Διαπίστωση (Γιόλα Αργυροπούλου-Παπαδοπούλου)

Μίκης Θεοδωράκης & Νίκος Γκάτσος, Το εκκρεμές
(μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης, τραγούδι: Μαρία Φαραντούρη / δίσκος: Η μπαλάντα του Μαουτχάουζεν + Κύκλος Φαραντούρη (1966))

Διαπίστωση

Πριν σε γνωρίσω,
ονειρευόμουν
μιαν όμορφη ζωή.

Όταν σε γνώρισα,
έζησα
το πιο όμορφο όνειρο.

Αδημοσίευτο ποίημα από την ανέκδοτη ποιητική συλλογή Αέναη άνοιξη της Γιόλας Αργυροπούλου-Παπαδοπούλου

Υ.Γ.: Χρόνια πολλά, Γιόλα, για χτες και για σήμερα. 🙂

Advertisements

19 thoughts on “Διαπίστωση (Γιόλα Αργυροπούλου-Παπαδοπούλου)

  1. Αχ, τι ωραία διαπίστωση αυτή!

    Χρόνια πολλά; Για χθες και σήμερα; Γιορτή και γενέθλια κοντά κοντά; Ό,τι κι αν είναι ας είναι και πολλά και καλά τα χρόνια, τα κουράγια, οι αντοχές κι οι αντιστάσεις.

  2. Αμάν αυτό το τραγούδι. Πάντα ο τίτλος του με μπερδεύει. Κι αν είναι από τα πλέον αγαπημένα μου! Αλλά ανήκει στα «Θαλασσινά φεγγάρια» του Μίκη Θεοδωράκη, αν δεν κάνω λάθος -που δεν κάνω, γιατί έχω τον δίσκο.

  3. Και στον δίσκο που λέω ανήκει, οπότε ας μείνει έτσι, Ελένη, το τραγούδι. Είπαμε ότι αυτός ο δίσκος με τα φεγγάρια είναι μπερδεμένος γιατί θάβγαινε σε δύσκολη εποχή. Πάντως, δεν θα τη βρούμε εδώ την άκρη.

    Γενέθλια σήμερα και επέτειος γάμου χτες. 🙂

  4. Και κάτι άσχετο αλλά και εν μέρει σχετικό:
    Σήμερα με την Ντίνα και τον Στέλιο κάναμε μια φοβερή εκδρομή.

    Πήγαμε στον ναό του Επικούρειου Απόλλωνα το πρωί, μετά περιπλανηθήκαμε στα γύρω χωριά, πήγαμε για φαγητό σ’ ένα ταβερνάκι με εκπληκτική θέα και τι ακούγαμε εκεί; Χαχαχαχαχα τι θα άκουγε μια παπαδοπουλικιά σαν και του λόγου μου; Παπαδόπουλο φυσικά. Άκουσον άκουσον! Το «Σαββατόβραδο» και το «Ένα μεσημέρι». Κι αν ήταν έκπληξη αυτή! Αφού έπιασα την κουβέντα στον μαγαζάτορα πώς και έπαιζε τέτοια τραγούδια στο μαγαζί. Τα οποία είχε βάλει ο πιτσιρικάς ο γιος του κι έπαιζαν από το λάπτοπ. Για να πάρω την απάντηση: «Δεν σ’ αρέσουν κοπελιά; Α, όλα κι όλα! Εγώ έχω μεγαλώσει μ’ αυτά τα τραγούδια. Τέτοια ακούω». Αλλά είχε δουλειά και δεν συνεχίσαμε. Χαμόγελο μέχρι τ’ αυτιά εγώ. Τι να του εξηγούσα, βέβαια, για το …αν μ’ αρέσανε.

    Η μέρα μας έκλεισε με μια σύντομη πεζοπορία στο ρέμα ενός παραποτάμου της Νέδας με καταρράχτες. Είμαι πιασμένη τώρα από τις ανηφόρες-κατηφόρες, αλλά άξιζε τον κόπο με το παραπάνω.

  5. Ένα… νεογέννητο, τόσο δα μικρούλι, ψελλίζει ένα μεγάλο «ευχαριστώ» στη Βίκυ και την Ελένη.
    Τι σύμπτωση (;) κι αυτή! Μετά τον γάμο η γέννηση…
    Όσο για τη «Μούσα του διαδικτύου» , τι να πω πια; Ας όψεται η δελφική Πυθία! Απίστευτες οι μαντικές ικανότητές της… Χορν και Λαμπέτη (δυο μεγάλες μου αγάπες, ξαφνικά μπροστά στα μάτια μου… Το… δώρο! Όπως, βέβαια, και το τραγούδι!).

    Πράγματι: «Είναι η ζωή με τ’ όνειρο δεμένη», όπως γράφει κι ο Νίκος Γκάτσος….

  6. Η ποιήτρια κ. Αργυροπούλου-Παπαδοπούλου μας εκπλήσσει πάντοτε ευχάριστα.

    Ένα νέο ποίημα από μια ακόμη ποιητική συλλογή που κρατά δυστυχώς μακριά από το φως της δημοσιότητας. Αδημονούμε και ελπίζουμε σύντομα οι δύο ποιητικές συλλογές («Άρωμα νοσταλγίας» και «Αέναη Άνοιξη») να περάσουν γρήγορα το πιεστήριο του τυπογραφείου.

    Πολύ σημαντική για το μελλοντικό κριτικό του έργου της ποιήτριας είναι η βιογραφική πληροφορία ότι ο γάμος και τα γενέθλιά της στον άξοχα του ημερολογιακού έτους απεχουν χρονικά μόλις λίγες ώρες. Αυτό το στοιχείο μπορεί να γίνει ένα από τα ερμηνευτικά κλειδιά αυτού του τόσο λακωνικού ποιήματος και να φωτίσει αυτόν τον υμέναιο και ταυτόχρονα γενέθλιο ονειρικό ύμνο.

  7. H Γιόλα Αργυροπούλου-Παπαδοπούλου είναι από τις σημαντικότερες ποιήτριες της γενιάς της.

    Χωρίς εύκολους συναισθηματισμούς και συγκινησιακές εξάρσεις, όπως σε όλο της το έργο άλλωστε, φτάνει σε μεστό, καθαρό ποιητικό λόγο.

    Χρόνια πολλά και ευτυχισμένα!

  8. Ευχαριστώ την Μανίνα, την Ανθή και τον «Ανώνυμο» για την ευγενική παρουσία τους στα ποιήματά μου, τα σχόλια και τις ευχές τους.

  9. Ακροστιχίδα

    Γιατί πίστεψες στην ποίηση;
    Ίσως για να κάνεις πιο όμορφη τη ζωή μας
    Ολόκληρη
    Λοιπόν γι’ αυτό σου τραγουδώ
    Αυτά τα τραγούδια της πλάσης

    Από το ένα ποίημα στο άλλο
    Ροές του χρόνου και αισθήσεις παράφορες
    Γυρίζουν στο βλέμμα της μνήμης σου
    Ύστερα κυλούν οι ώρες πιο γλυκά
    Ροπή αργή του χρόνου
    Όπου κοιμούνται οι πίκρες
    Που ποτέ δεν ξεχάσαμε
    Όπως ξυπνούν και οι χαρές
    Υλοτόμοι του ξύλου της καρδιάς
    Λάμπουν στο στίχο σου
    Ολόκληρες πλαγιές χορεύουν
    Ύστερα ανθίζουν στις λέξεις σου

    Πότε θα μπορέσω να μιλήσω
    Αδέσμευτος για όσα αγάπησες
    Πρόσκαιρα λόγια και άλλα λόγια ανεξίτηλα
    Αστράφτουν στο μελάνι της πένας σου
    Δωρίζοντας βροχή στα σύννεφα
    Ορατή και πάλι η μορφή σου
    Πέρα από τα σύννεφα
    Ορατή και πάλι η γραφή σου
    Ύστερα από τον κατακλυσμό
    Λευτερώνει τη μνήμη
    Οργώνει τη θάλασσα
    Ύστερα από το ταξίδι σου ξανά

  10. Ως απάντηση,
    διάβασε την δική μου ακροστιχίδα, εμπνευσμένη από τα λόγια σου,
    γραμμένη μέσα σ’ ελάχιστα λεπτά της ώρας, …

    Ευωδιές του παραδείσου οι στίχοι σου
    Υπέρτατο παραλήρημα χαράς
    Χαράς αμέτρητης από λέξεις μετρημένες
    Αθάνατες στη σκέψη και στην ψυχή μου
    Ρινίσματα ήλιου στο ακοίμητο πέλαγος
    Ιδανικές στιγμές, μελωδίες ουράνιες
    Στεφανωμένες με άνθη αμάραντα
    Τρεχούμενα νερά που τραγουδούν ασίγαστα
    Ώρες περιβλημένες από φως ονείρου…

  11. Η αλήθεια είναι ότι η «Διαπίστωση» εκπλήσσει με την σπάνια συμπύκνωση των νοημάτων που θέλει να εκφράσει. Μου θυμίζει αρχαία ελληνικά επιγράμματα, που περιέχουν τέτοιου είδους υψηλές ποιητικές αντιθέσεις.

  12. Γαλάζιε,
    Το σχόλιό σου με τιμά ιδιαίτερα!
    Παρόλο που το βρίσκω «υπερβολικό», δεν μπορώ παρά να σ’ ευχαριστήσω από καρδιάς.

  13. Σπύρο, σ’ ευχαριστώ!
    Σοφή άποψη, που θα έλεγα ότι αποτελεί «κανόνα», και μάλιστα από τους κανόνες εκείνους που δεν έχουν ούτε μια εξαίρεση…
    Συμφωνείς;

  14. Ανακάλυψα το έργο της κυρίας Αργυροπούλου Παπαδάκη από μια εργασία που έκανα για τον Τάσο Λειβαδίτη στο πανεπιστήμιο….η εκπληξή μου μεγάλη…ευτυχώς είπα θεέ μου…υπάρχουν ακόμα εμπνευσμένοι άνθρωποι!

  15. Συγγνώμη για το βιαστικό μου λάθος… Αργυροπούλου-Παπαδοπούλου… είχα κατα νου και την εξαίρετη Αλκυόνη Παπαδάκη.

  16. Chara,
    Ευχαριστώ από καρδιάς για το σχόλιό σου!
    Τα λόγια σου με τιμούν και ως άνθρωπο και ως λάτρη του ποιητικού λόγου…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s