Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Έπληττε μαζί του

Τάκης Μπουγάς & Κώστας Κινδύνης, Σε θέλω
(τραγούδι: Βίκη Μοσχολιού / δίσκος: Γυμνό (1987))

Έπληττε μαζί του

Νοιάζονταν αν κρύωνα
απ’ το θαλασσινό αεράκι
κι έλεγε να καθίσουμε πιο μέσα
σ’ άλλο τραπέζι.

Δίπλα η γυναίκα του
–ένα ερωτικά θεσπέσιο πλάσμα–
τον κοίταζε αδιάφορα,
έπληττε μαζί του.
Ήταν υπερβολικά γεροδεμένος
κι είχε μια τρυφερή ψυχή
σαν μικρού παιδιού.
Σε λίγο έφερε τη συζήτηση
γύρω από τη γνωριμία τους:
«Μετά τις ταβέρνες και τα ποτά
κλεινόμασταν στην κάμαρά μου,
κι εκεί με μεθούσε,
χόρευε για μένα ολόγυμνη
πριν πλαγιάσει».
Ήταν επίκληση για την παλιά
ιδανική τους σχέση,
το ανεξίτηλο δόσιμο του έρωτά τους,
ό,τι τον έσπρωχνε ν’ αποκαλύψει.
Εκείνη δεν άλλαζε, τον κοίταζε αδιάφορα.

Από τη συλλογή Το γυμνό ζευγάρι και άλλα ποιήματα (1990) της Αλεξάνδρας Μπακονίκα

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αλεξάνδρα Μπακονίκα

2 thoughts on “Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Έπληττε μαζί του

  1. Αλεξάνδρα μου,
    Προσωπικά, το συγκεκριμένο ποίημα το θεωρώ από τα καλύτερά σου!
    Η πρώτη στροφή αποπνέει γλυκύτητα με την τρυφερή εκδήλωση του ενδιαφέροντος – χαραυγή του ερωτικού αισθήματος – («Νοιάζονταν αν κρύωνα… κι έλεγε να καθίσουμε πιο μέσα…»), αλλά και λυρισμό («απ' το θαλασσινό αεράκι»).
    Στη δεύτερη, εκτενή στροφή, κυριαρχεί ο έρωτας: ο έρωτας ως εικόνα μιας γυναίκας (της συζύγου) [» – ένα ερωτικά θεσπέσιο πλάσμα – «], ο έρωτας ως ανύπαρκτος πια, υποδηλούμενος με τα μοτίβα της αδιαφορίας και της πλήξης από μέρους της συζύγου, και ο έρωτας ως ανάμνηση της γνωριμίας των συζύγων, με ιδιαίτερα έντονο το αισθησιακό στοιχείο («κλεινόμασταν στην κάμαρά μου, / κι εκεί με μεθούσε, χόρευε γαι μένα ολόγυμνη…).
    Στον καταληκτικό στίχο, επανέρχεται το μοτίβο της αναλλοίωτης αδιαφορίας και της πλήξης («… τον κοίταζε αδιάφορα»). Η θλιβερή διαπίστωση της πιθανής κατάληξης μιας «ιδανικής σχέσης».
    Παρά τη θλίψη, που αποπνέει το ποίημα, εγώ σταματώ με συγκίνηση στο πρώτο δίστιχο, γράφοντας με τη σκέψη μου το σενάριο για την εξέλιξη αυτού του ενδιαφέροντος σε «σχέση ιδανική», που δεν θα καταλήξει σε πλήξη και αδιαφορία…
    Συγχαρητήρια, Αλεξάνδρα μου!

    Μου αρέσει!

  2. Χαίρομαι, Γιόλα μου, που σου άρεσε το ποίημα, γιατί κι εγώ το συγκαταλέγω στα πιο αγαπημένα μου.
    Το ίδιο το ζευγάρι: ο τρυφερός άνδρας, το πολύ διακριτικό ενδιαφέρον του για μένα, η γόησσα αλλά αδιάφορη γυναίκα του, το μαγευτικό θαλασσινό τοπίο της Χαλκιδικής καταλυτικά με έσπρωχναν στην ποιητική σύνθεση.
    Για την ιστορία της υπόθεσης (παρενθετικά το αναφέρω) το ζευγάρι συνέχισε την ζωή του μαζί και η γυναίκα συνέχισε να έχει την αφοσιωμένη, υποταγμένη αφοσίωση του άνδρα της. Πάντως εγώ τους ευγνωμονώ για την έμπνευση που μου έδωσαν.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.