Ό,τι πολύ αγάπησα: ποίηση & μουσική
Μ’ αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο, έξω απ’ τα βιβλία: αυτά που τουρτουρίζουν στις γωνιές κι όλο καπνίζουν σαν φουγάρα…Αρχείο για Μιχαλισλής Γιώργος
Το βλέμμα της μνήμης (Γιόλα Αργυροπούλου-Παπαδοπούλου)
Μάνος Χατζιδάκις, Ένα ρολόι στο καπηλειό
(τραγούδι: Βασίλης Λέκκας & Γιώργος Μιχαλισλής / δίσκος: Η εποχή της Μελισσάνθης (1980))
Το βλέμμα της μνήμης
Περνούν τα χρόνια.
Περνούν
κι από το βλέμμα της μνήμης μου
πρόσωπα και γεγονότα
σαν τα τοπία – διαδρομής μακρινής –
που εναλλάσσονται
έξω από το παράθυρο του τραίνου.
Γεγονότα και πρόσωπα, πρόξενοι
άλλοτε χαράς κι άλλοτε θλίψης,
όπως ακριβώς τα τοπία
έξω από το παράθυρο του τραίνου,
άλλοτε φωτεινά κι άλλοτε σκοτεινά.
Περνούν τα χρόνια.
Περνούν
κι από το βλέμμα της μνήμης μου
πρόσωπα και γεγονότα.
Περνούν και φεύγουν. Χάνονται.
Μονάχα ένα πρόσωπο παραμένει
σταθερό κι αναλλοίωτο. Αμετακίνητο
στο απορημένο βλέμμα της μνήμης μου,
σαν ένα τοπίο που επιμένει
να παραμένει απαράλλαχτα ίδιο,
που εξακολουθεί να εκπέμπει
μια λάμψη αληθινά μαγική.
Πέρασαν τα χρόνια.
Στέρεψαν και τα δάκρυα
από το βλέμμα της μνήμης μου.
Της μνήμης που αρνείται πια τα ταξίδια.
Της μνήμης που δεν αποζητά
παρά μονάχα ν’ απαντήσω
αν το πρόσωπο αυτό,
που εξακολουθεί να εκπέμπει
μια λάμψη αληθινά μαγική,
ήταν υπαρκτό ή ανύπαρκτο,
πραγματικό ή
καμωμένο από τα άυλα υλικά
κάποιου ονείρου…
Αδημοσίευτο ποίημα από την ανέκδοτη ποιητική συλλογή Αέναη άνοιξη της Γιόλας Αργυροπούλου-Παπαδοπούλου
Βίκυ Παπαπροδρόμου
greek-translation
Ελένη Μπέη
