Ό,τι πολύ αγάπησα: ποίηση & μουσική
Μ’ αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο, έξω απ’ τα βιβλία: αυτά που τουρτουρίζουν στις γωνιές κι όλο καπνίζουν σαν φουγάρα…Αρχείο για Ιουλίου, 2010
Περίπατος (Πασχαλιές μέσα από τη νεκρή γη)
Περίπατος (διασκευή του τραγουδιού Το Μπαξέ Τσιφλίκι του Βασίλη Τσιτσάνη)
Διασκευή & διεύθυνση ορχήστρας: Μάνος Χατζιδάκις
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος, Στέλιος Μακρυδάκης, Λάκης Καρνέζης
Ηχογράφηση: 1962 (Columbia GCX 101)
Δίσκος: Πασχαλιές μέσα από τη νεκρή γη
Πηγή: Κώστας Παπαδόπουλος: το τρίχορδο της ψυχής μας
Το κομπολογάκι (Πασχαλιές μέσα από τη νεκρή γη)
Το κομπολογάκι (διασκευή του τραγουδιού Φτωχό κομπολογάκι μου του Γιώργου Μητσάκη)
Διασκευή & διεύθυνση ορχήστρας: Μάνος Χατζιδάκις
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος, Στέλιος Μακρυδάκης, Λάκης Καρνέζης
Ηχογράφηση: 1962 (Columbia GCX 101)
Δίσκος: Πασχαλιές μέσα από τη νεκρή γη
Πρωτομηνιά (Μάνος Χατζιδάκις & Νίκος Γκάτσος)
Πρωτομηνιά
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς
Ενορχήστρωση και διεύθυνση ορχήστρας: Γιάννης Σπανός
Δίσκος: Της γης το χρυσάφι (1971)
Πρωτομηνιά πρωτομηνιά
πήρα τους δρόμους παγανιά
να δω πού πας
ποιο παράθυρο χτυπάς
τώρα που πια δε μ’ αγαπάς
Πρωτομηνιά πρωτομηνιά
ψηλή μου δεντρολιβανιά
δεν ήρθες χτες
δε μ’ αντάμωσες προχτές
κι είχα τις πόρτες ανοιχτές
Τώρα το δάκρυ κυλάει ακόμα
θολώνει τη ματιά
ήσουν μια σπίθα μικρή στο χώμα
κι έγινες φωτιά
Πρωτομηνιά πρωτομηνιά
πήρα τους δρόμους παγανιά
να δω πού πας
ποιο παράθυρο χτυπάς
τώρα που πια δε μ’ αγαπάς
Αγαπώ μια καρδερίνα (Μάνος Χατζιδάκις & Νίκος Γκάτσος)
Αγαπώ μια καρδερίνα
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς
Ενορχήστρωση και διεύθυνση ορχήστρας: Γιάννης Σπανός
Δίσκος: Της γης το χρυσάφι (1971)
Αγαπώ μια καρδερίνα σ’ ένα πράσινο κλαδί
τη φωνάζουν Κατερίνα και δε θέλει να με δει
κάνει πείσματα κάνει πείσματα κάνει πείσματα το παιδί
παιχνιδίσματα παιχνιδίσματα παιχνιδίσματα δηλαδή
Αγαπώ μια καρδερίνα μα δε θέλει να με δει
Αγαπώ μια καρδερίνα μα δεν το ‘παιξα καλά
κι απ’ τον περασμένο μήνα μ’ έχει βάλει σε μπελά
κάνει πείσματα κάνει πείσματα κάνει πείσματα το παιδί
παιχνιδίσματα παιχνιδίσματα παιχνιδίσματα δηλαδή
Κατερίνα, Κατερίνα, μ’ έχεις βάλει σε μπελά
Αγαπώ μια καρδερίνα στο μπαλκόνι του παπά
τη φωνάζουν Κατερίνα μα δεν ξέρω αν μ’ αγαπά
κάνει πείσματα κάνει πείσματα κάνει πείσματα το παιδί
παιχνιδίσματα παιχνιδίσματα παιχνιδίσματα δηλαδή
Αγαπώ μια καρδερίνα μα δεν ξέρω αν μ’ αγαπά
Στου ήλιου το αλώνι (Μάνος Χατζιδάκις & Νίκος Γκάτσος)
Στου ήλιου το αλώνι
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Δήμητρα Γαλάνη
Ενορχήστρωση και διεύθυνση ορχήστρας: Γιάννης Σπανός
Δίσκος: Της γης το χρυσάφι (1971)
Στου ήλιου τ’ αλώνι αυγή ξημερώνει
κι εσύ με τη νύχτα, καρδιά μου, πολεμάς
Χτυπά μια καμπάνα, μην κλαις, δόλια μάνα
της γης το χρυσάφι δεν ήτανε για μάς
Πού πάτε, καράβια και τρένα
κι αδέρφια μου εσείς πικραμένα
γιατί με ξεχάσατε εμένα
στην έρμη του κόσμου γωνιά
Χτυπά μια καμπάνα, μην κλαις, δόλια μάνα
της γης το χρυσάφι δεν ήτανε για μάς
αυγή ξημερώνει στου ήλιου τ’ αλώνι
κι εσύ με τη νύχτα πολεμάς
Στου ήλιου την πέτρα τα δάκρυά σου μέτρα
και πάψε, καρδιά μου, χαρά να καρτερείς
σταμάτα, καμπάνα, μην κλαις, δόλια μάνα
της μοίρας το δρόμο ν’ αλλάξεις δεν μπορείς
Πού πάτε, καράβια και τρένα
κι αδέρφια μου εσείς πικραμένα
γιατί με ξεχάσατε εμένα
στην έρμη του κόσμου γωνιά
Σταμάτα, καμπάνα, μην κλαις, δόλια μάνα
της μοίρας το δρόμο ν’ αλλάξεις δεν μπορείς
τα δάκρυά σου μέτρα στου ήλιου την πέτρα
και πάψε χαρά να καρτερείς
Απόψε φθινοπώριασε (Μάνος Χατζιδάκις & Νίκος Γκάτσος)
http://www.youtube.com/watch?v=ev5FiO3ni5U]
Απόψε φθινοπώριασε
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς
Ενορχήστρωση και διεύθυνση ορχήστρας: Γιάννης Σπανός
Δίσκος: Της γης το χρυσάφι (1971)
Απόψε πέφτει παγωνιά
στο δρόμο και στη γειτονιά
και μες στο βράδυ το θολό
θυμάμαι και μελαγχολώ
Απόψε φθινοπώριασε
και τ’ όνειρο ξεθώριασε
καρδιά μου, κάνε υπομονή
κι ο ήλιος θα ξαναφανεί
Απόψε μύρισε βροχή
χειμώνας μπαίνει στην ψυχή
και στο δρομάκι το στενό
με πιάνει το παράπονο
Απόψε φθινοπώριασε
και τ’ όνειρο ξεθώριασε
καρδιά μου, κάνε υπομονή
κι ο ήλιος θα ξαναφανεί
Στου ουρανού την άκρη (Μάνος Χατζιδάκις & Νίκος Γκάτσος)
Στου ουρανού την άκρη
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς
Ενορχήστρωση και διεύθυνση ορχήστρας: Γιάννης Σπανός
Δίσκος: Της γης το χρυσάφι (1971)
Στραβά το καπελάκι μου
στριμμένο το τσιγάρο
πολλές φουρτούνες πέρασα
και δεν φοβάμαι χάρο
τη θάλασσα πολέμησα
του κόσμου την αρμύρα
μα τώρα που σε γνώρισα
την κάτω βόλτα πήρα
Στου ουρανού την άκρη
Παναγιά σε φίλησε
παγωμένο δάκρυ
στην καρδιά μου κύλησε
Στραβά το καπελάκι μου
στο χέρι κομπολόι
μετρώ τα σκαλοπάτια σου
κι η έγνοια σου με τρώει
μα πριν με διώξεις, άκαρδη
θερμά παρακαλώ σε
περκάλι βενετσάνικο
να κοιμηθούμε στρώσε
Στου ουρανού την άκρη
Παναγιά σε φίλησε
παγωμένο δάκρυ
στην καρδιά μου κύλησε
Χασάπικο σαράντα (Μάνος Χατζιδάκις & Νίκος Γκάτσος)
Χασάπικο σαράντα
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Δήμητρα Γαλάνη
Ενορχήστρωση και διεύθυνση ορχήστρας: Γιάννης Σπανός
Δίσκος: Της γης το χρυσάφι (1971)
Ήλιε μου ήλιε μου βασιλιά μου
μη μ’ αφήνεις σήμερα
συννεφιά συννεφιά στην καρδιά μου
στο κορμί μου σίδερα
Αγόρι ματωμένο, θεριά σε ζώσανε
χαράματα σε πήραν και σε σταυρώσανε
Ήλιε μου ήλιε μου βασιλιά μου
πες μου τι μου ζήλεψες
φώτισες μια στιγμή την καρδιά μου
κι ύστερα βασίλεψες
Αγόρι ματωμένο, θεριά σε ζώσανε
χαράματα σε πήραν και σε σταυρώσανε
Το βλέμμα της μνήμης (Γιόλα Αργυροπούλου-Παπαδοπούλου)
Μάνος Χατζιδάκις, Ένα ρολόι στο καπηλειό
(τραγούδι: Βασίλης Λέκκας & Γιώργος Μιχαλισλής / δίσκος: Η εποχή της Μελισσάνθης (1980))
Το βλέμμα της μνήμης
Περνούν τα χρόνια.
Περνούν
κι από το βλέμμα της μνήμης μου
πρόσωπα και γεγονότα
σαν τα τοπία – διαδρομής μακρινής –
που εναλλάσσονται
έξω από το παράθυρο του τραίνου.
Γεγονότα και πρόσωπα, πρόξενοι
άλλοτε χαράς κι άλλοτε θλίψης,
όπως ακριβώς τα τοπία
έξω από το παράθυρο του τραίνου,
άλλοτε φωτεινά κι άλλοτε σκοτεινά.
Περνούν τα χρόνια.
Περνούν
κι από το βλέμμα της μνήμης μου
πρόσωπα και γεγονότα.
Περνούν και φεύγουν. Χάνονται.
Μονάχα ένα πρόσωπο παραμένει
σταθερό κι αναλλοίωτο. Αμετακίνητο
στο απορημένο βλέμμα της μνήμης μου,
σαν ένα τοπίο που επιμένει
να παραμένει απαράλλαχτα ίδιο,
που εξακολουθεί να εκπέμπει
μια λάμψη αληθινά μαγική.
Πέρασαν τα χρόνια.
Στέρεψαν και τα δάκρυα
από το βλέμμα της μνήμης μου.
Της μνήμης που αρνείται πια τα ταξίδια.
Της μνήμης που δεν αποζητά
παρά μονάχα ν’ απαντήσω
αν το πρόσωπο αυτό,
που εξακολουθεί να εκπέμπει
μια λάμψη αληθινά μαγική,
ήταν υπαρκτό ή ανύπαρκτο,
πραγματικό ή
καμωμένο από τα άυλα υλικά
κάποιου ονείρου…
Αδημοσίευτο ποίημα από την ανέκδοτη ποιητική συλλογή Αέναη άνοιξη της Γιόλας Αργυροπούλου-Παπαδοπούλου
