Ανέστης Ευαγγέλου, Πόσες φορές

Σταμάτης Μεσημέρης, Πόσες φορές
(τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου / δίσκος: Χορεύω (1991))

Πόσες φορές

Πόσες φορές δε σ’ αναζήτησα μέσα στον ύπνο,
παλιά, ξεχασμένη μορφή, αγλαϊσμένη από το χρόνο·
πόσες φορές καραδοκώντας στις σκοτεινές γωνιές της μνήμης
πέφτοντας πάνω μου μ’ όλο το αιθέριο βάρος σου
δείχνοντας αδυσώπητα το σκεπασμένο πρόσωπό μου
σαρκάζοντας τα συντριμμένα μέλη.

Πόσες φορές,
παλιά, ξεχασμένη μορφή, ανάμνηση
του τι υπήρξαμε κάποτε.

Από τη συλλογή Περιγραφή εξώσεως (1960)

Πηγή: συγκεντρωτική έκδοση Ανέστης Ευαγγέλου, Τα ποιήματα (1956-1986) [Θεσσαλονίκη, εκδ. Παρατηρητής, 1988]

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ανέστης Ευαγγέλου

Advertisements

4 thoughts on “Ανέστης Ευαγγέλου, Πόσες φορές

  1. Το ποίημα «Πόσες φορές» αποτελεί ένα ακόμη δείγμα της ποιητικής δεινότητας του Ανέστη Ευαγγέλου.
    Η λιτή γραφή του, πραγματικά χωρίς περιττολογίες ή άνευ λόγου εξάρσεις λυρισμού, αποπνέει μιαν απέραντη τρυφερότητα…
    Ο στίχος «παλιά, ξεχασμένη μορφή, αγλαϊσμένη από το χρόνο» κυριολεκτικά συναρπαστικός!
    Υπογράμμισα το «αιθέριο βάρος σου» όπως και το υπέροχο καταληκτικό τρίστιχο, που διατυπώνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τη νοσταλγική διάθεση του ποιητή…

  2. Βίκυ, είμαι εντελώς εκτός θέματος που έχω την αίσθηση πως ρυθμικά αλλά και με κάποιες λέξεις του θυμίζει λίγο Ασλάνογλου;

    Γιόλα, κι εγώ στον ίδιο στίχο στάθηκα. Όσο για το «αιθέριο βάρος σου» μου θύμισε τόσο έντονα το «ανθρώπινο βάρος σου / Το ανθρώπινο σώμα σου πηλό κι αμαρτία / Όπως την πρώτη μέρα μας στη γη» από την «Ηλικία της γλαυκής θύμησης» του Ελύτη. Έτσι καθώς έχουν τον ίδιο αριθμό συλλαβών παράγουν τον ίδιο ρυθμό και μου ήρθε κατευθείαν στον νου ο Ελύτης.

    Υπέροχο ποίημα και μεγαλώνει ολοένα η αγάπη μου στον ποιητή, Βίκυ. Πόσο σ’ ευχαριστώ που μου τον γνώρισες!

  3. Δεν είσαι εκτός θέματος, Ελένη. Ο Ανέστης Ευαγγέλου, αν και μόλις 6 χρόνια νεότερος από τον Ασλάνογλου και παρόλο που ανήκουν στην ίδια ποιητική γενιά δέχτηκε μεγάλη επιρροή από τον Ασλάνογλου. Μάλιστα, σε ορισμένες περιστάσεις η κριτική σε βάρος του λόγω αυτής ακριβώς της επιρροής υπήρξε πολύ σκληρή. Άποψή μου είναι πως ο Ευαγγέλου έχει αναμφίβολα δυνατή προσωπική φωνή και είναι από τους καλούς ποιητές της γενιάς του, αλλά ασφαλώς κουβαλάει μέσα του πολύ Ασλάνογλου, ο οποίος με τη σειρά του κουβαλάει μέσα του πολύ Θέμελη. 🙂

    Αγαπώ πολύ την ποίηση του Ευαγγέλου και τον ρυθμό της γραφής του. Πάντως, η ρυθμική και εν μέρει λεκτική ομοιότητα προς τους στίχους του Ελύτη είναι, κατά τη γνώμη μου, απόλυτα συμπτωματική.

    Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης νομίζω ότι δεν φοράνε απάνω τους Ελύτη. Θάλεγα πως από τους μεγάλους της ποίησής μας περισσότερο τους επηρέασε ο Καβάφης (και ποιον δεν επηρέασε, άλλωστε, διεθνώς;), ενώ στους λυρικούς θα βρούμε τα χνάρια του Κάλβου και του Παλαμά και του Θέμελη (που ήδη είναι επηρεασμένος και από τον Σολωμό και από ξένους ποιητές) και στους νεότερους ίσως λίγο τον Σεφέρη.

    Δεν είναι της στιγμής, αλλά απλώς θα αναφέρω ότι η οξεία Δημουλίτιδα που πλήττει τη χώρα την τελευταία δεκαπενταετία μαστίζει και τους πιτσιρικάδες της θεσσαλονικιώτικης ποίησης. Ωστόσο, όσο μεγαλώνουν δείχνουν να την αποβάλλουν αργά μα σταθερά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s