Μανόλης Αναγνωστάκης: Πέντε μικρά θέματα, III

Μανόλης Αναγνωστάκης & Μίκης Θεοδωράκης, Δρόμοι παλιοί
(από συναυλία του Μίκη Θεοδωράκη | τραγούδι: Μαρία Φαραντούρη, Παναγιώτης Καραδημήτρης & Δημήτρης Νικολούδης / πρώτη εκτέλεση από τη Μαργαρίτα Ζορμπαλά στον δίσκο Μπαλάντες (1975))

Πέντε μικρά θέματα

III

Δρόμοι παλιοί που αγάπησα και μίσησα ατέλειωτα
Κάτω απ’ τους ίσκιους των σπιτιών να περπατώ
Νύχτες των γυρισμών αναπότρεπτες κι η πόλη νεκρή
Την ασήμαντη παρουσία μου βρίσκω σε κάθε γωνιά

Κάμε να σ’ ανταμώσω, κάποτε, φάσμα χαμένο του πόθου μου
Κι εγώ ξεχασμένος κι ατίθασος να περπατώ κρατώντας
Ακόμα μια σπίθα τρεμόσβηστη στις υγρές μου παλάμες.

(Και προχωρούσα μέσα στη νύχτα χωρίς
Να γνωρίζω κανένανε κι ούτε
Κανένας με γνώριζε.)

Από τη συλλογή Εποχές (1945) του Μανόλη Αναγνωστάκη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μανόλης Αναγνωστάκης

4 thoughts on “Μανόλης Αναγνωστάκης: Πέντε μικρά θέματα, III

  1. Και μόνον αυτό το ποίημα, το οποίο είναι ευρύτατα γνωστό -κυρίως λόγω της μελοποίησής του από τον Θεοδωράκη-, θα έπρεπε να αποτελέσει έντονο ερέθισμα για μια βαθύτερη γνωριμία με τον ποιητικό λόγο του ΜΕΓΙΣΤΟΥ Μανόλη Αναγνωστάκη…
    Τι να πρωτοπείς και τι να παραλείψεις γι’ αυτό το ποίημα!
    Για κάθε δίστιχο, θα μπορούσαν να γραφούν τόσα και τόσα…
    Όσο για το τελευταίο τρίστιχο, το οποίο μάλιστα τίθεται παρενθετικά, σκέπτομαι πως τελικά -κάποιες φορές- τα πιο ουσιώδη νοήματα τίθενται στον λόγο (είτε στον πεζό είτε στον ποιητικό) μέσα σε παρένθεση…
    Πρόκειται για ένα ποίημα, για το οποίο η Ποίηση (αν την «προσωποποιούσαμε») θα πρέπει να ήταν ιδιαίτερα περήφανη…

    Μου αρέσει!

  2. Όπως είχα γράψει προ ετών στο Translatum σε κάποιο άλλο ποίημα του Αναγνωστάκη, αυτός ο ποιητής είναι μη σου ανοίξει παρένθεση. Εκεί σε στήνει στα πέντε μέτρα και σε χτυπάει αλύπητα και καλά σου κάνει.

    Η μελοποίηση, Γιόλα μου, δεν ξέρω αν βοήθησε στη διάδοση του ποιητικού λόγου. Τείνω να πιστέψω πως όχι. Πάμε έξω να κάνουμε ένα γκάλοπ και να δούμε πόσοι ξέρουν ότι οι στίχοι είναι του Αναγνωστάκη, του Λειβαδίτη, του Ρίτσου, του Γκάτσου, του Χριστοδούλου, του Βάρναλη, του Θέμελη, του Ελύτη και πάει λέγοντας, στα μελοποιημένα ποιήματα; Ας μην το κάνουμε γιατί θα κακοκαρδιστούμε ανεπανόρθωτα.

    Μη σου πω ότι πιστεύω πως ελάχιστοι ξέρουν ότι ο εθνικός μας ύμνος είναι ένα μικρούλι απόσπασμα κοτζάμ ποιήματος του μακαρίτη του Σολωμού για την ελευθερία. Μπορεί με δυσκολία να θυμούνται και το όνομα του ποιητή. Όσο για τον Νικόλαο Μάντζαρο που μελοποίησε το ποίημα… το όνομά του είναι μάλλον παντελώς άγνωστο ανά το πανελλήνιον.

    Όμως, στην ευκολία του καναπέ και της ανεμελιάς μπροστά στο χαζοκούτι όλοι ξέρουν κάθε τσόκαρο (αντρικό και γυναικείο) για κάθε χαζομάρα που έκανε αυτές τις μέρες στη μικρή μας χώρα.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.