Τάκης Βαρβιτσιώτης, Παρελθόν

Σταμάτης Σπανουδάκης & Αντώνης Ανδρικάκης, Έφυγες νωρίς
(τραγούδι: Ελευθερία Αρβανιτάκη / δίσκος: Κοντραμπάντο (1986))

[Ενότητα Πρώτα ποιήματα (1941)]

Παρελθόν

Έφυγες
Και οι καθρέφτες έχουν σβήσει

Ακόμα θυμούμαι
Το χέρι σου
Που αναζητούσε τον ήλιο

Έμεινε μόνο
Ένα φθινόπωρο
Μια μακρινή ομίχλη
Το παράπονο της υδρορρόης

Κι όταν νυχτώνει
Κάποια βροχή από άστρα
Που φέγγει

Πίσω από τη μνήμη

Από τη συγκεντρωτική έκδοση Τάκης Βαρβιτσιώτης, Ποιήματα 1941-2002 (2003)

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Τάκης Βαρβιτσιώτης

Advertisements

8 thoughts on “Τάκης Βαρβιτσιώτης, Παρελθόν

  1. Καλοτάξιδο κι ετούτο το ιστολόγιο! Που κάνει εγκαίνια και μ’ ένα ποίημα με τίτλο ένα θέμα που σήμερα μας απασχόλησε αρκετά.

    • Καλοτάξιδο θα ‘ναι σαν τον Τάκη Βαρβιτσιώτη που αισίως κοντοζυγώνει έναν αιώνα ζωής και, όπως βλέπεις από την χρονολογία του ποιήματος, ήδη έκλεισε 70 χρόνια στα ελληνικά γράμματα. Δηλαδή, μιλάμε για τη ζωντανή ιστορία της θεσσαλονικιώτικης ποίησης και όχι μόνο.

      Η Θεσσαλονίκη του χρωστάει πολλά, η ελληνική ποίηση του χρωστάει πολλά, η ευρωπαϊκή λογοτεχνία του χρωστάει πολλά. Ο Τάκης Βαρβιτσιώτης που έχω την τιμή και τη χαρά να τον γνωρίζω προσωπικά είναι ένας εξαιρετικός άνθρωπος, μεγάλος εργάτης της τέχνης και βαθύτατος γνώστης της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας.

      Η ελληνική λυρική ποίηση βρήκε στο πρόσωπό του έναν θαυμάσιο και αξιοπρεπέστατο συνεχιστή με γραφή λιτή και σεμνή. Δεν σου κρύβω ότι όσο περισσότερο τον διαβάζω τόσο περισσότερο μου αρέσει, κυρίως γιατί δεν θα βρεις ακραίες λυρικές εξάρσεις στους στίχους του, γιατί κρατάει τους τόνους χαμηλούς σε όλα του τα ποιήματα και γιατί μ’ αρέσει ο τρόπος που κινείται στο ημίφως των ψυχών, ερωτευμένων τε και μη.

      Ξεκινήσαμε με τα νεανικά του ποιήματα, προφανώς όσα έγραψε ως φοιτητής ακόμα, και μάλιστα μέσα σε μια πολύ δύσκολη εποχή λόγω ιστορικών συγκυριών. Αυτό που θα ‘θελα από σένα κι απ’ όσους αναγνώστες δεν γνωρίζουν καλά την ποίηση του Τάκη Βαρβιτσιώτη είναι να τον διαβάσετε με πολλή προσοχή και αγάπη και να μην τον υποτιμήσετε σε καμιά στιγμή λόγω του λυρισμού της ποίησής του ή λόγω των μικρών κοφτών στίχων του. Δείχνουν απλοϊκοί κατά στιγμές, αλλά, πίστεψέ με, ουδόλως είναι. Είναι σπουδαίος εργάτης του λόγου ο Βαρβιτσιώτης και, ίσως, από τους λίγους που αξίωσε ο θεός να μιλήσουν πραγματικά απλά.

  2. Εγώ ελάχιστα πράγματα γνωρίζω από την ποίησή του και σκόρπια. Δεν έχω καμία συλλογή του, αλλά μου δίνεις τη δυνατότητα να την γνωρίσω (την ποίησή του) πληρέστερα μέσα από εδώ και σ’ ευχαριστώ γι’ αυτό. Το επόμενο βήμα καθώς καλά γνωρίζεις θα είναι η επίσκεψη σε κάποιο βιβλιοπωλείο.

    Όσο για το αίτημά σου να μην τον υποτιμήσουμε οι αναγνώστες και τον θεωρήσουμε απλοϊκό, ξέρεις πως δεν έχω τέτοιου τύπου προκαταλήψεις. Άσε δε που έχω αδυναμία στα ολιγόλογα και εύστοχα ποιήματα και στα ιστολόγιά σου έχουμε μιλήσει πολλές φορές για τέτοια. Οπότε για μένα μην ανησυχείς. 🙂

  3. Υπάρχει η συγκεντρωτική έκδοση των εκδόσεων Καστανιώτη από την οποία πήρα το σημερινό ποίημα. Και ακολούθησαν μερικές ακόμα μεμονωμένες συλλογές έκτοτε.

    Ο Τάκης Βαρβιτσιώτης είναι, ευλόγως, από τους πολυγραφέστερους ποιητές μας. Πρέπει να ‘ναι 30 με 35 οι συλλογές του.

  4. Βικυ μου συμφωνώ με όσα λες για τη ποίηση του Τακη Βαρβιτσιώτη. Το θεωρώ το καλύτερο λυρικό ποιητή μας και πιστεύω στους αναγνώστες θα αρέσει η ποίηση του.

    • Κι εγώ έτσι πιστεύω, Ανδρέα μου. Κι εύχομαι να απολαύσουν τα ποιήματά του όσο κι εμείς.

      Να διευκρινίσουμε μόνο για τους νεότερους αναγνώστες μας ότι οι σημαντικότεροι εκπρόσωποι της λυρικής ποίησης στη Θεσσαλονίκη είναι ο Γιώργος Θέμελης και ο Γιώργος Στογιαννίδης απ’ τη γενιά του μεσοπολέμου και ο Τάκης Βαρβιτσιώτης κι ο Σαράντος Παυλέας από την πρώτη μεταπολεμική γενιά. Θα έλεγα ότι όλοι τους ξεχωρίζουν για τη λιτότητα και τη μεστότητα του ποιητικού τους λόγου. Αν και η λυρική ποίηση δεν είναι το είδος που ταιριάζει στον χαρακτήρα μου, αγαπώ βαθύτατα και τους τέσσερις ποιητές που ανέφερα όπως και ορισμένους πνευματικούς τους συγγενείς, π.χ. την πολιτογραφημένη Θεσσαλονικιά Χρυσάνθη Ζιτσαία ή τον σπουδαίο μας ποιητή Γιάννη Ρίτσο.

      Νιώθω πολύ ευτυχής που πρόλαβα να γνωρίσω από κοντά τον τελευταίο σπουδαίο λυρικό, τον Τάκη Βαρβιτσιώτη, και σου το έχω πει, Ανδρέα. Η ευγένεια της ψυχής του, η στοχαστικότητα, η σεμνότητα και το ήθος του θα μείνουν ανεξίτηλα χαραγμένα στη μνήμη μου όσο ζω.

  5. Ένα υπέροχο ποίημα!
    Κι ένας ακόμη ποιητής του «φωτός»!
    Η ευγένεια της ψυχής του και η στοχαστικότητά του αποτυπώνονται και σ’ αυτό το ποίημα…
    Ευαισθησία και τρυφερότητα!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s