Το τρένο φεύγει στις οχτώ (Μίκης Θεοδωράκης & Μάνος Ελευθερίου)

Μίκης Θεοδωράκης & Μάνος Ελευθερίου, Το τρένο φεύγει στις οχτώ

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Λουκιανός Κηλαηδόνης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς
Δίσκος: Τα λαϊκά (1974)

Το τρένο φεύγει στις οχτώ
ταξίδι για την Κατερίνη
Νοέμβρης μήνας δε θα μείνει
να μη θυμάσαι στις οχτώ
να μη θυμάσαι στις οχτώ
το τρένο για την Κατερίνη
Νοέμβρης μήνας δε θα μείνει

Σε βρήκα πάλι ξαφνικά
να πίνεις ούζο στου Λευτέρη
νύχτα δε θά ’ρθει σ’ άλλα μέρη
να ’χεις δικά σου μυστικά
να ’χεις δικά σου μυστικά
και να θυμάσαι ποιος τα ξέρει
νύχτα δε θά ’ρθει σ’ άλλα μέρη

Το τρένο φεύγει στις οχτώ
μα εσύ μονάχος σου έχεις μείνει
σκοπιά φυλάς στην Κατερίνη
μες στην ομίχλη πέντε οχτώ
μες στην ομίχλη πέντε οχτώ
μαχαίρι στη καρδιά σου εγίνη
σκοπιά φυλάς στην Κατερίνη

Advertisements

4 thoughts on “Το τρένο φεύγει στις οχτώ (Μίκης Θεοδωράκης & Μάνος Ελευθερίου)

  1. Αυτό το τραγούδι πολύ θα ήθελα να το ακούσω με τα εξής τρία όργανα: μπουζούκι, κιθάρα, φυσαρμόνικα.

    Ο Μητσιάς δεν μου πολυαρέσει εδώ. Πολύ χλωμός εν συγκρίσει με τη Δημητριάδη. Ούτε και η ενορχήστρωση εν γένει μου κάθεται καλά. Ο δε πιο γρήγορος ρυθμός αφαιρεί μέρος του λυρισμού της μελωδίας και των στίχων.

    Αλλά μπορεί πάντα να είναι και το κόλλημά μου με την άλλη εκτέλεση και τούτη με τον Μητσιά πρώτη φορά την ακούω τώρα.

  2. Πριν από κάνα χρόνο τα ξαναείπαμε αυτά εδώ, όπου και ανέφερα άνευ φόβου και πάθους 🙂 ποια είναι η αγαπημένη μου εκτέλεση, άσε που θα την ξανακούσουμε κι αυτή σε λίγο καιρό όταν έρθει η ώρα της παρουσίασης του δίσκου της.

    Ο Μητσιάς είναι καλός στο σύνολο των τραγουδιών του δίσκου που ακούμε αυτές τις μέρες, δηλαδή κάποιες στιγμές πολύ καλός αλλά σε μερικά σπουδαία τραγούδια σαν και τούτο εδώ βρίσκω την ερμηνεία του λίγο ρηχή. Δεν έχει να κάνει με τη φωνή του αυτό που λέω. Μάλλον έχει να κάνει με την ηλικία του περισσότερο και την ανωριμότητα της νιότης.

    Η ερμηνεία της Δημητριάδη χάραξε το τραγούδι αυτό, αλλά εκεί δεν μου αρέσει η ενορχήστρωση και η απόδοση σε στιλ μπαλάντας για την οποία ασφαλώς δεν ευθύνεται η Δημητριάδη.

  3. Από τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια! Κάθε φορά που το ακούω ταξιδεύω μέχρι την Κατερίνη, μια πόλη που ποτέ δεν έχω επισκεφθεί, και που την έχω αγαπήσει μέσ’ απ’ αυτό το τραγούδι…
    Λατρεύω τη μουσική του!
    Και συμφωνώ απόλυτα με την επιθυμία της Ελένης για το άκουσμα με μπουζούκι, κιθάρα και φυσαρμόνικα…
    Όπως, επίσης, μου αρέσει υπερβολικά και η ερμηνεία του από την Αλεξίου και τη Γαλάνη.

  4. Αν και βέβαια οι στιχουργοί μας δεν την αναφέρουν για καλό την Κατερίνη, ούτε ο Ελευθερίου εδώ ούτε ο Λευτ. Παπαδόπουλος στο τραγούδι του Σπανού «Οι Κυριακές στην Κατερίνη». Ομίχλη, χειμώνας, τρένα που πηγαινοέρχονται, η κατήφεια και η μιζέρια της μικρής, μουντής επαρχιακής πόλης που είναι καλή ως πέρασμα, αλλά περίεργη ως τόπος διαμονής.

    Η ιστορία των στίχων του τραγουδιού διά στόματος Μάνου Ελευθερίου στη σελίδα: http://www.e-orfeas.gr/singing/songstories/2680-article.html

    Έχω ξαναπεί την άποψή μου για τις μπαλαντοειδείς εκτελέσεις του τραγουδιού που δεν μου αρέσουν γιατί είναι που είναι μουντό, το κάνουν ακόμα χειρότερο και του στερούν το λαϊκό του νεύρο. Ως εκ τούτου, δεν μου αρέσει ιδιαίτερα από τις Αλεξίου & Γαλάνη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s