Ό,τι πολύ αγάπησα: ποίηση & μουσική
Μ’ αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο, έξω απ’ τα βιβλία: αυτά που τουρτουρίζουν στις γωνιές κι όλο καπνίζουν σαν φουγάρα…Αρχείο για Κινδύνης Κώστας
Γαρύφαλλα γκρενά (Σταύρος Ξαρχάκος & Κώστας Κινδύνης)
Γαρύφαλλα γκρενά
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
Στίχοι: Κώστας Κινδύνης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γιάννης Πάριος
Δίσκος: Ξαρχάκος / Πάριος (1986)
Πηγή: Κώστας Παπαδόπουλος: το τρίχορδο της ψυχής μας
Στα καφενεία τα μουντά
μόλις και σκοτεινιάζει
παίζουν τ’ αγόρια
της μέρας τα λεφτά
τάβλι, μπιλιάρδο και χαρτιά
Κι όπως είναι σκυφτά
στα μουντά καφενεία
μοιάζουν να ‘ναι γυρτά
σιωπή κι αγωνία
μοιάζουν να ‘ναι γυρτά
σαν απότιστα γαρύφαλλα γκρενά
Το χρόνο πάντα μια φορά
κρεμάνε τους βαλέδες
κι έχουν τ’ αγόρια
μια πίκρα στη ματιά
στα καφενεία τα μουντά
Κι όπως είναι σκυφτά
στα μουντά καφενεία
μοιάζουν να ‘ναι γυρτά
σιωπή κι αγωνία
μοιάζουν να ‘ναι γυρτά
σαν απότιστα γαρύφαλλα γκρενά
Ιωάννα μου (Σταύρος Ξαρχάκος & Κώστας Κινδύνης)
Ιωάννα μου
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
Στίχοι: Κώστας Κινδύνης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γιάννης Πάριος
Δίσκος: Ξαρχάκος / Πάριος (1986)
Πηγή: Κώστας Παπαδόπουλος: το τρίχορδο της ψυχής μας
Δίσεκτα χρόνια και πολλά
να ‘χεις τα μάτια χαμηλά
τ’ όνειρο να ‘χεις μια σταλιά
να ‘χεις τα νιάτα δύσκολα
και μες στης φτώχειας τη φωλιά
να σ’ έχω περηφάνια μου
Ιωάννα μου, Ιωάννα μου
που ‘μοιαζες με τη μάνα μου
Πνίγομαι μέσα στα ρηχά
και μες στα λόγια τα στυφά
κι έχω δυο χέρια μοναχά
χαροκαμένα και άτυχα
και σ’ έχω τρυφερή ματιά
γονιό μες στην ορφάνια μου
Ιωάννα μου, Ιωάννα μου
αγάπη μου και μάνα μου
Και μες στης φτώχειας τη φωλιά
να σ’ έχω περηφάνια μου
Ιωάννα μου, Ιωάννα μου
που ‘μοιαζες με τη μάνα μου
Ιωάννα μου, Ιωάννα μου
που ‘κλαιγες σαν τη μάνα μου
Χαμένος ήχος (Σταύρος Ξαρχάκος & Κώστας Κινδύνης)
Χαμένος ήχος
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
Στίχοι: Κώστας Κινδύνης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γιάννης Πάριος
Δίσκος: Ξαρχάκος / Πάριος (1986)
Πηγή: Κώστας Παπαδόπουλος: το τρίχορδο της ψυχής μας
Μην επιμένεις άλλο πια, Μαρία
εκείνη την παλιά φωτογραφία
απ’ όνειρα παλιά ν’ αδειάσει ο τοίχος
είναι παλιός, είναι χαμένος ήχος
Και θέλει νιάτα και καρδιά η ελευθερία
μην επιμένεις άλλο πια, Μαρία
Μας βασανίζει του καιρού μας η ανία
κλείσαν τα σύνορα του κόσμου μας, Μαρία
και τα συνθήματα γινήκαν μόνο λέξεις
εδώ που φτάσαμε δεν έχεις να διαλέξεις
Είμαστ’ απ’ έξω απ’ αυτή την ιστορία
μη με πικραίνεις άλλο πια, Μαρία
Μην επιμένεις άλλο πια, Μαρία
να με θυμάσαι στον ΕΛΑΣ επιλοχία
τα χρόνια δεν τα παίρνεις πίσω
ήρθ’ ο καιρός πια να τη σκίσω
Εκείνη την παλιά φωτογραφία
μη με πικραίνεις άλλο πια, Μαρία
Πόσα εικονίσματα βλέπουν τα μάτια… (Κώστας Κινδύνης)
[Από την ενότητα Σιγιλλάρια]
1
Πόσα εικονίσματα βλέπουν τα μάτια
και τα ξεχνάνε.
Ύστερα τα θυμούνται μες στον κίνδυνο.
Κόμπο ένας σταυρός τα δένει όλα
και τα πετάει μες στο γαλάζιο της ελπίδας.
Βοήθα Θε μου να μας ξημερώσει.
Από τη συγκεντρωτική έκδοση Τα ποιήματα [1971 - 1977] (2007)
