Ό,τι πολύ αγάπησα: ποίηση & μουσική
Μ’ αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο, έξω απ’ τα βιβλία: αυτά που τουρτουρίζουν στις γωνιές κι όλο καπνίζουν σαν φουγάρα…Αρχείο για Ζούδιαρης Νίκος
Η αντάρα ανεβαίνει (Αφροδίτη Νότη)
Νίκος Ζούδιαρης, Μια στο Θεό μια στο βυθό
(τραγούδι: Τάνια Τσανακλίδου / δίσκος: Αφήλιο (1998))
Η αντάρα ανεβαίνει
Η αντάρα ανεβαίνει απ’ το ποτάμι.
Ανοίγει τα δάχτυλα απαλά
στη διαφάνεια μετά τη βροχή
και ανεβαίνει.
Μέσα από τους επαναστατημένους πόρους της
περνούν οι πέτρες, τα φυλλώματα, οι γέφυρες.
Οι λυμένες διακλαδώσεις του κορμιού της
ανεβαίνουν.
Είναι η ειρηνική έκρηξη
στο μεταίχμιο του εφικτού
που ανοίγει τα περιγράμματα των εικόνων
και ελευθερώνει τις λέξεις
σε μια κίνηση ανόδου
που δε γνωρίζει τη θεατρική πύκνωση
του ποτέ και του τέλους.
Αγγίζει τους γκρεμούς
τις πέτρες που γνωρίζουν τους θανάτους.
Με νοτισμένη ανάσα ανεβαίνει.
όταν χάνεται αφήνει πίσω
όλα τα χρώματα στον ουρανό.
[Καλοκαίρι 1984]
Δημοσιευμένο στο Ηπειρωτικό Ημερολόγιο για το 2007 (26ος τόμος)
Βίκυ Παπαπροδρόμου
greek-translation
Ελένη Μπέη
