Ό,τι πολύ αγάπησα: ποίηση & μουσική
Μ’ αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο, έξω απ’ τα βιβλία: αυτά που τουρτουρίζουν στις γωνιές κι όλο καπνίζουν σαν φουγάρα…Αρχείο για Θωμόπουλος Γιάννης
Θεόφιλε! Θεόφιλε! (Μανόλης Αναγνωστάκης & Θέμης Ανδρεάδης)
Θεόφιλε! Θεόφιλε!
Στίχοι: Μανόλης Αναγνωστάκης
Μουσική: Θέμης Ανδρεάδης
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Θωμόπουλος
Δίσκος: Σαν ξαφνικό ταξίδι (1982)
Αχ βρε Θεόφιλε, πολύ πήρες αμπάριζα
και μ’ άρχισες τα μου σου του μ’ αρτίστες
εσύ βρε ούτε πόρτα δε χαμπάριζες
και τώρα ξεβιδώνεσαι στις πίστες.
Θεόφιλε! Θεόφιλε! Η κοινωνία όφειλε
να κάνει που και που στραβά τα μάτια.
Θεόφιλε! Θεόφιλε! Η κοινωνία όφειλε
σ’ εμάς που ζήσαμε ζωή όλο κεσάτια.
Η κόρη σου φοιτήτρια κι ο γιος σου ανθυποπλοίαρχος
μουστόγερε, μου θες και Athens by night
τώρα που μάτσωσες, περνάς για Ωνάσης και για Νιάρχος
κι’ απ’ το «εντάξει, αδερφέ» το γύρισες στο all right
Θεόφιλε! Θεόφιλε! Η κοινωνία όφειλε
να κάνει που και που στραβά τα μάτια.
Θεόφιλε! Θεόφιλε! Η κοινωνία όφειλε
σ’ εμάς που ζήσαμε ζωή όλο κεσάτια.
Θεόφιλε, Θεόφιλε, παλιό ψάρι μπαγιάτικο
μα δε σου μίλησε κανείς για τη Rexona;
Θεόφιλέ μου, γύρισε στο σπίτι σου το ταχτικό
στο τάβλι σου και στην κυρα-Παγώνα.
Θεόφιλε! Θεόφιλε! Η κοινωνία όφειλε
να κάνει που και που στραβά τα μάτια.
Θεόφιλε! Θεόφιλε! Η κοινωνία όφειλε
σ’ εμάς που ζήσαμε ζωή όλο κεσάτια.
Βίκυ Παπαπροδρόμου
greek-translation
Ελένη Μπέη
