Φεγγάρι μακρινό (Ηλίας Ανδριόπουλος & Μάνος Ελευθερίου)

Ηλίας Ανδριόπουλος & Μάνος Ελευθερίου, Φεγγάρι μακρινό

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Σωτηρία Μπέλλου & παιδική χορωδία «Εύγηρος» Κεφαλλονιάς
Δίσκος: Ξένες πόρτες (1985)

Φεγγάρι μακρινό
και τόσο σκοτεινό
φεγγάρι ξεχασμένο
στα πέλαγα ριγμένο
που βλέπεις ποιοι πονάνε
και ποιοι δεν προσκυνάνε
που βλέπεις ποιοι χτυπάνε
την πόρτα την κλειστή
πώς να σ’ το πω
πώς να σ’ το πω

Φεγγάρι λαμπερό
και πάντα σιωπηλό
φεγγάρι ταξιδεύεις
τη νύχτα μάς γυρεύεις
που βλέπεις ποιοι πονάνε
και ποιοι δεν προσκυνάνε
που βλέπεις ποιοι χτυπάνε
την πόρτα την κλειστή
πώς να σ’ το πω
πώς να σ’ το πω

Advertisements

4 thoughts on “Φεγγάρι μακρινό (Ηλίας Ανδριόπουλος & Μάνος Ελευθερίου)

  1. Βίκυ, σου αξίζουν αμέτρητα «Μπράβο»!
    Όχι μόνο γιατί τα τραγούδια που επιλέγεις είναι κυριολεκτικά «το ένα καλύτερο από το άλλο», όχι μόνο γιατί κάθε φορά υπογραμμίζουμε όλοι το «ανάστημα» των μεγάλων μουσικοσυνθετών, στιχουργών και τραγουδιστών, αλλά -κυρίως!- γιατί μας έχεις κάνει κοινωνούς της αξίας κάποιων άλλων «μεγάλων» (και φυσικά υπογραμμίζω με γραφή ανεξίτηλη την περίπτωση του ΚΩΣΤΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ), που πραγματικά δεν ξέρω πόσοι από μας τον γνώριζαν, πριν ακόμη τον κάνεις εσύ ευρύτατα γνωστό!!!
    Φιλικά, Γιόλα.

  2. Κι αν δεν έχει πρωταγωνιστικό ρόλο το μπουζούκι εδώ, φωτίζει με τη διακριτική παρουσία του τη σύνθεση. Απόλυτα εναρμονισμένος ο ήχος του στο ύφος και στο χρώμα της μελωδίας, στο ύφος και το χρώμα των υπόλοιπων οργάνων. Συλλαβιστά σταλάζει ψιθυρίζοντας όλο το παράπονο στην ψυχή και τα μάτια. Κι εν τέλει αποκαθαίρει.

    Ένας ουρανός από αστέρια δεν φτάνουν, Βίκυ, ν’ αξιολογήσουν το παίξιμο τούτο δω. Αλλά Κώστας Παπαδόπουλος είν’ αυτός. Να ξέραμε μόνο πόσο γαλαντόμα στάθηκε η τύχη μας που μας τον χάρισε! Και να τον εκτιμούσαμε αναλόγως!

    Πάω να το ξανακούσω. Δεν χορταίνεται.

  3. Κορίτσια, καλύψατε τα πάντα μ’ αυτά τα σχόλιά σας. Πράγματι η μουσική γραφή του Κώστα Παπαδόπουλου μένει ανεξίτηλη μέσα στην ψυχή μας.

    Εγώ μονάχα θα πω ότι πολύ σας ευχαριστώ που είστε εδώ μαζί μου μέρα νύχτα και που είστε φίλες μου. 🙂

  4. Κι εγώ σ’ ευχαριστώ, Βίκυ μου.
    Πράγματι, μέρα και νύχτα, βρίσκομαι κοντά σου. Κι αυτή η επικοινωνία μου μαζί σου τρέφει την ψυχή μου με χαρά, ομορφιά και ικανοποίηση. Και να φανταστείς πως, αυτό ειδικά το χρονικό διάστημα, κυριολεκτικά πνίγομαι από τις επαγγελματικές μου υποχρεώσεις.
    Σκέψου πόσο πιο κοντά σου θα ήμουν, κάτω από διαφορετικές συνθήκες…
    Με αγάπη, Γιόλα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s