Ορέστης Αλεξάκης, Φανέρωση

Γεννήθηκε το 1931. Σπούδασε νομική στην Αθήνα, όπου και δικηγόρησε ως το 1991. Έκτοτε έζησε αρκετά χρόνια στο νησί του και μερικά στη Θεσσαλονίκη (ως το 2007).

Ηλικιακά ανήκει στη δεύτερη μεταπολεμική ποιητική γενιά, αλλά άργησε να εμφανιστεί στα γράμματα. Η πρώτη του συλλογή εκδόθηκε μόλις το 1974. Ας όψεται ο βιοπορισμός. Ωστόσο, ως σήμερα πρόλαβε να δημοσιεύσει 10 συλλογές, μια επιλογή ποιημάτων εν είδει συγκεντρωτικής έκδοσης (1999), μία μελέτη και μία ακόμη συλλογή είναι υπό έκδοση – ίσως ήδη κυκλοφόρησε ή θα κυκλοφορήσει μέσα στο μήνα και θα έχουμε την τύχη να τη δούμε μαζί από πρώτο χέρι.

Είναι Κερκυραίος, είναι και Αθηναίος, μα νιώθει και πολύ Θεσσαλονικιός, είναι φίλος μας (όπως κάθε σπουδαίος συγγραφέας), είναι εξαιρετικός άνθρωπος (από τους πιο λεβέντες που έχω γνωρίσει), είναι ένας από τους καλύτερους ποιητές που ξέρω… δεν φτάνουν όλα αυτά;

Κυρίες και κύριοι επισκέπτες του ιστολογίου μου, με πολλή χαρά κι ακόμη περισσότερη συγκίνηση, σας ενημερώνω ότι από σήμερα και για ένα περίπου μήνα (ή όσο χρειαστεί) θα ασχοληθούμε με το έργο του ποιητή Ορέστη Αλεξάκη.

Γιώργος Θέμελης & Σταύρος Κουγιουμτζής, Αυτός που θα φανερωθεί
(τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας / δίσκος: Ηλιοσκόπιο (1973))

Φανέρωση

Φανερώθηκες στη νύχτα μου μ’ όλα τα φώτα σου
Τίναξες στο σκοτάδι μου τ’ άσπρα σου κρίνα
Μου ’δωσες φως και υπόσταση, τόπο και χρόνο
Σου χρωστώ που αναδύθηκα μέσα στα πράγματα

Σήκωσες τη βαριά κουρτίνα, φωταγώγησες
Πρωτόφαντες του ασύλληπτου εκδοχές
Διαστάσεις, περιγράμματα, μορφές του αγνώστου

Ήμουν η προβληματική σκιά, έγινα ο πάσχων άνθρωπος
Ήμουν το ασώματο κορμί, έγινα πνεύμα ενσώματο
Σου χρωστώ που κατοίκησα τους γήινους χώρους

Σου χρωστώ την κατάκτηση των αισθήσεών μου
Τη φωνή των χωμάτων, τον ποδηγέτη μου ήλιο
Το πηγάδι, το φεγγάρι, το τραπεζομάντιλο
Το ψωμί, το κυπαρίσσι, το σπιτίσιο αστέρι

Σου χρωστώ που χάνεσαι στην απεραντοσύνη
Σαν το φτερό που στάζει φως, σαν το μαντίλι
Του χωρισμού, σαν το πικρό τραγούδι – και που
Επιστρέφεις την αυγή κομίζοντας ένα λαμπρό
Κοχύλι, ένα θαλασσινό πουλί, ένα ανθισμένο φύκι
Ένα κοράλλι από θαμπούς βυθούς, ένα πεφτάστρι

Σου χρωστώ τα θαύματα του καθ’ ημέραν βίου
Σου χρωστώ τα θαύματα με το υλικό τους βάρος
Σου χρωστώ την έξωθεν καλή μαρτυρία του κόσμου

Σου χρωστώ την ενσάρκωση και τη διδασκαλία
Την προσευχή και τη φανέρωση
Της προδοσίας τ’ αργύρια, το λινό σεντόνι
Τη μαύρη βούλα του αίματος στο έναστρο στήθος

Σου χρωστώ που γεύτηκα το μέλι και το ξύδι
Σου χρωστώ που δέχτηκα τη ζωή χωρίς απόκριση
Σου χρωστώ που καθίδρυσα τη συντέλειά μου στ’ άστρα
Σου χρωστώ που καταθέτω ταπεινά τη γραφίδα μου

Σου χρωστώ που επιστρέφω με γαλήνη στον ίσκιο μου

Από τη συλλογή Η Περσεφόνη των γυρισμών (1974) του Ορέστη Αλεξάκη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ορέστης Αλεξάκης

Advertisements

2 thoughts on “Ορέστης Αλεξάκης, Φανέρωση

  1. Αν τούτο το πρώτο δείγμα γραφής είναι τόσο συγκινητικό, δεν ξέρω τι μας επιφυλάσσει ο ποιητής στο μέλλον.

    Άλλο ύφος εντελώς. Πιο προσωπικό. Και με πιο ευδιάκριτο στόχο την καρδιά του αναγνώστη, κατευθείαν, σχεδόν δίχως καμία παρέμβαση της λογικής. Μου αρέσει αυτό γιατί μπορεί να οδηγεί και σε κάθαρση – τόσο του ίδιου του ποιητή όσο και του αναγνώστη.

    Απομένει να δούμε, αν αυτό το ύφος θα διατηρηθεί και στη συνέχεια. Πάντως εμένα μου …υπόσχεται πολλά.

    Μου αρέσει!

  2. Θα 'λεγα ότι ο Ορέστης Αλεξάκης κινείται κάπου ανάμεσα στους Θεσσαλονικιούς και τους Αθηναίους ποιητές τόσο της γενιάς του όσο και τους επόμενους ή προηγούμενους.

    Οπωσδήποτε διαθέτει έναν πολύ προσωπικό τρόπο γραφής, φανερά επηρεασμένο από τις σπουδές του (όσον αφορά τη διατύπωση των σκέψεών του), αλλά και την καταγωγή του (ωραίος ρυθμός και μουσικότητα χωρίς να επηρεάζεται η σοβαρότητα του περιεχομένου των γραπτών).

    Ναι, έχει την τάση ή την επιθυμία να οδηγεί τους αναγνώστες και τον εαυτό του στην κάθαρση με συχνές αναφορές στο θεό (τον όποιο θεό) και συχνά δίνει συγκινησιακά και συναισθηματικά έντονα φορτισμένους στίχους.

    Επίσης, στα μεταγενέστερα γραπτά του δείχνει να τον απασχολεί πολύ ο θάνατος, πράγμα που διαφαίνεται με ιδιότυπες σχετικές αναφορές στα θέματα που επιλέγει και στο πώς τα πραγματεύεται.

    Μην ξεχνάς ότι αυτή τη στιγμή διαβάζουμε ποιήματα από την πρώτη συλλογή τού Ορέστη. Μπορεί να είναι ήδη 43 ετών, αλλά ποιητικά είναι «νεοσσός» ακόμη.

    Όσο θα προχωράμε στις επόμενες συλλογές για να φτάσουμε σ' αυτήν που θα εκδοθεί αυτό τον καιρό, θα καταλάβεις γιατί είπα ότι είναι από τους καλύτερους ποιητές που ξέρω – εννοώ, φυσικά, που έχω διαβάσει το έργο τους.

    Είναι δυνατός ποιητής ο Αλεξάκης – πολύ δυνατός. Και καλά κάνει αυτό το ποίημα και σου υπόσχεται πολλά. Να είσαι σίγουρη ότι στο τέλος της παρουσίασης του έργου του, θα πεις με πολλή συγκίνηση (έχει σημασία η λέξη και δεν τη λέω τυχαία) ότι όχι απλώς χάρηκες που τον γνώρισες, αλλά είναι πια από τους αγαπημένους σου συγγραφείς.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.