Χλόη Κουτσουμπέλη, Η φωτογραφία

Γιάννης Ζουγανέλης & Αντώνης Πανταζής, Φοβάμαι
(τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου / δίσκος: Φοβάμαι (1982))

Η φωτογραφία

Ενώ είμαστε μαζί αγκαλιασμένοι
(απόδειξη το χέρι σου στην πλάτη μου)
φυσάει αγέρας, φορώ ένα γκρι παλτό,
φύλλα στροβιλίζονται και πέφτουν
«για πάντα δικός σου», ψιθυρίζεις
ενώ στο φόντο πίσω φαίνονται τα κάρβουνα
τα λευκά άλογα
ο λάκκος με τους νεκρούς
το δέντρο με τα κεφάλια στα κλαδιά
η σιωπηλή διαδήλωση στους τάφους
οι άνθρωποι με τα κεριά
που πενθούνε βουβά
ενώ βρέχει σκοτάδι,
κι ενώ όλα αυτά συμβαίνουν,
από την φωτογραφία
χάνεται το πρόσωπό σου
κι αυτή η απώλεια,
τόσο μικρή μέσα στο νεκρικό Σύμπαν
που μας τυλίγει,
αυτή ακριβώς η ασήμαντη απώλεια
είναι που προσδίδει στην φωτογραφία
την αναντικατάστατη αξία
του οριστικά χαμένου.

Αδημοσίευτο ποίημα της Χλόης Κουτσουμπέλη (5 Μαΐου 2010)

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Χλόη Κουτσουμπέλη

Ευχαριστώ πολύ την αγαπημένη μου φίλη τη Χλόη που μου εμπιστεύτηκε το ποίημα μόλις το έγραψε. Το δημοσιεύω αμέσως γιατί κρίνω πως εκφράζει το πνεύμα των τελευταίων ημερών από κάθε άποψη.

Advertisements

6 thoughts on “Χλόη Κουτσουμπέλη, Η φωτογραφία

  1. Μου άρεσε πολύ «Η φωτογραφία». Τη διάβασα και την ξαναδιάβασα. Υπέροχη γραφή! Εκπληκτικές εικόνες, κατακλυσμένες από βαθιά νοήματα! Ιδιαίτερα οι δυο τελευταίοι στίχοι «… η αναντικατάστατη αξία / του οριστικά χαμένου» με άγγιξαν βαθύτατα…
    Θα ‘θελα να διαβάσει κι εκείνη ένα δικό μου (ανέκδοτο) ποίημα, με «τοπίο» εκ διαμέτρου αντίθετο απ’ αυτό της «φωτογραφίας».
    Τίτλος «Οι νεραντζιές».
    Μια νύχτα,
    πριν ξαπλώσει,
    θυμήθηκε τα λόγια του:
    «Οι δρόμοι μοσχοβολούν από τις
    νεραντζιές που είναι μεθυστικές
    σαν τα μάτια σου».
    Βγήκε στο μπαλκόνι.
    Ο δρόμος του σπιτιού της
    μοσχοβολούσε από τις
    νεραντζιές που ήταν μεθυστικές
    σαν τα λόγια του…

    Με φιλικά αισθήματα, Γιόλα.

  2. Χλόη μου, τα συγχαρητήριά μου για τη «φωτογραφία» σου ακολουθούνται κι από άλλα συγχαρητήρια, το ίδιο αληθινά και εγκάρδια, αφού μόλις πριν από λίγο διάβασα και τη «μετάνοια». Το αίσθημα της θλίψης, που μου προξένησε η «μετάνοια» , σίγουρα απαλείφεται από τη χαρά που -έστω κι αργά- έρχομαι σε επαφή με την ξεχωριστή και ποιοτική γραφή σου…
    Φιλικά, Γιόλα.

  3. Καλώς ήρθες, Γιόλα, στη γειτονιά των ποιητών «μου» (κυρίως ποιητών της Θεσσαλονίκης)!

    Η Χλόη είναι μια από τις πιο ενδιαφέρουσες φωνές της Θεσσαλονίκης στη γενιά του ’80 και μην ξεχνάμε ότι είναι ήδη χρόνια στον κόσμο της ποίησης. Η πρώτη της συλλογή δημοσιεύτηκε το 1984, όταν η ποιήτρια ήταν μόλις 22 χρονών.

    Στο σημερινό (προχθεσινό της) ποίημα έχουμε μια στροφή της Χλόης στην κοινωνική ποίηση που την περίμενα πώς και πώς εδώ και χρόνια και να που έγινε.

    Ωραίο δείγμα γραφής αυτό το ποίημα, θα συμφωνήσω μαζί σου. Και βάζω το χέρι μου στη φωτιά ότι η Χλόη θα συνεχίσει να κινείται σ’ αυτό το μήκος κύματος και θα μας δώσει πολύ σημαντικά γραπτά στην επόμενη συλλογή της, πράγμα που θα με κάνει διπλά περήφανη για κείνη.

  4. Παράθεμα: Tweets that mention Η φωτογραφία (Χλόη Κουτσουμπέλη) « Ό,τι πολύ αγάπησα: ποίηση & μουσική -- Topsy.com

  5. Έχω ήδη όπως ξέρεις σχολιάσει αυτό το ποίημα στο facebook, αλλά ξαναδιαβάζοντάς το εδώ, θέλω να συμπληρώσω, κατά τη ταπεινή μου άποψη, ότι η γραφή της Χλόης εδώ, κινείται σε πολλά επίπεδα. Αυτό που με συγκλονίζει είναι η σχέση ατομικού -συλλογικού επιπέδου.Πώς κινείται, πώς αισθάνεται το άτομο μέσα σε ένα περιβάλλον που κατακλύζεται από σφοδρές αλλαγές .
    Πραγματικά πολύ δυνατό ποίημα.

    • Υπό το βάρος και τις συνθήκες των ημερών, η Χλόη ένιωσε να την κατακλύζουν κάποια πράγματα και μίλησε. Εξέφρασε δε με ωραίο τρόπο όσα νιώθουν πολλοί από εμάς τους υπόλοιπους.

      Θα συνεχίσω να περιμένω αδελφάκια του ποιήματος αυτού. Ξέρει η Χλόη τις απόψεις μου. Και νομίζω ότι είναι έτοιμη να μας τα δώσει. Είναι θέμα χρόνου.

      Τέλος, καλό το facebook, αλλά τουλάχιστον η δική μου δουλειά δεν γίνεται εκεί. Έρχεται κι εκεί μέσω συστημάτων αυτόματων δημοσιεύσεων, αλλά τα ανέκδοτα και αδημοσίευτα ποιήματα των φίλων μου τα παρουσιάζω σε συγκεκριμένες σελίδες. Ξέρεις εσύ, Ελενίτσα. 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s