Ό,τι πολύ αγάπησα: ποίηση & μουσική
Μ’ αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο, έξω απ’ τα βιβλία: αυτά που τουρτουρίζουν στις γωνιές κι όλο καπνίζουν σαν φουγάρα…Αρχείο για Κραουνάκης Σταμάτης
Ένα κινεζάκι στην Πλατεία Βικτωρίας (Σπύρος Δόικας)
Σταμάτης Κραουνάκης & Λίνα Νικολακοπούλου, Παιδικά παιχνίδια
(τραγούδι: Γιώργος Μαρίνος / δίσκος: Στον αστερισμό της Μέδουσας (1984))
Ένα κινεζάκι στην Πλατεία Βικτωρίας
Ένα κινεζάκι στην Πλατεία Βικτωρίας
Μαζί με δύο-τρία άλλα παιδιά μεταναστών
Χαμογελά, ανέμελο, λες και είναι σε παιδική χαρά
Καθώς παίζει μπάλα μ’ ένα λούτρινο αρκουδάκι
Κλοτσοσκούφι στα πόδια των παιδιών.
Ένα φτωχό, βρόμικο κοριτσάκι, στην απέναντι γωνία,
σφίγγει τα χέρια στο στήθος, κοιτάει όλο αγωνία.
Πόσο τρυφερά μπορεί να είναι τα παιδιά
Πόσο βάρβαρα στην αμείλικτη αθωότητά τους.
Like this:
Κρυστάλλινο ποτήρι (Χρυσούλα Βακιρτζή)
Σταμάτης Κραουνάκης & Λίνα Νικολακοπούλου, Μοίρες
(μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος, τραγούδι: Τάνια Τσανακλίδου / δίσκος: Μαμά γερνάω (1988))
[Πηγή: Κώστας Παπαδόπουλος: το τρίχορδο της ψυχής μας]
Κρυστάλλινο ποτήρι
Τούτη η σιωπή μου απόψε, είναι
πολύτιμη, αιχμηρή, όπως
ένα παλιό κρυστάλλινο ποτήρι.
Διάφανη και αιχμηρή μοιάζει
η κάθε πιθανότητα στα χέρια μου,
έτσι που λάμπει στα χέρια μου
το γυαλί. Κι αν τύχει μεθύσω
κι αν κοπώ με βαθύ τραυματισμό,
η όλη μεταξύ μας οδύσσεια θα τεκμηριωθεί με τρόπο απόλυτο.
Έτσι, απόλυτα, όπως προστάζουν
οι μοίρες που ποτέ δεν πίστεψα-
το μαχαίρι εκείνο με το οποίο ποτέ
δεν μαχαιρώθηκα ή ένα παμπάλαιος
έφηβος έρωτας… Ναι, αυτός ο
πεισματάρης νεαρός, που γκριζάρει πια στα γέρικα μαλλιά του,
σαν την ασφαλτο της νέας
Εγνατίας Οδού και μου
χαμογελά ακόμα. Πόσο ανέκφραστοι παραμένουν εν τέλει,
οι πιο φρικτοί εφιάλτες μας.
Ή η πενιχρή ευτυχία, που δε μέθυσε,
δεν έκοψε ακαριαία τις φλέβες
των ήδη νεκρών χεριών μου.
Αδημοσίευτο ποίημα της Χρυσούλας Βακιρτζή
Χρυσούλα, σ’ ευχαριστώ πολύ που μου εμπιστεύτηκες το ποίημα. Όπως σου υποσχέθηκα, είναι η πρώτη δημοσίευση σε τούτο το ιστολόγιο για το 2011.
Καλή χρονιά σε όλους μας!
Like this:
Αντέχουν ακόμα… (Αφροδίτη Νότη)
Σταμάτης Κραουνάκης & Λίνα Νικολακοπούλου, Τα καντήλια
(τραγούδι: Λίνα Νικολακοπούλου & Σταμάτης Κραουνάκης / δίσκος: Όταν έρχονται οι φίλοι μου (1995))
Αντέχουν ακόμα
οι δοκοί των υποστυλωμάτων
τους τριγμούς των αρμών.
Τα αγκωνάρια αφήνουν
τις γραμμές.
Τα παράθυρα
διαμπερή τραύματα
του αέρα.
Τα πράγματά μας
σκιές στο δάπεδο
έλιωσαν
ανάμεσα στις υπόγειες κραυγές
στη σιωπή
και την απόσταση.
Δεν υπάρχει άλλο
σημείο αναφοράς.
Ό,τι ήταν ό,τι μένει
είναι η αφετηρία
των χρόνων μας
πέρα από πίστη και πλάνη
πέρα από λέξεις και αριθμούς.
Αδημοσίευτο ποίημα της Αφροδίτης Νότη
Translatum: Favourite Poetry – Αφροδίτη Νότη
Like this:
Σήκω, παιδί μου (Σταμάτης Κραουνάκης & Λίνα Νικολακοπούλου)
Σταμάτης Κραουνάκης & Λίνα Νικολακοπούλου: Σήκω, παιδί μου
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Βασίλης Ηλιάδης
Κιθάρες: Μπάμπης Λασκαράκης
Ακορντεόν, ενορχήστρωση & διεύθυνση: Νίκος Κούρος
Τραγούδι: Βίκη Μοσχολιού
Δίσκος: Δεν έχω ιδέα (1989)
Αν σε προδίνει στη συντροφιά
η ομορφιά που ‘χει το βλέμμα όταν σβήνει
σήκω, παιδί μου
σήκω, αγάπη μου γλυκιά
φύγε απ τη μέση για να σμίξουνε εκείνοι
Σήκω, παιδί μου
σήκω, αγάπη μου γλυκιά
τι κάνει ο άνθρωπος μονάχος για να μείνει
Αν σε προδίνει σιγά σιγά
η λέξη «αργά» που γράφει ο κόσμος όταν κλείνει
σήκω, παιδί μου
σήκω, αγάπη μου γλυκιά
εσύ περίσσευες και πήρες την ευθύνη
Σήκω, παιδί μου
σήκω, αγάπη μου γλυκιά
τι θέλει ο άνθρωπος και δεν τ’ απομακρύνει
Αν σε προδίνει σχεδόν κι αυτός
ο εαυτός που έχει μέσα σου απομείνει
σήκω, παιδί μου
σήκω, άναψε το φως
κανείς δεν άντεξε ενός λεπτού οδύνη
Σήκω, παιδί μου
σήκω, άναψε το φως
τι κάνει ο άνθρωπος και δεν το κατακρίνει
Απ’ την ώρα που σε βρήκα (Σταμάτης Κραουνάκης & Λίνα Νικολακοπούλου)
Σταμάτης Κραουνάκης & Λίνα Νικολακοπούλου, Απ’ την ώρα που σε βρήκα
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Βασίλης Ηλιάδης
Κιθάρες: Μπάμπης Λασκαράκης
Ακορντεόν, ενορχήστρωση & διεύθυνση: Νίκος Κούρος
Τραγούδι: Σταμάτης Κραουνάκης
Δίσκος: Δεν έχω ιδέα (1989)
Απ την ώρα που σε βρήκα
μάνα και πατέρα μου
σαν παιδί στον κόσμο βγήκα
να χαρώ τη μέρα μου
Κι ήταν Κυριακή βραδάκι
κι ήταν Κυριακή
Κι ήταν Κυριακή βραδάκι
κι ήσουν η Δευτέρα μου
Μα τα βράδια που γυρνούσα
όλοι με ρωτούσανε
πού ‘ναι αυτοί που μ’ αγαπούσαν
ποια στεριά κοιτούσανε
Ποια στεριά και ποια πατρίδα
τι ρωτάτε εμένανε
δεν τους ξέρω δεν τους είδα
δε ρωτώ κανένανε
Απ’ την ώρα που σε βρήκα
εαυτέ μου ευάλωτε
στης ζωής τη βάρκα μπήκα
όπως ήμουν κι άλλοτε
Ποια στεριά και ποια πατρίδα
τι ρωτάτε εμένανε
δεν τους ξέρω δεν τους είδα
δε ρωτώ κανένανε
Ούτ’ ένας άνθρωπος (Σταμάτης Κραουνάκης & Λίνα Νικολακοπούλου)
Σταμάτης Κραουνάκης & Λίνα Νικολακοπούλου, Ούτ’ ένας άνθρωπος
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Βασίλης Ηλιάδης
Κιθάρες: Μπάμπης Λασκαράκης
Ακορντεόν, ενορχήστρωση & διεύθυνση: Νίκος Κούρος
Τραγούδι: Κώστας Μακεδόνας
Δίσκος: Δεν έχω ιδέα (1989)
Είμαι κεράκι χωρίς φιτίλι
και λιώνω μέσα στη συννεφιά
κι ούτ’ ένας άνθρωπος για να μου στείλει
μια παρουσία μια συντροφιά
Δεν υποφέρεται
δεν υποφέρεται
ετούτος ο χειμώνας
ετούτη η άβυσσος
δεν υποφέρεται ετούτη η φυλακή
λες και φαγώθηκε ένας αιώνας
και του περίσσεψε μια παλιοκυριακή
Είμαι του κόσμου
μια άδεια σφαίρα
μια σημασία περαστική
κι ούτ’ ένας άνθρωπος για παραπέρα
για ιστορία μοναδική
Δεν υποφέρεται
δεν υποφέρεται
ετούτος ο χειμώνας
ετούτη η άβυσσος
δεν υποφέρεται ετούτη η φυλακή
λες και φαγώθηκε ένας αιώνας
και του περίσσεψε μια παλιοκυριακή
Είμαι κεράκι χωρίς φιτίλι
και λιώνω μέσα στη συννεφιά
κι ούτ’ ένας άνθρωπος για να μου στείλει
μια παρουσία μια συντροφιά
Το τραγούδι της Αλίκης (Σταμάτης Κραουνάκης & Λίνα Νικολακοπούλου)
Σταμάτης Κραουνάκης & Λίνα Νικολακοπούλου, Το τραγούδι της Αλίκης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Βασίλης Ηλιάδης
Κιθάρες: Μπάμπης Λασκαράκης
Ακορντεόν, ενορχήστρωση & διεύθυνση: Νίκος Κούρος
Τραγούδι: Αλίκη Βουγιουκλάκη
Δίσκος: Δεν έχω ιδέα (1989)
Στην παραλία το βαπόρι
φαινόταν μόλις με το ζόρι
ίσα, ρε μάγκα Πειραιώτη
κλακέτα πρώτη
κι επί της υποδοχής
οι κυρίες των τιμών
με αέρα εποχής
για συγγνώμη και μπαρντόν
τράβα πίσω και θα δεις
Οι Έλληνες το νόστιμο
το λένε και κουκλάκι
πληρώσαμε και πρόστιμο
Αλίκη Βουγιουκλάκη
στην ιστορία φύσηξε
καινούργιο αεράκι
Στη Λεωφόρο Αμαλίας
με μια σκιά αμφιβολίας
φωτίζονται όλα τα γινάτια
στα δυο σου μάτια
Πάμε κι άλλη μια φορά
για να δώσουμε αφορμή
στη μεγάλη διαφορά
που ‘χει η τέχνη απ’ τη ζωή
σαν κουνάει την ουρά
Οι Έλληνες το νόστιμο
το λένε και κουκλάκι
πληρώσαμε και πρόστιμο
Αλίκη Βουγιουκλάκη
στην ιστορία φύσηξε
καινούργιο αεράκι
Η βέρα της Ευτυχίας (Σταμάτης Κραουνάκης & Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου)
Σταμάτης Κραουνάκης & Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου, Η βέρα της Ευτυχίας
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Βασίλης Ηλιάδης
Κιθάρες: Μπάμπης Λασκαράκης
Ακορντεόν, ενορχήστρωση & διεύθυνση: Νίκος Κούρος
Τραγούδι: Κώστας Μακεδόνας & Σταμάτης Κραουνάκης
Δίσκος: Δεν έχω ιδέα (1989)
Δώσ’ μου τ’ ωραίο χέρι σου
τη βέρα να περάσω
κι όρκο σού κάνω, αγάπη μου
μαζί σου να γεράσω
Χωρίς αγάπη η ζωή
ποτέ σκοπό δεν έχει
αγάπα με να σ’ αγαπώ
κι άσ’ τον καιρό να τρέχει
Κι αν μας σκεπάσουν συννεφιές
και μπόρες μάς χτυπήσουν
μη φοβηθείς, αγάπη μου
δε θα μας ξεχωρίσουν
Χωρίς αγάπη η ζωή
ποτέ σκοπό δεν έχει
αγάπα με να σ’ αγαπώ
κι άσ’ τον καιρό να τρέχει
Τι τα θες (Σταμάτης Κραουνάκης & Λίνα Νικολακοπούλου)
Σταμάτης Κραουνάκης & Λίνα Νικολακοπούλου, Τι τα θες
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Βασίλης Ηλιάδης
Κιθάρες: Μπάμπης Λασκαράκης
Ακορντεόν, ενορχήστρωση & διεύθυνση: Νίκος Κούρος
Τραγούδι: Αρλέτα
Δίσκος: Δεν έχω ιδέα (1989)
Όταν δεν μπορείς να πεις αυτό που θες
και τα λόγια σου ζαλίζουν το κεφάλι
τι τα θες τα παραμύθια, τι τα θες
με τα ψέματα δεν παίζουν οι μεγάλοι
κι εσύ παιδί μικρό παιδί κι αν θες
δεν είσαι πάλι
Όταν δεν μπορείς να πεις αυτό που θες
τράβα γρήγορα και βρες τον εαυτό σου
μιας και σήμερα και αύριο και χθες
θα τον έχεις, αγαπούλα μου, εχθρό σου
κι εσύ, παιδί μικρό παιδί, για βρες
το φυλαχτό σου
Όταν δεν μπορείς να πεις αυτό που θες
και τα λόγια σού ζαλίζουν το κεφάλι
τι τα θες τα παραμύθια τι τα θες
με τα ψέματα δεν παίζουν οι μεγάλοι
Βίκυ Παπαπροδρόμου
greek-translation
Ελένη Μπέη
