Ό,τι πολύ αγάπησα: ποίηση & μουσική
Μ’ αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο, έξω απ’ τα βιβλία: αυτά που τουρτουρίζουν στις γωνιές κι όλο καπνίζουν σαν φουγάρα…Αρχείο για Ξένοι συνθέτες
Πράσινο (Παυλίνα Παμπούδη)
Dan Ar Braz, Theme For The Green Lands (1994)
Πράσινο
Έχω πράσινα μάτια και το δικαίωμα να ορίσω
Καθώς το αγριόχορτο
Τα έργα των πολιτειών και τη μοναξιά των μνημείων.
Το δικαίωμα να διαγράψω την Ιστορία
Καθώς ο μικρότερος αδελφός, που κατέβηκε στο πηγάδι
Και βγήκε στον ουρανό.
Το δικαίωμα να συλλαβίσω φύλλα κι αγκάθια
Καθώς αειθαλές
Στους πνεύμονες των πάρκων
Και στην ασυδοσία της ρεματιάς.
Η έπαρσή μου είναι του πράσινου
Κι έχω δικαίωμα,
Επιβάλλοντας σιωπή στην έρημο, ν’ αφουγκραστώ
Τη λαχτάρα μου να υπάρξω, που διακλαδίζεται,
Βαθιά, ραγίζοντας
Την πιο δυνατή λαχτάρα μου, να υπάρξει
Ο κόσμος.
Από τη συλλογή Σχεδόν χωρίς προοπτική δυστυχήματος (1971) της Παυλίνας Παμπούδη
Πηγή: συγκεντρωτική έκδοση Παυλίνα Παμπούδη / Ποιήματα 1971-1993 (εκδόσεις Κέδρος, Αθήνα, 2002)
Τάκης Βαρβιτσιώτης (1916-2011)
Wolfgang Amadeus Mozart, Requiem
Τάκης Βαρβιτσιώτης [Takis Varvitsiotis] (1916-2011)
Πηγές: Translatum & Τάκης Βαρβιτσιώτης
Γιώργος Θέμελης, Μάταια πράγματα
John Lennon & Paul McCartney, All you need is love (The Beatles, 1967)
[Από την ενότητα Α'. Το δίχτυ των ψυχών]
Μάταια πράγματα
Γιατί, Θεέ μου, να μην μπορούμε
Να βρεθούμε ολόκληροι μες στην αγάπη,
Να πρέπει να γίνουμε όνειρα
Ενανθρωπισμένα μες σ’ έναν άλλο ύπνο,
Όνειρα, διάφανα φαντάσματα γυμνά.
Ως να μην είμαστε άνθρωποι,
Έμψυχα όντα, κρύβοντας την ωραιότητα
Από ζηλότυπα βλέμματα αγγελικά.
Ως νάμαστε πράγματα κλειστά κι ωραία, μάταια,
Καρτερικά, υπερήφανα, σαν τα βουνά.
Κοχύλια σκληρά, αλαβάστρινα, όστρακα άθραυστα,
Βράχοι αρράγιστοι, κύκνοι σιωπηλοί.
Κανείς δεν ακούει την ψυχή του άλλου.
Κανείς
Κανείς.
Από τη συλλογή Το δίχτυ των ψυχών (1965) του Γιώργου Θέμελη
Δύο ευχές και συνάμα προτροπές για το 2011: ας παλέψουμε για να μπορούμε να βρεθούμε ολόκληροι μες στην αγάπη κι ας αρχίσουμε ν’ ακούμε την ψυχή του άλλου.
Καλή μας χρονιά!
Πηγή: Translatum
Αυτό που βάζει σε κίνηση τα χρώματα… (Αφροδίτη Νότη)
Nicola Piovani, La vita è bella (από την ομότιτλη ταινία του Roberto Benigni (1997))
Στον Νίκο
Αυτό που βάζει
σε κίνηση τα χρώματα,
τις λέξεις, τις μυρωδιές
και τις αισθήσεις όλες
σε παζάρι της Ανατολής
είναι μυστικό, υπέροχη ζωή!
Αυτό που κορυφώνει
το πανηγύρι
κάτω απ’ τα πλατάνια,
στην πέτρινη πλατεία
κάτω απ’ την αιώνια εκκλησιά
ψηλά η νύχτα είναι μαζί μας
είναι μυστικό, υπέροχη ζωή!
[27 Φλεβάρη 2005]
Δημοσιευμένο στο Ηπειρωτικό Ημερολόγιο για το 2007 (26ος τόμος)
Από τον Rachmaninov στον Θεοδωράκη / Ελληνο-ρωσική βραδιά συμφωνικής μουσικής, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, 12 Μαρτίου 2010
12 Μαρτίου 2010, 8:30 μ.μ.
Τιμητική συναυλία- εκδήλωση για τον Μίκη Θεοδωράκη
Υπό την αιγίδα της Πρεσβείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Ελλάδα
Έργα S. Rachmaninov, I. Stravinsky, Μ. Θεοδωράκη
Εμιλία Τιταρένκο, σοπράνο
Ζάχος Τερζάκης, τενόρος
Τατιάνα Παπαγεωργίου, πιάνο
Κώστας Παπαδόπουλος & Γιάννης Σινάνης, μπουζούκι
Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ
Μουσική διεύθυνση: Λουκάς Καρυτινός
Με τη συνεργασία του Κέντρου Ευρωπαϊκών Μελετών και Σπουδών «Ιωάννης Καποδίστριας»
Με τη ευγενική υποστήριξη του Ελληνορωσικού Επιμελητηρίου και του Ελληνορωσικού Συνδέσμου Φιλίας και Συνεργασίας
Πηγή: http://www.megaron.gr/
