Το πεπρωμένο (Βασίλης Δημητρίου)

Βασίλης Δημητρίου, Το πεπρωμένο

Τρίχορδο μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τρίχορδο μπουζούκι & μπαγλαμάς: Χρήστος Κωνσταντίνου
Τετράχορδο μπουζούκι: Κώστας Σαββιδάκης
Κλασική & ακουστική κιθάρα: Γιάννης Παπαζαχαριάκης
Κλασική & ηλεκτρική κιθάρα: Σταύρος Αραπίδης
Ηλεκτρική κιθάρα: Δημήτρης Σινογιάννης
Ηλεκτρικό μπάσο: Τάκης Μπουρμάς, Δημήτρης Ζηκογιάννης & Π. Διαμαντόπουλος
Ακουστικό μπάσο: Νίκος Πολίτης
Ντραμς & κρουστά: Αντώνης Κουλούρης
Τσέλο: Δημήτρης Ντουφεξιάδης
Μαντολίνο & μάντολα: Βιβή Γκέκα
Πιάνο: Τάκης Χαρίτος
Κλαρίνο: Βασίλης Σαλέας
Όμποε: Βαγγέλης Χριστόπουλος
Σαξόφωνο: Θανάσης Αραπίδης
Ακορντεόν: Νίκος Μπαξεβάνης
Τραγούδι, ακουστική κιθάρα & μπαγλαμάς: Γιώργος Νταλάρας
Δίσκος: Βαμμένα κόκκινα μαλλιά (1993)

Στο πεπρωμένο σου να δίνεις σημασία
και να προσέχεις πώς βαδίζεις στη ζωή
όταν κοιμάσαι άλλος γράφει ιστορία
και κάποιος παίζει τη δική σου τη ζωή

Όλοι έχουμε γραμμένο που το λένε πεπρωμένο
και κανένας δεν μπορεί να τ’ αποφύγει
δεν υπάρχει θεωρία ούτε τρένα ούτε πλοία
κι ο καθένας το παλεύει όπως ξέρει και μπορεί

Από παιδί στον ύπνο μου έβλεπα φωτιές…

Για την αγάπη όσα κι αν δίνεις είναι λίγα
και να το ξέρεις πως δεν έχει ανταμοιβή
δώσ’ τα και φύγε και μη χάνεις ευκαιρία
στο περιθώριο μη βάζεις την ψυχή

Όλοι έχουμε γραμμένο που το λένε πεπρωμένο
και κανένας δεν μπορεί να τ’ αποφύγει
δεν υπάρχει θεωρία ούτε τρένα ούτε πλοία
κι ο καθένας το παλεύει όπως ξέρει και μπορεί

Από παιδί στον ύπνο μου έβλεπα φωτιές…

Advertisements

2 thoughts on “Το πεπρωμένο (Βασίλης Δημητρίου)

  1. «Για την αγάπη όσα κι αν δίνεις είναι λίγα
    και να το ξέρεις πως δεν έχει ανταμοιβή
    δώσ’ τα και φύγε και μη χάνεις ευκαιρία
    στο περιθώριο μη βάζεις την ψυχή»

    άλλως πως: «Χαράξου κάπου με οποιονδήποτε τρόπο και μετά πάλι σβήσου με γενναιοδωρία» Οδυσσέας Ελύτης

    Δίσκος πολύτιμος για τη μουσική μας. Τα έχουμε ξαναπεί. Και χρωστάει πολλά στο ευαίσθητο παίξιμο του Κώστα Παπαδόπουλου.

    Μου αρέσει!

  2. Είναι τόσο πολλοί οι δίσκοι, οι συνθέτες, οι τραγουδιστές που χρωστούν πολλά στον Κώστα Παπαδόπουλο. Κι από κοντά όλοι εμείς, τα υπόλοιπα δέκα εκατομμύρια Έλληνες. Μόνο που πολλοί δείχνουμε να το ξεχνάμε.

    Αλλά πού θα πάει, Λενιώ; Πες πες εδώ μέσα κάποτε θα καταφέρουμε να τονώσουμε την αδύναμη μνήμη μας, όχι;

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.