Γιάννης Ποδιναράς, Μόρφου 1997

Το γιασεμί (παραδοσιακό Κύπρου)
(τραγούδι: Σαβίνα Γιαννάτου / δίσκος: Τραγούδια της Μεσογείου (1998))

[Μέρος Γ’]

Μόρφου 1997

Δρόμοι στενοί
και πόρτες ανοιχτές.
Περνούσαμε γιασεμί τ’ απόγευμα
–χαϊμαλιά της πρώτης αγάπης–
Αλυσίδες απλώναμε
τις ευωδιές των παθών
στις διαδρομές των υγρών ονείρων
και χτίζαμε τα θεμέλιά μας
στα ριζωμένα στη γη
λευκά αγγίγματα
της πρώτης και ανεξίτηλης γεύσης.

Από τη συλλογή Φαράγγια των Αγγέλων (2008) του Γιάννη Ποδιναρά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Γιάννης Ποδιναράς

Advertisements

9 thoughts on “Γιάννης Ποδιναράς, Μόρφου 1997

  1. Και μόνον ο τίτλος του ποιήματος με συγκίνησε βαθιά, επειδή λατρεύω την Κύπρο σαν να είναι και δική μου πατρίδα! Την έχω επανειλημμένα επισκεφθεί, αφού ο εκλεκτός συνάδελφος και φίλος μου Ανδρέας Βοσκός διοργάνωνε κάθε χρόνο «εκδρομές – προσκυνήματα» των καθηγητών και των φοιτητών της Φιλοσοφικής Σχολής του Παν/μίου Αθηνών σ' αυτό το πανέμορφο νησί…
    Κι αυτό το ποίημά σου, Γιάννη, είναι συναρπαστικό. Κατάφερες να καταγράψεις, μ' αυτό τον γνώριμο πια και εξαιρετικά περιεκτικό λόγο σου, ακριβά κομμάτια της ψυχής σου, που δηλώνουν άμεσα μια ιδιαίτερη ευαισθησία!
    Έχω υπογραμμίσει όλους τους στίχους και, κυρίως, την κατακλείδα μ' αυτή τη μαγική «πρώτη και ΑΝΕΞΙΤΗΛΗ γεύση».
    Σε συγχαίρω για μια φορά ακόμη, όπως συγχαίρω και την Βίκυ γι' αυτό το ονειρικό άκουσμα του «γιασεμιού» που ανάρτησε…
    Μου χαρίσατε απλόχερα και οι δυο σας στιγμές άπειρου κάλλους, στιγμές που αναδύουν το άρωμα του γιασεμιού και του πορτοκαλιού της Μόρφου…
    Φιλικά, Γιόλα.

    Μου αρέσει!

  2. Ευτυχώς η κυπριακή παράδοση έφερε ως τις μέρες μας αυτό το όμορφο τραγούδι που ήρθε να δέσει πολύ ωραία με το εξαιρετικό ποίημα του Γιάννη για τη (χαμένη) πατρίδα του, τη Μόρφου, την πολιτεία που πάντα θα μας περιμένει να ξεφλουδίσουμε εκείνο το μανταρίνι.

    Μου αρέσει!

  3. Ναι Βίκυ. Δε θα χάσουμε ποτέ την ελπίδα για το ξεφλούδισμου του μανταρινιού που αφήσαμε να στοιχείωνει την αγαπημένη γενέθλια γη.Και πάλι σ ευχαριστώ θερμά για όλα.Δεν προσφέρεις μόνο σε μένα αλλά και σ όλους τους πρόσφυγες χωριανούς μου.

    Μου αρέσει!

  4. Γιόλα, να σε ευχαριστήσω θερμά για την τόσο θερμή ανταπόκρισή στην ποίησή μου που με συγκινεί και με τιμά ιδιαίτερα. Δεν γνωρίζω προσωπικά τον Ανδρέα Βοσκό, αλλά όλοι οι Μορφίτες και Ζωδιάτες είναι περήφανοι για την πνευματική του προσφορά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Γνωρίζω πολύ καλά τον Νικόλαο Κονομή. Είναι συγγενής μου από τη Μόρφου και είχαμε επαφή όταν σπούδαζα στη Θεσσαλονίκη. Χαίρομαι για την τόση αγάπη σου για το πολύπαθο νησί μας. Να είσαι πάντα καλά και να προσφέρεις τα πολύτιμα πνευματικά σου δώρα.

    Μου αρέσει!

  5. Έλενα, ειλικρινά θα προτιμούσα να μην υπήρχε ο λόγος που υπαγόρευσε στον Γιάννη την ανάγκη να γράψει αυτό το ποίημα κι ας χάναμε τη συγκίνηση του γραπτού του. Ας ήταν τώρα στη Μόρφου ο ποιητής μας κι ας μην ήταν καν ποιητής. Θα ήταν πιο ευτυχισμένος.

    Μου αρέσει!

  6. Οι δρόμοι παραμένουν
    πάντα στενοί
    μ αλλαγμένα ονόματα
    με ξένες πατημασιές
    οι πόρτες κλειστές
    και τα γιασεμιά μαράθηκαν
    από την απουσία αγγιγμάτων.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.