Πεζότητος εγκώμιον (Σπύρος Δόικας)

Πεζότητος εγκώμιον

Για κάποιους η ποίηση είναι ύβρις. Από υπέρμετρο σεβασμό, λοιπόν, αποφάσισα να γράψω τις σκέψεις μου σε πεζό.

Η ποίηση, ως γνωστόν, δεν μπορεί να τους αγγίξει όλους. Όπως δεν μπορεί να τους αγγίξει όλους η αγάπη. Ή το φιλότιμο. Ή το φθινόπωρο, στο πρώτο μούχρωμά του. Δεν είναι δα υποχρεωτικό να έχεις διαβάσει ένα ποίημα και να έχεις κλάψει, γιατί έχει συγκλονίσει την ψυχή σου συθέμελα (υπάρχει βλέπεις και η προϋπόθεση να υπάρχει ψυχή). Και κάποια άτομα θα μείνουν πάντοτε άψυχα, σαν άδεια καρυδότσουφλα, πάντοτε πεζά – μ’ όσες ρίμες κι αν τα στολίσει κανείς. Είναι φυσικό άλλωστε. Δεν έχουν φτιαχτεί όλοι για να ομοιοκαταληκτούν. Ή για να πετούν. Πόσο μάλλον εκείνοι που δεν υπήρξαν ποτέ τους άγγελοι ή αγγελιοφόροι. Α… όχι, όχι με περιστέρια, με άλμπατρος! (Άραγε να έχουν ακουστά τον Μπωντλέρ; Ναι, έγραψε και πεζά, πεζοποιήματα για την ακρίβεια. Λέτε αυτή η υβριδική μορφή να είναι ένας απροσδόκητος ελιγμός επικοινωνίας; Ένας τέλειος συμβιβασμός; Μια σολομώντειος λύση τέλος πάντων… μπα, σαν να τον καταλαβαίνω που αναφώνησε: «N’importe où! N’importe où! Pourvu que ce soit hors de ce monde!»).

Και τώρα που γιορτάζουν (γιατί κάθε ημέρα γιορτάζουν οι πεζοί, σε αυτήν την άνευ παρηχήσεως διαπλοκή τους), πρέπει να σκεφτώ, κάτι να τους ευχηθώ…

Σε όλους αυτούς, λοιπόν, εύχομαι πολλές ημέρες έκρυθμης καλοπέρασης
Μήνες ανομοιοκατάληκτων συνευρέσεων
Και χρόνια ατέλειωτα αμέτρου πεζότητος

Ανέκδοτο γραπτό

Δημοσιεύτηκε στο ιστολόγιο του Σπύρου Δόικα (21 Μαΐου 2010)

Advertisements

5 thoughts on “Πεζότητος εγκώμιον (Σπύρος Δόικας)

  1. Σπύρο, σ υ γ χ α ρ η τ ή ρ ι α!
    Το «Πεζότητος εγκώμιον» το διάβασα και το ξαναδιάβασα. Υπέροχη η γραφή σου, όπως πάντα! «Για κάποιους η ποίηση είναι ύβρις». Πικρή, στ’ αλήθεια, αλήθεια! Κι αν σκεφθεί κανείς ότι αυτοί οι «κάποιοι» είναι «πολλοί», η πίκρα μεγαλώνει… Με άγγιξαν βαθύτατα οι φράσεις: «Δεν έχουν φτιαχτεί όλοι γαι να ομοιοκαταληκτούν. Ή για να πετούν». Και βέβαια όχι μόνον αυτές… Όσο για την κατακλείδα – ευχή, τι να πω! Αυτό που είπα στην αρχή, Σπύρο, συγχαρητήρια!

    Μου αρέσει!

  2. Καλημέρα, Γιόλα.

    Σ’ ευχαριστώ πολύ και εξ ονόματος του Σπύρου που λείπει για λίγες μέρες. Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο χαίρομαι γι’ αυτό σου το σχόλιο. 🙂

    Μου αρέσει!

  3. Ευχαριστώ, Γιόλα!

    Δυστυχώς, οι πεζοί υπάρχουν παντού ανάμεσά μας.

    Ευτυχώς, χωρίς αυτούς, δεν θα μας εντυπωσίαζαν και τόσο οι σπάνιες στιγμές όπου συναντά κανείς τους ιππότες της ψυχής — όποιοι κι αν είναι αυτοί.

    Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο που ο γαλάζιος μονόκερος δεν έχει πληθυντικό…

    http://www.translatum.gr/forum/index.php?topic=915.0

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.