Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου, Έλευση

Έλευση

Είχανε κάτι το συγκεκριμένο
Να περιμένουν οι ψυχές
Που συνωθούνταν στο παράθυρο

Ξάφνου μέσα απ’ τη βαριά βροχή
Φανερώθηκε το αδιάβροχο σώμα
Γαληνεμένο
(Έτσι τουλάχιστον έδειχνε ο φανερωμένος)

Κι όπως η μια φωνή σκέπαζε την άλλη
Αλαλάζοντας:
Ιδού ο ερχόμενος εν τω μέσω της βροχής
Ήλιος μεσονυχτίου και σκήνωμα φωτός
Έσχισε την κορνίζα του παραθύρου
Κι ωσάν πέτρες και σίδερα
Που με πάταγο γκρεμίζονται κάτω
Έτσι έπεσαν οι νεκρές μάσκες του φόβου
Στα τεντωμένα ενδύματα του Ωραίου
Που την άβυσσο σκέπαζε με το πράο χέρι

Από τη συλλογή Περίπτωση σιωπής (1968)

Πηγή: Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου, Επιλογές και σύνολα [Ποιήματα (1965-1995)] (2001)

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.