Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου, Τσάι

Σταμάτης Κραουνάκης, Τσάι με Κανέλλη (δίσκος: Service (1997))

Τσάι

Τι άλλο να περιμένεις από έναν άρρωστο
Που την τρίτην ημέρα κατά τας γραφάς
Σηκώνεται μ’ ένα φλογισμένο ποίημα στο μέτωπο
Ένας Θεός κουφός σου πέφτει κι εσένα
Βάλθηκες να πετάξεις απ’ το μπαλκόνι σου
Εδώ δεν έχει ουρανό — σφίξε την καρδιά σου
Τι φώτα τι μουσικές τι φωνές σαν από τάφους
Τα ίδια γίνανε και χτες όπως με βλέπεις και σε βλέπω
Τρόπος του λέγειν βέβαια γιατί ο κόσμος όλο βουλιάζει
Κι αν πνιγείς με μάτια διεσταλμένα τι προνόμια έχεις
Τι αποθέματα βλεμμάτων θαυμάτων ποιημάτων
Ώστε να δώσεις μια στο δήμιο να πέσει στο πηγάδι
Κι εσύ να πας μια βόλτα δροσερή στην παραλία

Γι’ αυτό με μαγεύουν όλο και πιο πολύ τα πρωινά του τσαγιού
Βούτα το φακελάκι στο νερό και περίμενε
Πιες και περίμενε κοίτα βαθιά και περίμενε
Από κει θα βγει ένα γράμμα αχνιστό και υγρό
Ένα γράμμα για σένα περίλυπο έως
Απ’ το παλιό ταχυδρομείο κίτρινο σαν πεθαμένος

Ό,τι μου χαρίζεις είναι ένα μήλο μισό
Ό,τι σου χαρίζω είναι μια σάπια υπόσχεση

Από τη συλλογή Σαλκίμ (2001) της Μαρίας Κέντρου-Αγαθοπούλου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.