Εσύ είσαι στα ψηλά (Γρηγόρης Μπιθικώτσης)

Γρηγόρης Μπιθικώτσης, Εσύ είσαι στα ψηλά

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Δημήτρης Χιονάς
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Δίσκος: Επίσημη αγαπημένη (1968)

Οι δυο μας ξεκινήσαμε
οι δρόμοι μας χωρίσανε
κι εσύ είσαι στα ψηλά
κι εγώ στα χαμηλά

Σ’ είχα στο πλάι μου κυρά
και μ’ έριξες έναν παρά
κι εσύ είσαι στα ψηλά
κι εγώ στα χαμηλά

Ό,τι είχα σου το χάρισα
γιατί πολύ σ’ αγάπησα
κι εσύ είσαι στα ψηλά
κι εγώ στα χαμηλά

3 thoughts on “Εσύ είσαι στα ψηλά (Γρηγόρης Μπιθικώτσης)

  1. Μια ακόμη τεράστια επιτυχία, συντελεστής της οποίας είναι αναμφισβήτητα ο Κώστας Παπαδόπουλος!

    Μου αρέσει!

  2. Δεν θέλω να μειώσω την απήχηση που είχε το τραγούδι, αλλά νομίζω πως ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης έγραψε (πολύ περισσότερο: τραγούδησε) και καλύτερα από αυτό.

    Όσο για την συνύπαρξή του με τον Κώστα Παπαδόπουλο στη δισκογραφία, άφησαν εποχή και ανεξίτηλο στίγμα σε τραγούδια αλλά και δίσκους ολόκληρους με πολύ μεγάλη σημασία για τον πολιτισμό μας.

    Οπότε, αν αυτό το χαρακτηρίσω «τεράστια επιτυχία», δεν ξέρω πώς θα χαρακτηρίσω εκείνα τα άλλα. Έρχομαι σε δύσκολη θέση μερικές φορές προσπαθώντας να είμαι αντικειμενική με πράγματα που αγαπώ έτσι κι αλλιώς.

    Μου αρέσει!

  3. Ας ρίξουμε μια ματιά στην ιστορία για να μην παίρνουμε φόρα και χρησιμοποιούμε υπερθετικούς διαρκώς λόγω της αγάπης μας προς τον Μπιθικώτση και τον Παπαδόπουλο:

    Μίκης Θεοδωράκης & Γρηγόρης Μπιθικώτσης
    * Επιτάφιος (1960)
    * Πολιτεία (1961)
    * Συναυλία στο Κεντρικό (1961)
    * Το τραγούδι του νεκρού αδερφού (1962)
    * Το Άξιον Εστί (1964)
    * Πολιτεία Β (1964)
    * Επιφάνια (1964)
    * Ρωμιοσύνη (1966)
    * Χρυσοπράσινο φύλλο (1966)
    * Οκτώβρης 78 (1978)

    Στα έργα από το 1960 ως το 1961, μπουζούκι παίζει ο Μανώλης Χιώτης και, στο έργο του 1978, ο Λάκης Καρνέζης.

    Σ’ όλα τα υπόλοιπα έργα του Θεοδωράκη με τον Μπιθικώτση παίζουν ο Κώστας Παπαδόπουλος και ο Λάκης Καρνέζης. Και αυτά τα έργα είναι ιστορικές στιγμές του πολιτισμού μας – πολύ σωστά το έθεσες, Ελένη.

    Παράλληλα, το δίδυμο Μπιθικώτση-Παπαδόπουλου συναντιέται δισκογραφικά στο μεγαλύτερο μέρος των ηχογραφήσεων του Μπιθικώτση με όλους τους άλλους συνθέτες αφού ανήκαν και οι δυο στο δυναμικό της Columbia. Επομένως, είναι μαζί σε έργα των: Τσιτσάνη, Βαμβακάρη, Καλδάρα, Χατζιδάκι, Μούτση, Ξαρχάκου, Χατζηνάσιου, Σπανού και πάμπολλων άλλων συνθετών.

    Τον ίδιο καιρό, δηλαδή επί περίπου δύο δεκαετίες, είναι συνεχώς μαζί στις συναυλίες και αρκετά συχνά μαζί στα μαγαζιά.

    Το συνθετικό έργο του Μπιθικώτση είναι εξίσου ογκώδες με το ερμηνευτικό του, αλλά υστερεί ποιοτικά (τόσο κατά τη δική μου γνώμη όσο και κατά τη γνώμη των ειδικών). Με τον δίσκο που μόλις πριν 1,5 ώρα ακούσαμε το τελευταίο τραγούδι του, ο Μπιθικώτσης σημειώνει μεγάλη εισπρακτική επιτυχία, όπως και με τους επόμενους που περιέχουν (και) δικά του τραγούδια. Και καλά κάνει. Γράφει όμορφα, απλά τραγούδια που αγγίζουν τον κόσμο για πολλούς λόγους. Κυρίως, γιατί είναι μια σπουδαία λαϊκή φωνή, ίσως η σημαντικότερη του περασμένου αιώνα.

    Αν κάτι πρέπει να θεωρηθεί τεράστιο στον δίσκο αυτό, αυτό μάλλον είναι η οξυδέρκεια του Τάκη Λαμπρόπουλου (ιδιοκτήτη της ελληνικής Columbia) να έχει στις τάξεις της εταιρείας του αυτόν τον τραγουδιστή κι αυτόν τον μπουζουξή που ακούσαμε και να εκμεταλλευτεί τον απόηχο των έργων του Θεοδωράκη και την αίγλη που έχουν αποκτήσει οι θεοδωρακικοί εκτελεστές για να φτιάξει έναν δίσκο-κολάζ από τα δισκάκια των 45 στροφών της ίδιας χρονιάς (και μάλιστα όχι με ιδιαίτερα ορθόδοξη και καλαίσθητη σειρά) και να κάνει αίφνης την «Επίσημη αγαπημένη», ένα μέτριο κανταδορίστικο τραγούδι του Γρηγόρη, μεγάλη επιτυχία. Μάλιστα, δεν διστάζει να ενσωματώσει στον δίσκο κι ένα τραγούδι του Κουγιουμτζή που δεν τον ήθελε στην Columbia, μπας και προλάβει και το κατοχυρώσει ως δική του επιτυχία πριν τη Minos ή οποιαδήποτε άλλη εταιρεία. Μιλώ, φυσικά, για το «Πούναι τα χρόνια». Εκεί, όμως, ατύχησε. Σουξέ κάνει το ομότιτλο του δίσκου τραγούδι, το «Επίσημη αγαπημένη» (ένας Θεός ξέρει γιατί), και το τραγούδι του συμπατριώτη μου θα περιμένει υπομονετικά άλλον ένα χρόνο για να γίνει επιτυχία με τον Νταλάρα στη Minos.

    Επισημαίνω για να μην παρεξηγηθώ ότι θεωρώ όλα τα τραγούδια του δίσκου άριστα εκτελεσμένα και ερμηνευμένα, ανεξάρτητα από τη μουσική τους αξία ως συνθέσεις. Γι’ αυτό άλλωστε και τα παρουσίασα εδώ.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.