Ορέστης Αλεξάκης, Στις αίθουσες αναμονής

Μάριος Φραγκούλης & Παρασκευάς Καρασούλος, Τον εαυτό του παιδί
(τραγούδι: Μάριος Φραγκούλης / δίσκος: Φεγγάρι ερωτευμένο (1999))

Στις αίθουσες αναμονής

Όσοι προσμένουν σιωπηλοί στους προθαλάμους
πλήττουν θανάσιμα, παλιά περιοδικά
βαριεστημένα ξεφυλλίζουν, μόνο
φωτογραφίες αδιάφοροι κοιτώντας
Άλλοι θυμούνται περιστατικά
ξεθωριασμένα από τον χρόνο κι άλλοι
σκέπτονται πράγματα που μόνο μέσα
στη νοσηρή τους φαντασία συμβαίνουν
Κάποιοι τρελαίνονται στο τέλος κι εφορμούν
βγάζουν τα μπουκαλάκια τής βενζίνας
ραντίζουν πολυθρόνες και κουρτίνες
κι όπως αλλόφρονες γιατροί γονυπετούν
και θρηνωδούν σπαραχτικές σειρήνες
αυτοί γυρνούν σε χρόνια μακρινά
θυμούνται το τραγούδι της μητέρας
το γέλιο της, τα μαύρα της μαλλιά
μικραίνουν πάλι, γίνονται
παιδιά
κρύβονται στην ποδιά
της νοσοκόμας

Από τη συλλογή Ο ληξίαρχος (1989) του Ορέστη Αλεξάκη

Πηγή: συγκεντρωτική έκδοση Υπήρξε (1999) του Ορέστη Αλεξάκη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ορέστης Αλεξάκης

14 thoughts on “Ορέστης Αλεξάκης, Στις αίθουσες αναμονής

  1. Πολύ αληθινό ποίημα. Αντρικό ψυχογράφημα ρεαλιστικότατο. Στα ζόρια οι άντρες καταλήγουν, αναπολώντας στην μητρική αγκαλιά, στην αγκαλιά μιας νοσοκόμας! 😉

    Καλησπέρα Βικούλι μου!

    Μου αρέσει!

  2. ΔΕΝ ΦΑΝΤΑΖΕΣΑΙ ΠΟΣΟ ΧΑΙΡΟΜΑΙ!!!! 🙂
    Αυτό ήταν είδηση βόμβα! Αλλά καλή βόμβα! 🙂
    Άντε λοιπόν, με το καλό! Μόλις είσαι έτοιμη, στείλε μέιλ για να κανονίσουμε.

    Πολλά πολλά φιλιά!

    Μου αρέσει!

  3. Σαφώς… Μια βαλίτσα με τα αναγκαία και οι κούτες εν καιρώ. Έτσι έκανα κι εγώ στην Ελβετία. Αν και είχα αυτοκίνητο, οπότε πήρα κομπιούτερ, στερεοφωνικά, τηλεόραση, βιβλία…
    Αλλά εκεί πολλά από τα σπίτια είναι επιπλωμένα και το κυριότερο διαθέτουν ως στάνταρ εξοπλισμό όλα τα ηλεκτρικά. Κουζίνα, ψυγείο, πλυντήριο. Οργανώθηκα σιγά σιγά.
    Δεν ανησυχώ για σένα. ξέρω ότι είσαι τσακάλι στην οργάνωση. 😉

    Μου αρέσει!

  4. Α, δεν σε ρώτησα σε ποια περιοχή μένεις για να δούμε πόσο γειτόνισσες θα 'μαστε. Άσε που πλέον το λεκανοπέδιο θα δέχεται τη συνδυασμένη ακτινοβολία μας…

    [Ξέρω, η έπαρσή μου πια δεν αντέχεται και θα 'ρθει κι εκείνο το νερόπαιδο και θα με ξεφωνίσει πάλι.]

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.