Matvei Blanter & Mikhail Isakovsky, Катюша (Katyusha, λαϊκό ρώσικο τραγούδι)

20 χρόνια μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο και στη χαραυγή του δεύτερου, το 1938, ο πασίγνωστος τότε ρωσοεβραίος συνθέτης Ματβέι Μπλάντερ (Matvei Isaakovich Blanter) και ο γνωστός μαρξιστής Ρώσος ποιητής και στιχουργός Μιχαήλ Ισακόφσκι (Mikhail Vasilyevich Isakovsky) γράφουν ένα τραγούδι για τον έρωτα και τον πόλεμο. Το τραγουδάει η πασίγνωστη συντοπίτισσά τους Λίντια Ρουσλάνοβα (Lidia Andreyevna Ruslanova), ερμηνεύτρια πολλών λαϊκών ρώσικων τραγουδιών, και το τραγούδι γίνεται διάσημο.

Είναι το τραγούδι της νεαρής Κάτιας (Κατιούσα: υποκοριστικό του Εκατερίνα) που περπατάει κάτω απ’ τις μηλιές και τις αχλαδιές δίπλα στο ποτάμι του χωριού της και τραγουδάει. Θυμάται τον γκριζαετό της στέπας, τον καλό της, που πήγε να πολεμήσει. Έχει καιρό να τον δει και της λείπει. Το μόνο που έχει για να τον θυμάται είναι τα γράμματα που της στέλνει απ’ το μακρινό μέτωπο, απ’ τα σύνορα. Ζητάει να φτάσει το τραγούδι της ως τ’ αγόρι της που έτσι θα λάβει τα χαιρετίσματά της. Του ζητάει να μην ξεχνάει το απλό κορίτσι που έμεινε πίσω να τον περιμένει. Του λέει να φυλάγει την πατρίδα τους έτσι όπως κι η ίδια κρατάει καλά φυλαγμένη στην καρδιά της την αγάπη τους. [Πηγές πληροφοριών: wikipedia, marxists.org]

Το γλυκύτατο τραγούδι έχουν ερμηνεύσει όλοι οι γνωστοί κλασικοί και λαϊκοί ερμηνευτές των ρώσικων λαϊκών τραγουδιών στην υφήλιο. Μια από τις ερμηνείες αυτές (αρκετά σύγχρονη, με τη Varvara) επέλεξε πριν από ένα περίπου χρόνο η Μαριάννα.

Τίνος την ερμηνεία επιλέγω σήμερα; Μα, ένας είναι ο συνήθης ύποπτος και τείνει να γίνει από τους πιο αγαπημένους μας στο ιστολόγιό μου. Είναι νέος, είναι πανέμορφος, είναι καταπληκτικός τραγουδιστής – είναι, φυσικά, ο σπουδαίος βαρύτονος Ντμίτρι Χβοροστόφσκι από τη Σιβηρία. Δείτε πόση γλύκα έχει η έκφρασή του την ώρα που τραγουδάει το «Κατιούσα» και πώς τη μεταβιβάζει μαζί με το χαμόγελό του στο ακροατήριό του που τον κοιτάζει μαγεμένο.

«Κατιούσα», λοιπόν, για τη Μαριάννα και για όλους μας – και καλό μας μήνα! Εύχομαι αυτός ο Σεπτέμβρης να ’ναι ο καλύτερος της ζωής μας!

7 thoughts on “Matvei Blanter & Mikhail Isakovsky, Катюша (Katyusha, λαϊκό ρώσικο τραγούδι)

  1. Καλό μήνα γλυκιά μου κι από δω! Τί υπέροχες αναρτήσεις είναι αυτές! Χίλια ευχαριστώ και για την αφιέρωση! Επιφυλάσσομαι…
    Ξέρεις πόσο με ταξιδεύουν αυτές οι αναρτήσεις σου Βίκυ. Σε μια χώρα που αγάπησα πολύ, πολύ πριν την γνωρίσω από κοντά. Από την μουσική της, τον κινηματογράφο της, το θέατρο, τη λογοτεχνία, τη ζωγραφική. Δεν μπόρεσα ποτέ να εξηγήσω γιατί με συγκινούσε τόσο η ρωσική ψυχή και όσα την απέπνεαν. Ίσως η μελαγχολία που έβγαινε από παντού, ακόμα κι απ' το χαρούμενο είδος.
    Πάντως την λάτρεψα από κοντά αυτή τη χώρα. Και είναι στα αμέσως προσεχή σχέδιά μου, να ξαναπάω. Με φόβο… μήπως πονέσω από την κατάντια της και όχι από νοσταλγία.
    Βλέπεις τί μου κάνεις με τις αναρτήσεις σου; Παρασύρομαι και πλατειάζω… παραληρηματικά. 🙂

    Φιλιά πολλά και καλό φθινόπωρο να έχουμε!

    Μου αρέσει!

  2. Μπορείς να παραληρείς όσο θέλεις. Και μάλιστα να το κάνεις πιο τακτικά γιατί μ' αρέσεις έτσι. 🙂

    Δεν πήγα ποτέ στη Ρωσία, αλλά την ένιωθα πάντα «πολύ κοντά». Με συντρίβει η ήρεμη μελαγχολία του ρώσικου λαού σε κάθε έκφανσή της, αλλά παράλληλα έχουν μια περηφάνια που με μαγεύει και με κάνει να τον θαυμάζω.

    Λες να μπορέσουμε να πάμε μαζί στο μέλλον;

    Μου αρέσει!

  3. Το ρωτάς; Στο χέρι μας είναι άλλωστε. Θα έχω τη χαρά να σου κάνω ξενάγηση! Μόσχα και Πετρούπολη τις ξέρω πολύ καλά. Τις έχω περπατήσει πόντο πόντο. Και το Μινσκ, αλλά οι άλλες δυο είναι μαγεία. Δεν θα θες να φύγεις… οδός Αρμπάτ για πορτραίτα ή περπάτημα στις λευκές νύχτες πάνω στην παγωμένη Βαλτική με μια βότκα, ένα τσιγάρο και μια Κατιούσα… 🙂

    Μου αρέσει!

  4. Ήταν το Μάρτη του '87 που πρωτοπήγα στη Ρωσία, με την εκδρομή της Ραλλείου Παιδαγωγικής Ακαδημίας. Θυμάμαι πολύ ζωηρά πόση ήταν η προσμονή μου για κείνο το ταξίδι στη χώρα μύθο, που την ήξερα κι εγώ όπως λέει κι η Μαριάννα από τη μουσική, τη λογοτεχνία και το θέατρό της κυρίως.

    Πήγαμε Πετρούπολη (τότε Λένινγκραντ) και Μόσχα. Μου άφησαν και οι δυο πόλεις πλήθος ωραίων εντυπώσεων, η Πετρούπολη όμως μου πήρε ένα μεγάλο κομμάτι ψυχής.

    Κι εμένα αυτό με συγκινεί στους Ρώσους, φιλενάδες. Αυτή η αξιοπρεπής μελαγχολία που τη βλέπεις ακόμα και στη χαρά τους. Είναι τόσο κοντά στην ιδιοσυγκρασία μου αυτό… αλλά και γενικά στων Ελλήνων (στην υπέροχη εκδοχή τους) τολμώ να πω.

    Θα το επαναλάβω κι εγώ αυτό το ταξίδι με τον ίδιο ακριβώς φόβο, Μαριάννα. Τώρα πότε; Μακάρι να 'ξερα! Φτώχεια καταραμένη, βλέπεις. 🙂

    Καλημέρα και στις δυο σας!

    Μου αρέσει!

  5. Παράθεμα: Katyusha (λαϊκό ρώσικο τραγούδι): πρώτη εκτέλεση, με τη Lidia Ruslanova – Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.