Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Ένα κοινό θέμα

Στέφανος Κορκολής, Χορεύοντας τα κύματα
(ορχηστρικό με τον Στέφανο Κορκολή / δίσκος: Ήλιος θάνατος (2002))

Ένα κοινό θέμα

Πέφτει βροχή, αέρας,
η θάλασσα αγριεύει,
καθόμαστε στην παραλία
και κοιτάζουμε τους νεαρούς
που παλεύουν με τ’ αγριεμένο κύμα.

Λέμε να δυναμώσει η μπόρα,
να τρέξουνε στην αγκαλιά μας.

Όμως αυτό ήταν μια υπόθεση,
ήταν μια τρέλα.
Εκείνοι γονάτισαν το κύμα,
πήραν την ψυχή του κόσμου
με τα τραγούδια και το σώμα τους

κι εγκατέλειψαν την υγρή άμμο
τυλιγμένοι την αγάπη, το χορό της βροχής
που δεν έγινε, που θα ήταν
η αρχή μιας υπέροχης γνωριμίας.

Από τη συλλογή Ανοικτή γραμμή (1984) της Αλεξάνδρας Μπακονίκα

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αλεξάνδρα Μπακονίκα

23 thoughts on “Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Ένα κοινό θέμα

  1. Όμορφο όπως πάντα !!!
    Δεν χρειάζεται πλέον να διαβάσω το όνομα της ποιήτριας για να καταλάβω ότι είναι γραμμένο από την Αλεξάνδρα Μπακονίκα …αυτό είναι που αγαπώ στην ποίηση της Αλεξάνδρας ότι έχει τον δικό της ξεχωριστό τρόπο να μιλάει για τον έρωτα…

    Καληνύχτα και στις δύο

    Μου αρέσει!

  2. Είναι πολύ σπουδαίο πράγμα αυτό που επισημαίνεις, Βάσω. Ό,τι καλύτερο για έναν συγγραφέα είναι να τον αναγνωρίζεις από τον τρόπο γραφής του. Κι αυτό ισχύει απόλυτα για την Αλεξάνδρα.

    Υ.Γ.: Αλεξάνδρα, να κεράσουμε κάτι τη μικρή; 🙂

    Μου αρέσει!

  3. Εξαιρετικό κι αυτό το ποίημα της Αλεξάνδρας!
    Συμφωνώ απολύτως με την επισήμανση της Βάσως και το απαντητικό σχόλιο της Βίκυς.
    Θα ήθελα, επίσης, να πω πως μου άρεσε πολύ η αλλαγή του χρόνου των ρημάτων (ενεστώτας -πέφτει, αγριεύει, καθόμαστε, κοιτάζουμε, παλεύουν, λέμε- στις δυο πρώτες στροφές, ενώ αόριστος -ήταν, γονάτισαν, πήραν, εγκατέλειψαν- στις δυο τελευταίες στροφές.
    Θαυμάσιοι οι στίχοι «πήραν την ψυχή του κόσμου / με τα τραγούδια και το σώμα τους» και βέβαια η τελευταία στροφή μ' εκείνο το τελικά απραγματοποίητο «… που θα ήταν / η αρχή μιας υπέροχης γνωριμίας».
    Αλεξάνδρα, συγχαρητήρια!

    Μου αρέσει!

  4. Βίκυ,
    Ας αναρτάς εσύ κι άλλα ποιήματα της Αλεξάνδρας, και μη σε νοιάζει για τα «παινέματα» τα δικά μου…
    Με ξέρεις, άλλωστε. Πάντοτε βρίσκω λόγια και για ακόμη μεγαλύτερους επαίνους…
    Καλημέρα σε όλη την -μέχρι στιγμής τουλάχιστον- «γυναικοκρατούμενη» συντροφιά…

    Μου αρέσει!

  5. Στην Γιόλα οφείλω να εκφράσω και τη χαρά και τη συγκίνησή μου γιατί αναλύει πράγματα- το λέω ειλικρινά-που εγώ δεν πρόσεξα στο ποίημα.Και αυτό είναι το θαυμαστό: η άλλη, η εξασκημένη ματιά, που και ο ίδιος ο δημιουργός δεν υποψιάζεται.

    Μου αρέσει!

  6. Πάμε για αναλυτική παρουσίαση του έργου της Αλεξάνδρας, οπότε έχεις το πεδίο ελεύθερο, Γιόλα. 🙂

    Αλεξάνδρα, συμφωνώ απόλυτα μαζί σου γι' αυτό και η συμμετοχή της Γιόλας σε ό,τι κάνω με γεμίζει κι εμένα χαρά και περηφάνια που είναι πλέον φίλη μου.

    Μου αρέσει!

  7. Βίκυ και Αλεξάνδρα,
    Ευχαριστώ από καρδιάς και τις δύο!
    Η αλήθεια είναι πως, όταν έχω ένα ποίημα μπροστά μου, δεν περιορίζομαι σε μία και μόνον ανάγνωση, για να διατυπώσω (σίγουρα «αβασάνιστα») κάποια κριτική.
    Ομολογώ πως το κείμενο το διαβάζω επανειλημμένα, προσέχοντας την κάθε λέξη του, στίχο προς στίχο. Προσπαθώ (στα μέτρα των δυνατοτήτων μου βέβαια) να μπω στην ψυχή του ποιητή, να ψηλαφήσω τους παλμούς της, να καταγράψω τους στοχασμούς και τα μηνύματα. Και πέρα από αυτά, ασχολούμαι σχολαστικά και με την μορφή του ποιήματος, την επιλογή των λέξεων, το «στήσιμο» των στίχων.
    Αλεξάνδρα μου,
    Νομίζω πως το έχω ήδη σχολιάσει. Στην «Έλξη» σου, -θυμάμαι χαρακτηριστικά- πριν ακόμη μελετήσω το ποίημα, είχα εντυπωσιασθεί από την πρώτη λέξη «διστάζω» και την τελευταία («δυνατός»). Κατά κάποιο περίεργο τρόπο, το βλέμμα μου εστιάστηκε σ' αυτές τις δυο λέξεις, ισόποσες συλλαβικά, εκ διαμέτρου αντίθετες νοηματικά, ξεκινώντας και οι δύο από το «δ», και εμφανίζοντας μιαν υπέροχη παρήχηση του δι-, δυ- .
    Τέτοιες λεπτομέρειες, ίσως ασήμαντες και, κάποιες φορές, ακόμη και μη επισημανθείσες, σφραγίζουν για μένα την ποιότητα του ποιήματος και, φυσικά, την δεξιοτεχνία του ποιητή…

    Μου αρέσει!

  8. Διαβάζοντας το ποίημα αυτό ήρθαν κατευθείαν στο νου μου οι στίχοι του Ασλάνογλου:
    «…ματαιωμένες γιορτές,
    πικρή γεύση του άδειου
    και ανώφελου καιρού».
    Εκείνος κοιτούσε τα μάτια κάποιας μορφής απροσπέλαστης, η Αλεξάνδρα Μπακονίκα τα σώματα… Κι οι δυο όμως σε μια κάποια ματαίωση βρήκαν την έμπνευσή τους. Αλλά μπορεί να κάνω και λάθος.

    Μου αρέσει!

  9. Ανδρέα, είμαστε γρήγορα πιστόλια. Στο επόμενο ποίημα σπεύσε. 🙂

    Ελένη, στην επισήμανσή σου θ' αφήσω την Αλεξάνδρα να σου απαντήσει. Είναι πραγματικά μεγάλη μας τιμή και προνόμιο που έχουμε σε δύο συνεχόμενες παρουσιάσεις (η πρώτη ήταν με τον Γιάννη τον Ποδιναρά) τους ποιητές μαζί μας και μπορούμε να συζητήσουμε μαζί τους εφ' όλης της ύλης.

    Επειδή γνωρίζω προσωπικά την Αλεξάνδρα, μπορώ να σας πω με μεγάλη σιγουριά ότι είναι τέτοιος άνθρωπος που θ' απαντήσει ακόμα και στις πιο δύσκολες ερωτήσεις με σαφήνεια και ειλικρίνεια.

    Μου αρέσει!

  10. Ναι, αλλά δεν εννοούσα ακριβώς αυτό.

    Σε πάμπολλους εν ζωή ποιητές θα ήθελα να κάνω πολύ σκληρές ερωτήσεις ή προσωπικές μου επισημάνσεις για διάφορα θέματα όσον αφορά το περιεχόμενο ενός ποιήματος, μιας συλλογής ή και του συνόλου του έργου τους. Δεν θα τις κάνω ποτέ, όχι για να μην τους φέρω σε δύσκολη θέση, αλλά γιατί ξέρω ότι ο χαρακτήρας τους (ή, αν θες, πρωτίστως η έπαρσή τους) δεν θα τους επιτρέψει ποτέ να μου απαντήσουν με ειλικρίνεια. Στην Αλεξάνδρα (και σε απούτως ελάχιστους άλλους), λοιπόν, δεν θα διστάσω ποτέ να πω τη γνώμη μου σταράτα.

    Μου αρέσει!

  11. Γιόλα εκτιμώ πολύ την σχολαστική εξερεύνηση των ποιημάτων που κάνεις.Και θα το ξαναεπαναλάβω, εγώ η ίδια δεν είχα καθόλου προσέξει αυτά που επισημαίνεις- τα οποία είναι απολύτως εύστοχα.Από καρδιάς κι εγώ σ' ευχαριστώ.

    Μου αρέσει!

  12. Να 'σαι καλά, Γιόλα. 🙂

    Παιδιά, επειδή αυτές τις μέρες προβλέπω ατέλειωτες συζητήσεις αφού μας τιμά με την παρουσία της η Αλεξάνδρα, καλό θα είναι να αναφέρουμε στα σχόλιά μας το όνομα αυτού στον οποίο απαντάμε για να μην μπερδευόμαστε γιατί εδώ το σύστημα δεν δίνει τη δυνατότητα απάντησης σε συγκεκριμένο σχόλιο σε άτομο όπως στο WordPress.

    Μου αρέσει!

  13. Και κάτι ακόμη, Αλεξάνδρα, σχετικό με την εξαιρετική μουσική επιλογή της Βίκυς…
    Ακούγοντας το ορχηστρικό του Κορκολή,
    έβλεπα ολοζώντανα την «παραλία» σου και «τους νεαρούς / που παλεύουν με τ' αγριεμένο κύμα»…

    Μου αρέσει!

  14. Ελένη έχεις απόλυτο δίκιο, το ποίημα μιλάει για διάψευση ερωτικών συναντήσεων και επιθυμιών, κάτι που υπάρχει σε αρκετή έκταση σε αυτή τη συλλογή- ομολογώ ότι τη διαπερνάει γι' αυτό το λόγο μια σκοτεινιά, μια μελαγχολία.Ως προς τον Ασλάνογλου, όντως έχουμε διαφορά στο ύφος.Εκείνος ήταν λυρικός, κρατούσε από τον Θέμελη, εγώ είχα σαν πρότυπο τον Καβάφη.

    Μου αρέσει!

  15. Βίκυ, αληθινά υπέροχη η μουσική επιλογή σου.Γνωρίζω πόσο δύσκολο είναι να συνδυάσεις και τα δύο για να δένουν και να ταιριάζουν, χωρίς το ένα να επισκιάζει το άλλο.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.