Ό,τι πολύ αγάπησα: ποίηση & μουσική
Μ’ αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο, έξω απ’ τα βιβλία: αυτά που τουρτουρίζουν στις γωνιές κι όλο καπνίζουν σαν φουγάρα…Αρχείο για Νότη Αφροδίτη
Αντέχουν ακόμα… (Αφροδίτη Νότη)
Σταμάτης Κραουνάκης & Λίνα Νικολακοπούλου, Τα καντήλια
(τραγούδι: Λίνα Νικολακοπούλου & Σταμάτης Κραουνάκης / δίσκος: Όταν έρχονται οι φίλοι μου (1995))
Αντέχουν ακόμα
οι δοκοί των υποστυλωμάτων
τους τριγμούς των αρμών.
Τα αγκωνάρια αφήνουν
τις γραμμές.
Τα παράθυρα
διαμπερή τραύματα
του αέρα.
Τα πράγματά μας
σκιές στο δάπεδο
έλιωσαν
ανάμεσα στις υπόγειες κραυγές
στη σιωπή
και την απόσταση.
Δεν υπάρχει άλλο
σημείο αναφοράς.
Ό,τι ήταν ό,τι μένει
είναι η αφετηρία
των χρόνων μας
πέρα από πίστη και πλάνη
πέρα από λέξεις και αριθμούς.
Αδημοσίευτο ποίημα της Αφροδίτης Νότη
Η μνήμη ελλοχεύει… (Αφροδίτη Νότη)
Αλκίνοος Ιωαννίδης: Ο δρόμος, ο χρόνος και ο πόνος
(τραγούδι: Αλκίνοος Ιωαννίδης / δίσκος: Ο δρόμος, ο χρόνος και ο πόνος (1997))
Η μνήμη ελλοχεύει
γράφει και καταγράφει.
Σε πλήρη αταξία
όλες οι πράξεις, παραπομπές,
αστερίσκοι στο περιθώριο.
Σε κάθε αναταραχή
του οικοδομήματος
ανοίγει πόρτες και παράθυρα
και γράφει.
Μικρά, μεγάλα
σημαντικά, ασήμαντα
αυτόματη γραφή
σεισμογράφου.
Τα μικρά στα μεγάλα
τα ασήμαντα στα σημαντικά
ζημιές από κέρδη
κέρδη από καταστροφές. Κενά, κενά και περιθώρια.
Σε πλήρη αταξία
η τάξη του χάους
αστερισμοί και μαύρα κενά
δεν συνοψίζονται, με τίποτα.
Και σαν να γίνεται ερήμην η καταγραφή
με ξένο μολύβι σε ξένο χαρτί.
Και πώς μετρούν, όσοι μετρούν, κέρδη και ζημιές.
Αδημοσίευτο ποίημα της Αφροδίτης Νότη
Σαν νάπρεπε (Αφροδίτη Νότη)
Χρήστος Θηβαίος: Γίνε αντίλαλος, χαρά μου (ο στίχος του τίτλου είναι του Νίκου Καρούζου)
(τραγούδι: Χρήστος Θηβαίος / δίσκος: Μόνο νερό στη ρίζα (2003))
Σαν νάπρεπε
Σαν νάπρεπε οι λέξεις να οριστούν
απ’ την αρχή
κι η σιωπή να ιχνηλατηθεί.
Κλάψε, αρχαίε δρυμέ
βοή του ποταμού, γίνε πικρός αντίλαλος
γεια σου
το χέρι μένει πετρωμένο στον αέρα.
Αδημοσίευτο ποίημα της Αφροδίτης Νότη
Μετανάστες (Αφροδίτη Νότη)
Γιάννης Μαρκόπουλος & Γιώργος Σκούρτης, Η μπαλάντα του μετανάστη
(τραγούδι: Λάκης Χαλκιάς / δίσκος: Μετανάστες (1974))
[Πηγή: Κώστας Παπαδόπουλος: το τρίχορδο της ψυχής μας]
Μετανάστες
I.
Το πρωί
ρίχνουν σκαλωσιές στον ουρανό
καλουπώνουν τη βροχή
τσιμεντώνουν τον ορίζοντα.
Λένε αστεία.
Ήρθαν από μακρινά ξέφωτα
να κάμουν το άλμα στον ήλιο εδώ.
Το βράδυ
μαζεύονται στα υπόγεια.
Υγρασία, σκόνη και υπομονή.
Τρία μέτρα κάτω από το δρόμο!
II.
Κορίτσι
ήρθες από κει που ανατέλλει
ο ήλιος.
Εδώ, βγάζεις βόλτα ένα σκυλί
το απόγευμα.
Σ’ αυτή τη γειτονιά
λίγα τα παιδιά
πολλοί οι μεγάλοι
πολλά τα σκυλιά.
Σ’ αυτή τη γειτονιά
συνέχεια δύει.
Μερικές φορές το σκυλί
που κουβαλάς
σηκώνει το κεφάλι
στο δίσκο του ήλιου.
Και γαυγίζει.
Δημοσιευμένο στο Ηπειρωτικό Ημερολόγιο για το 2007 (26ος τόμος)
Ταυτότητα (Αφροδίτη Νότη)
Αλέξανδρος Δήμας, Κάτι διάφανες ψυχές
(τραγούδι: Βασίλης Παπακωνσταντίνου / δίσκος: Τα φεγγάρια του χειμώνα είναι λίγο παλαβά (1993))
Ταυτότητα
Πορεία στις άγονες γραμμές
κύκλους γύρω από σημεία
δρομέας σε ανώμαλο πέφτω και σηκώνομαι
και κόβω ένα νήμα χωρίς αντίκρισμα.
Οι Λαιστρυγόνες και οι Κύκλωπες,
με κυνηγούν σαν Ερινύες
και από τις Συμπληγάδες βγαίνω
ημιθανής.
Ακροβάτης σε φλεγόμενο σκοινί
σώνομαι την τελευταία στιγμή
σε ύψος ιλίγγου.
Τρέχω στον κίνδυνο διάτρητη τραυμάτων.
Ορειβάτης σε γκρεμούς με διαθήκη
ένα σακίδιο.
Καταθέτης είμαι
σε ψυχή και κουρέλια.
Δημοσιευμένο στο Ηπειρωτικό Ημερολόγιο για το 2007 (26ος τόμος)
Χρόνια χαρτιά (Αφροδίτη Νότη)
Χρύσανθος Μουζακίτης & Γιώργος Πολ. Παπαδάκης, Χαρτί, μολύβι και καημός (τραγούδι: Τάκης Κωνσταντακόπουλος / δίσκος: Ξεκίνησ’ ένα καραβάκι (2006))
Χρόνια χαρτιά
Παγώνει η μυρωδιά
του μελανιού
προτού να βρει το βάθος
του χαρτιού μες στην ενόραση.
Περνούν οι μέρες, οι εποχές
χρόνια χαρτιά τσαλακωμένα.
Πεταμένα.
Τώρα φυσάει
αέρας δυνατός
«και σήκωσε και χόρεψαν
τα πεθαμένα φύλλα».
Δημοσιευμένο στο Ηπειρωτικό Ημερολόγιο για το 2007 (26ος τόμος)
Αυτό που βάζει σε κίνηση τα χρώματα… (Αφροδίτη Νότη)
Nicola Piovani, La vita è bella (από την ομότιτλη ταινία του Roberto Benigni (1997))
Στον Νίκο
Αυτό που βάζει
σε κίνηση τα χρώματα,
τις λέξεις, τις μυρωδιές
και τις αισθήσεις όλες
σε παζάρι της Ανατολής
είναι μυστικό, υπέροχη ζωή!
Αυτό που κορυφώνει
το πανηγύρι
κάτω απ’ τα πλατάνια,
στην πέτρινη πλατεία
κάτω απ’ την αιώνια εκκλησιά
ψηλά η νύχτα είναι μαζί μας
είναι μυστικό, υπέροχη ζωή!
[27 Φλεβάρη 2005]
Δημοσιευμένο στο Ηπειρωτικό Ημερολόγιο για το 2007 (26ος τόμος)
Κισμέτ (Αφροδίτη Νότη)
Σωκράτης Μάλαμας & Θανάσης Παπακωνσταντίνου, Φάλτσος χρησμός
(τραγούδι: Σωκράτης Μάλαμας, Αργύρης Μπακιρτζής, Κατερίνα Σιάπαντα, Νίκη Τσαϊρέλη, Φίλιππος Παπαφιλίππου & Διονύσης Ρούσσος / δίσκος: Κύκλος (1993))
Κισμέτ
Πανάρχαιο ιερατείο
ακριβός ο χρόνος
ακριβοί οι χρησμοί
φάρμακα στα φαρμάκια
και στο Κισμέτ.
Όλα όπως τίποτα.
Πανάρχαια ερπετά φυλάνε
τους ναούς.
Οι χρησμοί δεν πρέπει
να ξεκλειδωθούν.
[2005]
Αδημοσίευτο ποίημα της Αφροδίτης Νότη
Δυο κορίτσια (Αφροδίτη Νότη)
Διονύσης Σαββόπουλος, Τα κορίτσια που πηγαίνουν δυο δυο (δίσκος: Φορτηγό (1966))
Δυο κορίτσια
Δυο κορίτσια
μάζευαν μαργαρίτες στο λόφο
Στο δημόσιο δρόμο
κατέβαιναν
τα τύμπανα της παρέλασης
τα τανκς οι ερπύστριες…
[Νοέμβρης 2005]
Δημοσιευμένο στο Ηπειρωτικό Ημερολόγιο για το 2007 (26ος τόμος)
