Γιάννης Ποδιναράς, Τραγούδι σιωπηλό

Σταύρος Ξαρχάκος & Λευτέρης Παπαδόπουλος, Το παράπονο
(τραγούδι: Τζένη Καρέζη / ταινία: Τα κόκκινα φανάρια (1963) του Βασίλη Γεωργιάδη)

[Μέρος Β’]

Τραγούδι σιωπηλό

Κανείς δεν ακούει
τους χτύπους της καρδιάς
όταν ξεχειλίζει να πετάξει
πέρα από τα ποτάμια
που οριοθετούν
το θνητό πέρασμα.

Από τη συλλογή Φαράγγια των Αγγέλων (2008) του Γιάννη Ποδιναρά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Γιάννης Ποδιναράς

8 thoughts on “Γιάννης Ποδιναράς, Τραγούδι σιωπηλό

  1. Βίκυ, μόλις τώρα ανακάλυψα ότι η Γιόλα, ο τόσο καλλιεργημένος και ευαίσθητος δέκτης, είναι καθηγήτρια φιλολογίας στο πανεπιστήμιο Αθηνών. Με τιμά ιδιαίτερα το ενδιαφέρον της και οι απόψεις της για την ποίησή μου.

    Μου αρέσει!

  2. Να 'σαι σίγουρος ότι όσο περνάει από το δικό μου χέρι, Γιάννη, ο μόχθος σου δεν θα πάει χαμένος. Ξέρεις καλά ότι βαθιά μέσα μου σε θεωρώ ποιητή της Θεσσαλονίκης (όπως τους άλλους 120 που ήδη παρουσιάζω το έργο τους) και φίλο (όπως τον Ορέστη Αλεξάκη) και, εσύ ειδικά, ξέρεις πολύ καλά τι σημαίνει όλο αυτό για μένα.

    Υ.Γ.: Ναι, το πήρα το μήνυμά σου. Καλά να περάσετε! Όταν με το καλό γυρίσεις, θα βρεις τα υπόλοιπα ποιήματά σου εδώ. 🙂

    Μου αρέσει!

  3. Και βεβαίως έχεις απόλυτο δίκαιο, Βίκυ. Δεν ξέρω όμως, άνθρωπος είμαι κι εγώ. Ένιωσα μια ιδιαίτερη συγκίνηση. Τόσος κόπος τελικά μπορεί να μην πάει χαμένος.

    Μου αρέσει!

  4. Γιάννη,
    Πίστεψέ με! Εμένα τιμά η γνωριμία μου μαζί σου, μέσω αυτού του κυριολεκτικά ποιοτικού έργου σου.
    Όσο για τους επαγγελματικούς τίτλους, πιστεύω πως αυτός που τους κατέχει, αν δεν διαθέτει Ήθος, Εντιμότητα, Ανθρωπιά και -κυρίως- Ευαισθησία Ψυχής, μειονεκτεί έναντι αυτών που δεν έχουν ανοίξει ούτε ένα βιβλίο στη ζωή τους…
    Θέλω να ξέρεις -και θα αποδείξω ότι δεν θα μείνω μόνο στα λόγια- ότι το ποιητικό σου έργο θα το κάνω ευρύτερα γνωστό, ιδιαίτερα στους φοιτητές!
    Είναι, στ' αλήθεια, κρίμα τέτοιοι ποιητές (όπως εσύ) να μην είναι γνωστοί στους περισσότερους, οι οποίοι έχουν εξοικειωθεί μόνον με τους «γνωστούς» καταξιωμένους στον απέραντο ωκεανό του ποιητικού λόγου.
    Γι' άλλη μια φορά νιώθω την ανάγκη να ευχαριστήσω τη Βίκυ, η οποία ήταν αιτία να γνωρίσω έναν τόσο αξιόλογο ποιητή, που ομολογώ ότι μέχρι πρό τινος ούτε το όνομά του γνώριζα…
    Φιλικά, Γιόλα.

    Μου αρέσει!

  5. Τι να πω, Γιόλα, για όλα αυτά; Να ευχαριστήσω θερμά τη Βίκυ που έφερε το έργο μου κοντά σε ανθρώπους σαν και σένα, Γιόλα. Νιώθω μεγάλη χαρά και συγκίνηση γιατί αυτά που έγραψα σας άγγιξαν και επικοινωνήσαμε βαθιά μέσω της τέχνης που τελικά αίρει το κακό και την άρνηση και ίσως φέρνει την υπαρξιακή λύτρωση. Σ’ ευχαριστώ, Γιόλα, για τα τόσο ευγενικά σου αισθήματα.

    Μου αρέσει!

Γράψτε απάντηση στο Yiannis Ακύρωση απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.