Ό,τι πολύ αγάπησα: ποίηση & μουσική
Μ’ αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο, έξω απ’ τα βιβλία: αυτά που τουρτουρίζουν στις γωνιές κι όλο καπνίζουν σαν φουγάρα…Αρχείο για (1992) Συγγνώμη για την άμυνα
1-0 (Θάνος Μικρούτσικος & Κώστας Τριπολίτης)
Θάνος Μικρούτσικος & Κώστας Τριπολίτης, 1-0
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Χρήστος Κωνσταντίνου
Κιθάρες: Μπάμπης Λασκαράκης & Κώστας Νικολόπουλος
Τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας
Δίσκος: Συγγνώμη για την άμυνα (1992)
Ωραίο πράγμα ο έρωτας
μόνο που έχει μια δυσκολία
χρειάζονται το λιγότερο δύο
στη φαντασία του ενός
Έτσι που το 1-0 του άλλου
να ‘ναι 0-0 του μηδενός
Μεγάλο πράγμα το αίσθημα
μα έλα που έχει και λίγο ζόρι
χρειάζεται το λιγότερο έναν
για να υπάρξει γενικώς
Έτσι που το 1-0 του άλλου
να ‘ναι 0-0 του μηδενός
Μίσος (Θάνος Μικρούτσικος & Κώστας Τριπολίτης)
Θάνος Μικρούτσικος & Κώστας Τριπολίτης, Μίσος
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Χρήστος Κωνσταντίνου
Κιθάρες: Μπάμπης Λασκαράκης & Κώστας Νικολόπουλος
Τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας
Δίσκος: Συγγνώμη για την άμυνα (1992)
Του έρωτα το περιθώριο
εμπόριο
λίγα χιλιάρικα κι η μέθη
στοργή για όλα τα μεγέθη
δίχως όριο
Απ’ την αγάπη του πλησίον
φτιάχνεται η λάσπη
και το ψέμα και το μίσος
απ’ την αγάπη του πλησίον
να φυλαχτούμε ίσως
Του έρωτα το μονοπώλιο
ειδώλιο
στο μακιγιάζ ιδρώτας κόμποι
να περιγράφουνε το λόμπι
δίχως σχόλιο
Απ’ την αγάπη του πλησίον
φτιάχνεται η λάσπη
και το ψέμα και το μίσος
απ’ την αγάπη του πλησίον
να φυλαχτούμε ίσως
Βεελζεβούλ (Θάνος Μικρούτσικος & Κώστας Τριπολίτης)
Θάνος Μικρούτσικος & Κώστας Τριπολίτης, Βεελζεβούλ
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Χρήστος Κωνσταντίνου
Κιθάρες: Μπάμπης Λασκαράκης & Κώστας Νικολόπουλος
Τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας
Δίσκος: Συγγνώμη για την άμυνα (1992)
Χτύπησε το κουδούνι μου
χάραμα ο Βεελζεβούλ
διάβολος φτωχοδιάβολος
κι απελπισμένος φουλ
«Κοίταξε τι μπορείς να κάνεις
γιατί είμαι ρέστος και χαρμάνης
μ’ έριξαν οι άνωθεν στη λάντζα
ψάχνω για καμιά καλή καβάτζα
δεν είναι να εμπιστεύεσαι
πια τους πολιτισμένους
κάνουν νομίμως έξωση
και στους κολασμένους»
Άλα της, διαβολάκο
τ’ αφεντικά της Κόλασης
σου σκάψανε το λάκκο
Έπεσε στο καθιστικό
τάβλα ο εξαποδώ
άθλιος ο τρισάθλιος
ντρέπομαι και να δω
«Δεν έχω πια πρεστίζ και σέβας
κι ας ήμουν γκόμενος της Εύας
δε με φοβούνται ούτε οι θρήσκοι
και με νομίζουν μπόμπα ουίσκι
δεν είναι να εμπιστεύεσαι
της αγοράς τα ήθη
έτσι που ξεφτιλίσανε
και το παραμύθι»
Άλα της, διαβολάκο
τ’ αφεντικά της κόλασης
σου σκάψανε το λάκκο
Έτρεμε στο μανδύα του
ψόφιος ο Βεελζεβούλ
δύστυχος ο πανδύστυχος
αλλά κρατιόταν κουλ
«Ξέρεις κανένα να ‘χει βίτσια
τα όργανα δίνω για σερβίτσια
στους κολλητούς σου ρίξε σύρμα
μπας και πουλήσουμε τη φίρμα
κι αν ξέρεις κάνα ακόλαστο
τι προσφορά μάς δίνει
να πάρει ένα διάολο
από ελεημοσύνη»
Άλα της, διαβολάκο
τ’ αφεντικά της κόλασης
σου σκάψανε το λάκκο
