταχυών, φεγγάρι από σπουργίτες…όλες αυτές οι λέξεις και φράσεις εξιδανικεύουν τον άνθρωπο και τον ανυψώνουν στο Σύμπαν, οδηγώντας τον – την ίδια στιγμή – πίσω στη γέννησή του…

    Βίκυ έχεις την καλημέρα μου κι ευχές για μια θαυμάσια Κυριακή…

    Μου αρέσει!

  2. Από τα πιο εύστοχα σχόλια που έχω διαβάσει για την ποίηση του Νικηφόρου Βρεττάκου. Μπράβο, Διάττοντα! Έγραψες ακριβώς ό,τι σκέφτομαι επιλέγοντας ποιήματα για τούτο το αφιέρωμα. 🙂

    Μου αρέσει!

  3. Απ' τη μια είναι που μ' αρέσει αφάνταστα η Ποίηση του Βρεττάκου. Κι απ' την άλλη, θέλω να πιστεύω ότι κάτι έχει μείνει απ' τη θητεία μου στα ελληνικά γράμματα, μια πορεία όπου για αρκετά χρόνια ήμουν, μάλιστα, ενεργός. Τώρα, ότι κι αν γράφω, σχολιάζω, ή καταθέτω, το κάνω … αποτραβηγμένος…

    Βίκυ σ' ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια στο σχόλιό σου… Έχεις και πάλι τις ευχές μου…

    Μου αρέσει!

  4. Αν υπάρχει άνθρωπος που δεν του αρέσει η ποίηση του Βρεττάκου, καλά θα κάνει να πάει να κοιταχτεί. Αν και δεν σου κρύβω πως στις μέρες μας τίποτα δεν θεωρώ απίθανο, μη σου πω ότι βλέπω πως συνεχώς πάμε απ' το κακό στο χειρότερο.

    Μου αρέσει!

  5. Έχεις απόλυτο δίκιο Βίκυ. Απ' το φθινόπωρο του 2009 ζούμε μια τραγωδία, έντρομοι και παγιδευμένοι, απ' τη μια πλευρά στην ευτέλεια και την ισοπέδωση των αξιών, κι απ' την άλλη, στην ανασφάλεια και τον κίνδυνο… νοσηρό δίπολο μέσα απ' το οποίο ακούμε καθημερινά τον απόηχο του τέλους διαρκώς να εντείνεται…

    Δεν ξέρω αν υπάρχει διέξοδος σ' όλο αυτό. Εγώ προσωπικά βλέπω πως… το πλοίο είναι έτοιμο να βυθιστεί… Έστω, ας μην προτρέχουμε και φέρνουμε τα πράγματα εγγύτερα, ας μη μελαγχολούμε λοιπόν… Καλό σου μεσημέρι…

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.