Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Απ’ την αρχή

Μάριος Τόκας & Φίλιππος Γράψας, Έλα πάλι απ’ την αρχή
(τραγούδι: Δημήτρης Μητροπάνος / δίσκος: Παρέα μ’ έναν ήλιο (1994))

Απ’ την αρχή

Ύστερα από καιρό συναντηθήκαμε
κι ήταν σαν να ξεκινούσαμε
απ’ την αρχή.
Ανέτρεξα τη μορφή σου
και δεν πρόλαβα ν’ αναχαιτίσω
τον πόθο που φούντωσε,
γιατί περίμενε το σώμα σου,
τ’ αρμονικά δεσίματα και οι γραμμές του.

Γύρεψα το βάρος του,
γύρεψα τη λύσσα του.

Από τη συλλογή Το γυμνό ζευγάρι και άλλα ποιήματα (1990) της Αλεξάνδρας Μπακονίκα

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αλεξάνδρα Μπακονίκα

4 thoughts on “Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Απ’ την αρχή

  1. Αλεξάνδρα μου,
    Ένα ακόμη ποίημά σου, που και μου άρεσε πολύ και με συγκίνησε!
    Οι τρεις πρώτοι του στίχοι, διατυπωμένοι τόσο όμορφα μέσ' στην απλότητά τους, εμφανίζουν ένα γεγονός, που αυτό καθαυτό συγκινεί: η συνάντηση δυο ανθρώπων, που υπήρξαν και εξακολουθούσαν (;) να είναι ερωτευμένοι, κι η αίσθηση ότι ξεκινούσαν «απ' την αρχή».
    Το υπόλοιπο ποίημα, έχοντας έντονα τα στοιχεία της γλαφυρότατης γραφής σου, μας συναρπάζει με την συντομία του και παράλληλα με την περιεκτότητα των αισθημάτων που απεικονίζει.
    Ιδιαίτερα έντονο το δίστιχο «και δεν πρόλαβα ν' αναχαιτίσω / τον πόθο που φούντωσε». Και βέβαια υπογράμμισα τα ρήματα «φούντωσε» και κυρίως το «αναχαιτίσω».
    Μου άρεσαν πάρα πολύ οι δυο τελευταίοι στίχοι της πρώτης στροφής, μ' αυτή την περίφημη «αναμονή του σώματος», και φυσικά με τα «αρμονικά δεσίματα» και τις «γραμμές του».
    Στο καταληκτικό δίστιχο, μ' αυτή την εξαιρετική επανάληψη του «γύρεψα» και την εναλλαγή των αντικειμένων «το βάρος του», «τη λύσσα του», καταγράφεται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο ο έντονος ερωτισμός, που απαρχής φαίνεται να κλιμακώνεται, και που τελικά κορυφώνεται με την τόσο εύστοχη χρήση της λέξης «λύσσα».
    Αλεξάνδρα μου, από καρδιάς σε συγχαίρω.

    Μου αρέσει!

  2. Σ’ ευχαριστώ, Γιόλα μου, ολόψυχα. Η ηδύτητα του λόγου σου εναργής και συναρπαστική.
    Παρενθετικά θέλω να προσθέσω ότι το ποίημα είναι ένα από τα αντιπροσωπευτικότερα της συλλογής για μένα και εκφράζει μία ευτυχισμένη περίοδο της ζωής μου.

    Μου αρέσει!

  3. Η Αλεξάδρα με το λιτό της τρόπο,
    μιλά απλά και ξεκάθαρα για εκείνο το ερωτικό πάθος δυο ανθρώπων που δεν σβήνει και δεν αναχαιτίζεται η ορμή του από το χρόνο. Και όπως σωστά λέει η Γιόλα ο έντονος ερωτισμός ΄κορυφώνεται.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.