Λέγε (Μίκης Θεοδωράκης & Κώστας Τριπολίτης)

Μίκης Θεοδωράκης & Κώστας Τριπολίτης, Λέγε

Διεύθυνση ορχήστρας: Μίκης Θεοδωράκης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Πιάνο: Σαράντης Κασσάρας
Κιθάρα: Στέλιος Καρύδας, Μπάμπης Λασκαράκης, Γιώργος Καλάργαρης, Κώστας Νικολόπουλος
Κρουστά: Τόλης Πιπεράς
Συνθεσάιζερ: Κώστας Γανωσέλης
Τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας & χορωδία
Δίσκος: Ραντάρ (1981)

Λέγε την άσφαλτο γυαλί
που χαρακώνονται οι πολλοί
λέγε τα σπίτια φυλακές
και τις ζωές μας πλαστικές

Λέγε τα πράγματα με τ’ όνομά τους
και διαπίστωνε αργούς θανάτους
λέγε τα σπίτια φυλακές
και τις ζωές μας πλαστικές

Λέγε τα σπίτια φυλακές
και τις ζωές μας πλαστικές

Λέγε τα χρόνια μας βροχή
συνάλλαγμα και Ι.Χ.
λέγε τον έρωτα δασμό
και νύχτα δίχως προορισμό

Λέγε τα πράγματα με τ’ όνομά τους
και διαπίστωνε αργούς θανάτους
λέγε τον έρωτα δασμό
και νύχτα δίχως προορισμό

Λέγε τα σπίτια φυλακές
και τις ζωές μας πλαστικές

Υ.Γ.: Ευχαριστώ πολύ τον Πλάτωνα Βογιατζόγλου, φίλο του Κώστα Παπαδόπουλου, που μου έδωσε τον δίσκο.

3 thoughts on “Λέγε (Μίκης Θεοδωράκης & Κώστας Τριπολίτης)

  1. Από τα τραγούδια εκείνα που, κι αν ακόμη είναι η πρώτη φορά που τα ακούει κανείς, δεν δυσκολεύεται να πει: Σίγουρα είναι του Μίκη!
    Εξαιρετική η ερμηνεία του Νταλάρα.
    Σκέπτομαι, όμως, πως το συγκεκριμένο άκουσμα θα το προτιμούσα μόνον «ορχηστρικό».

    Μου αρέσει!

  2. Αν εννοείς να το ακούγαμε ορχηστρικό έτσι όπως είναι, δεν ξέρω αν θα με συγκινούσε ιδιαίτερα. Θα ήταν ένα σκληρό εμβατηριοειδές που θα σου τάραζε το στομάχι άνευ λόγου και αφορμής αφού δεν θα ήξερες γιατί γράφτηκε έτσι και τι σημαίνει. Ενώ σου ταράζει το στομάχι ευλόγως ως τραγούδι αφού ο Μίκης εναρμονίζεται πλήρως με τον σκοπίμως σκληρό στίχο του Τριπολίτη, με στόχο να μας ταρακουνήσει και να μας αφυπνίσει (κατά την πάγια συνήθειά του).

    Για τον Νταλάρα τα έχουμε ξαναπεί, αλλά καθόλου δεν με πειράζει να λέω συνεχώς ότι τον θεωρώ πολύ καλό τραγουδιστή. Θυμάμαι που γεμίζαν γήπεδα στις συναυλίες τότε που παρουσίαζαν αυτό τον δίσκο. Εδώ είναι πιο ώριμος ο Νταλάρας και κάνει άλλη μια ενδιαφέρουσα προσπάθεια δίπλα στον Μίκη. Εννοώ πιο ώριμος σε σχέση με το ’74 που είχε πει τα 18 λιανοτράγουδα του Ρίτσου. Ομολογώ πως δεν θυμάμαι αν μεσολάβησε άλλη δισκογραφική συνεργασία τους κι ούτε προλαβαίνω να το ψάξω αυτή τη στιγμή.

    Το «Ραντάρ» είναι ένας πολύ ενδιαφέρων δίσκος, από τους λιγοστούς με νέα τραγούδια που ηχογράφησε ο Μίκης μετά τη δικτατορία, αλλά δεν πήγε δα ιδιαίτερα καλά ούτε ακούστηκαν πολύ τα τραγούδια του πλην ελαχίστων που πάντα τα λέει ο Νταλάρας στα ελεύθερα προγράμματά του (π.χ. το «Αγάπη» και το «Ξημερώνει»).

    Βλέπεις είχαν αλλάξει τα πράγματα, ο μεταπολιτευτικός ενθουσιασμός είχε κοπάσει και ο κόσμος μάλλον δεν θεώρησε εύπεπτα αυτά τα τραγούδια με τον «περίεργο» στίχο του Τριπολίτη κι ας τα τραγούδαγε το τότε ίνδαλμά τους, ο Νταλάρας. Κοντολογίς, ο κόσμος δεν γέμιζε πια τα γήπεδα για το πολιτικό τραγούδι. Και πιστεύω ότι ο Θεοδωράκης πήρε το μήνυμα και είδε τη ροπή του κόσμου προς το νεοσκυλάδικο, όσο και να μην ήθελε να το πιστέψει.

    Αν και δεν στέκομαι τόσο πολύ σ’ αυτά τα θέματα σε τούτο το ιστολόγιο, θα πρέπει να τονίσω ότι, πάντα κατά την άποψή μου, σ’ όλο τον δίσκο έχουμε πολύ δυνατά γραπτά του Τριπολίτη που με σατανική άνεση ακροβατεί μεταξύ βαθιά ερωτικής και βαθιά πολιτικοκοινωνικής ποίησης.

    Μου αρέσει!

  3. Παράθεμα: Αναστάσης Βιστωνίτης: Ό,τι περνάει χάνεται – Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.