Ό,τι πολύ αγάπησα: ποίηση & μουσική
Μ’ αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο, έξω απ’ τα βιβλία: αυτά που τουρτουρίζουν στις γωνιές κι όλο καπνίζουν σαν φουγάρα…Αρχείο για Ανδρεάδης Θέμης
Τι καλά (Γιώργος Χατζηνάσιος & Γιώργος Κανελλόπουλος)
Τι καλά
Μουσική: Γιώργος Χατζηνάσιος
Στίχοι: Γιώργος Κανελλόπουλος
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Θέμης Ανδρεάδης & χορωδία
Δίσκος: Διαδρομή (1973)
Πηγή: Κώστας Παπαδόπουλος: το τρίχορδο της ψυχής μας
Να ‘τανε η τσέπη μας
πιο γεμάτη να ‘τανε
τι καλά που θα ‘τανε
και το πορτοφόλι μας
σαν βαλίτσα να ‘τανε
τι καλά που θα ‘τανε
Τι καλά τι καλά
τι καλά που θα ‘τανε
Να ‘ταν τον Δεκέμβριο
λίγη ζέστη να ‘κανε
τι καλά που θα ‘τανε
και το καλοκαίρι μας
ένα χρόνο να ‘τανε
τι καλά που θα ‘τανε
Τι καλά τι καλά
τι καλά που θα ‘τανε
Να ‘ταν η ομάδα σας
πιο μεγάλη να ‘τανε
τι καλά που θα ‘τανε
να ‘ταν στο πρωτάθλημα
πρώτη φέτος να ‘τανε
τι καλά που θα ‘τανε
Τι καλά τι καλά
τι καλά που θα ‘τανε
Να ‘ταν το τραγούδι μας
αχ αλήθεια να ‘τανε
τι καλά που θα ‘τανε
κι έτσι η παλιοζωή
πιο ωραία θα ‘τανε
τι καλά που θα ‘τανε
Τι καλά τι καλά
τι καλά που θα ‘τανε
Ο Δημητράκης (Γιώργος Χατζηνάσιος & Γιώργος Κανελλόπουλος)
Ο Δημητράκης
Μουσική: Γιώργος Χατζηνάσιος
Στίχοι: Γιώργος Κανελλόπουλος
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Θέμης Ανδρεάδης & χορωδία
Δίσκος: Διαδρομή (1973)
Πηγή: Κώστας Παπαδόπουλος: το τρίχορδο της ψυχής μας
Πριν τριάντα χρόνια τέτοια εποχή
τρώγαν με κουπόνια ήταν κατοχή
Κι εσύ, Δημητράκη, δεν τρως το φαΐ σου
κι εσύ, Δημητράκη, το βλέπεις και κλαις
λουλούδια σπαρμένη ας είν’ η ζωή σου
κι εσύ, Δημητράκη, να τρως ό,τι θες
Κάτω από την μπότα του κατακτητή
τρώγαμε μπομπότα ήταν κατοχή
Κι εσύ, Δημητράκη, δεν τρως το φαΐ σου
κι εσύ, Δημητράκη, το βλέπεις και κλαις
λουλούδια σπαρμένη ας είν’ η ζωή σου
κι εσύ, Δημητράκη, να τρως ό,τι θες
Θεόφιλε! Θεόφιλε! (Μανόλης Αναγνωστάκης & Θέμης Ανδρεάδης)
Θεόφιλε! Θεόφιλε!
Στίχοι: Μανόλης Αναγνωστάκης
Μουσική: Θέμης Ανδρεάδης
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Θωμόπουλος
Δίσκος: Σαν ξαφνικό ταξίδι (1982)
Αχ βρε Θεόφιλε, πολύ πήρες αμπάριζα
και μ’ άρχισες τα μου σου του μ’ αρτίστες
εσύ βρε ούτε πόρτα δε χαμπάριζες
και τώρα ξεβιδώνεσαι στις πίστες.
Θεόφιλε! Θεόφιλε! Η κοινωνία όφειλε
να κάνει που και που στραβά τα μάτια.
Θεόφιλε! Θεόφιλε! Η κοινωνία όφειλε
σ’ εμάς που ζήσαμε ζωή όλο κεσάτια.
Η κόρη σου φοιτήτρια κι ο γιος σου ανθυποπλοίαρχος
μουστόγερε, μου θες και Athens by night
τώρα που μάτσωσες, περνάς για Ωνάσης και για Νιάρχος
κι’ απ’ το «εντάξει, αδερφέ» το γύρισες στο all right
Θεόφιλε! Θεόφιλε! Η κοινωνία όφειλε
να κάνει που και που στραβά τα μάτια.
Θεόφιλε! Θεόφιλε! Η κοινωνία όφειλε
σ’ εμάς που ζήσαμε ζωή όλο κεσάτια.
Θεόφιλε, Θεόφιλε, παλιό ψάρι μπαγιάτικο
μα δε σου μίλησε κανείς για τη Rexona;
Θεόφιλέ μου, γύρισε στο σπίτι σου το ταχτικό
στο τάβλι σου και στην κυρα-Παγώνα.
Θεόφιλε! Θεόφιλε! Η κοινωνία όφειλε
να κάνει που και που στραβά τα μάτια.
Θεόφιλε! Θεόφιλε! Η κοινωνία όφειλε
σ’ εμάς που ζήσαμε ζωή όλο κεσάτια.
Βίκυ Παπαπροδρόμου
greek-translation
Ελένη Μπέη
