Η Μαρίνα των βράχων (Οδυσσέας Ελύτης)

21/08/2010 στις 13:00 · Κατηγορία Έρωτας, Έλληνες στιχουργοί, Έλληνες συνθέτες, Έλληνες ερμηνευτές, Έλληνες μουσικοί, Γιαννακοπούλου Ντόρα, Ελύτης Οδυσσέας, Ελληνικό τραγούδι, Ελληνική ποίηση, Θεοδωράκης Μίκης, Καρνέζης Λάκης, Μπουζούκι, Μουσική, Νεωτερικοί ποιητές του μεσοπολέμου, Παπαδόπουλος Κώστας, Ποίηση, Τρίχορδο

Μίκης Θεοδωράκης & Οδυσσέας Ελύτης, Μαρίνα
(μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης, τραγούδι: Ντόρα Γιαννακοπούλου/ από τη συλλογή τραγουδιών Τα ρω του έρωτα (1972) του Οδυσσέα Ελύτη / δίσκος: Μικρές Κυκλάδες (1963))

[Από την ενότητα Η θητεία του καλοκαιριού]

Η Μαρίνα των βράχων

Έχεις μια γεύση τρικυμίας στα χείλη –Μα πού γύριζες
Ολημερίς τη σκληρή ρέμβη της πέτρας και της θάλασσας
Αετοφόρος άνεμος γύμνωσε τους λόφους
Γύμνωσε την επιθυμία σου ως το κόκαλο
Κι οι κόρες των ματιών σου πήρανε τη σκυτάλη της Χίμαιρας
Ριγώνοντας μ’ αφρό τη θύμηση!
Πού είναι η γνώριμη ανηφοριά του μικρού Σεπτεμβρίου
Στο κοκκινόχωμα όπου έπαιζες θωρώντας προς τα κάτω
Τους βαθιούς κυαμώνες των άλλων κοριτσιών
Τις γωνιές όπου οι φίλες σου άφηναν αγκαλιές τα διοσμαρίνια

–Μα πού γύριζες
Ολονυχτίς τη σκληρή ρέμβη της πέτρας και της θάλασσας
Σου ‘λεγα να μετράς μες στο γδυτό νερό τις φωτεινές σου μέρες
Ανάσκελη να χαίρεσαι την αυγή των πραγμάτων
Ή πάλι να γυρνάς κίτρινους κάμπους
Μ’ ένα τριφύλλι φως στο στήθος σου ηρωίδα ιάμβου.

Έχεις μια γεύση τρικυμίας στα χείλη
Κι ένα φόρεμα κόκκινο σαν αίμα
Βαθιά μες στο χρυσάφι του καλοκαιριού
Και τ’ άρωμα των γυακίνθων –Μα πού γύριζες

Κατεβαίνοντας προς τους γιαλούς τους κόλπους με τα βότσαλα
Ήταν εκεί ένα κρύο αρμυρό θαλασσόχορτο
Μα πιο βαθιά ένα ανθρώπινο αίσθημα που μάτωνε
Κι άνοιγες μ’ έκπληξη τα χέρια σου λέγοντας τ’ όνομά του
Ανεβαίνοντας ανάλαφρα ως τη διαύγεια των βυθών
Όπου σελάγιζε ο δικός σου ο αστερίας.

Άκουσε, ο λόγος είναι των στερνών η φρόνηση
Κι ο χρόνος γλύπτης των ανθρώπων παράφορος
Κι ο ήλιος στέκεται από πάνω του θηρίο ελπίδας
Κι εσύ πιο κοντά του σφίγγεις έναν έρωτα
Έχοντας μια πικρή γεύση τρικυμίας στα χείλη.

Δεν είναι για να λογαριάζεις γαλανή ως το κόκαλο άλλο καλοκαίρι
Για ν’ αλλάξουνε ρέμα τα ποτάμια
Και να σε πάνε πίσω στη μητέρα τους
Για να ξαναφιλήσεις άλλες κερασιές
Ή για να πας καβάλα στον μαΐστρο.

Στυλωμένη στους βράχους δίχως χτες και αύριο
Στους κινδύνων των βράχων με τη χτενισιά της θύελλας
Θ’ αποχαιρετήσεις το αίνιγμά σου.

Από την ποιητική συλλογή Προσανατολισμοί (1940) του Οδυσσέα Ελύτη

Πηγή: Οδυσσέας Ελύτης, Ποίηση (εκδόσεις Ίκαρος, Αθήνα, 2002)

Translatum: Favourite Poetry – Οδυσσέας Ελύτης

Σχόλια (12)